Domaszków (powiat kłodzki)

wieś w województwie dolnośląskim w powiecie kłodzkim

Domaszków (niem. Ebersdorf[5][6]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.

Domaszków
wieś
Ilustracja
Kościół św. Mikołaja w Domaszkowie
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

kłodzki

Gmina

Międzylesie

Wysokość

390–475[2] m n.p.m.

Liczba ludności (III 2011)

1254[3]

Strefa numeracyjna

74

Kod pocztowy

57-522[4]

Tablice rejestracyjne

DKL

SIMC

0853702

Położenie na mapie gminy Międzylesie
Mapa konturowa gminy Międzylesie, u góry znajduje się punkt z opisem „Domaszków”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Domaszków”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Domaszków”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa konturowa powiatu kłodzkiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Domaszków”
Ziemia50°12′53″N 16°40′49″E/50,214722 16,680278[1]
Zabytkowa plebania w Domaszkowie
Zabytkowy dom przy ul. Międzyleskiej 22
Stacja kolejowa

Położenie edytuj

Domaszków to wieś łańcuchowa o długości około 5,5 km, leżąca wzdłuż Domaszkowskiego Potoku, na granicy Obniżenia Bystrzycy Kłodzkiej i Wysoczyzny Międzylesia, na wysokości około 390–475 m n.p.m.[2]

Podział administracyjny edytuj

W latach 1945–1954 i 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Domaszków[2]. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Domaszków. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

Historia edytuj

Pierwsza wzmianka o Domaszkowie pochodzi z roku 1254, miejscowość była wtedy związana z Zamkiem Szczerba[7]. W roku 1337 należała do państwa śnielińskiego. W czasie wojen husyckich Domaszków znacznie ucierpiał z powodu położenia na trakcie ze Śląska do Czech[7]. W okresie od XV do XVII wieku wieś należała do królewszczyzny, w roku 1684 została kupiona przez rodzinę Althannów[7]. W roku 1840 Domaszków przeszedł na własność Marianny Orańskiej[7]. We wsi był wtedy kościół, kilka młynów wodnych, olejarnie, browar, wytwórnia starki i warsztaty tkackie[7]. W roku 1875 powstała tu stacja kolejowa, a miejscowość nabrała znaczenia turystycznego jako punkt wypadowy dla turystów udających się w Masyw Śnieżnika i Góry Bystrzyckie[7].

Demografia edytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 r. wieś liczyła 1254 osób[3].

Religia edytuj

Zabytki edytuj

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty[9]:

  • kościół parafialny pw. św. Mikołaja, z 1563 roku[7], rozbudowany w latach 1682–83. Jest to renesansowa budowla salowa z wielobocznym prezbiterium i emporami wzdłuż bocznych ścian połączonymi prospektem organowym[7]. Wyposażenie wnętrza jest głównie barokowe, między innymi są to: ołtarz główny z 1776 roku, kamienna chrzcielnica z 1464 roku i ambona autorstwa Michała Klahra[7]. Na wieży jest dzwon z 1464 roku[7].
  • kaplica grobowa, z połowy XVIII wieku, stojąca obok kościoła,
  • plebania, z 1711 roku przy ul. Kolejowej 2, nakryta dachem naczółkowym.
  • sierociniec ze szkołą, z lat 1853–1861, ul. Międzyleska 18,
  • dom przy ul. Międzyleskiej 22, z XIX wieku, dawny dwór sędziowski[7], nakryty dachem naczółkowym.

Inne zabytki[2]:

  • drewniane i murowane domy z XIX i XX wieku,
  • krzyże przydrożne i kapliczki.

Gospodarka edytuj

W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne Domaszków[10].

Zobacz też edytuj

Przypisy edytuj

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 25816
  2. a b c d Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1993, s. 110-114. ISBN 83-85773-06-1.
  3. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  4. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 234 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  5. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  6. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 35.
  7. a b c d e f g h i j k Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2010, s. 316. ISBN 978-83-89188-95-3.
  8. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2016-11-07].
  9. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 76. [dostęp 2012-08-05].
  10. Internetowy System Aktów Prawnych

Bibliografia edytuj

Linki zewnętrzne edytuj