Otwórz menu główne

Dominik Paris (ur. 14 kwietnia 1989 w Merano) – włoski narciarz alpejski, mistrz oraz wicemistrz świata.

Dominik Paris
Dominik Paris
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1989
Merano, Włochy
Klub Forestale
Wzrost 184 cm
Debiut w PŚ 11.01 2008, Val Gardena
(54. miejsce - super G)
Pierwsze punkty w PŚ 4.12 2009, Beaver Creek
(26. miejsce - superkombinacja)
Pierwsze podium w PŚ 29.01 2011, Chamonix
(2. miejsce - zjazd)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 29.12 2012, Bormio
(zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Mistrzostwa świata
Złoto Åre 2019 Supergigant
Srebro Schladming 2013 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Ga-Pa 2009 Zjazd
Srebro Ga-Pa 2009 Kombinacja
Brąz Ga-Pa 2009 Supergigant
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2018/2019
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2012/2013
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2015/2016
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2016/2017
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2018/2019
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2014/2015
Strona internetowa

KarieraEdytuj

Pierwsze sukcesy w karierze Dominik Paris osiągnął w 2009 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Garmisch-Partenkirchen zdobył trzy medale. W zjeździe i kombinacji był drugi, a w supergigancie zajął trzecia pozycję. W 2010 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie zajął 13. miejsce w superkombinacji. Największy sukces w karierze osiągnął w 2013 roku, kiedy na mistrzostwach świata w Schladming w 2013 roku zdobył srebrny medal w zjeździe, ulegając jedyne Akselowi Lundowi Svindalowi z Norwegii. W Pucharze Świata zadebiutował 11 stycznia 2008 roku w Val Gardena, gdzie zajął 54. miejsce w supergigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył blisko dwa lata później - 4 grudnia 2009 roku w Beaver Creek, zajmując 26. miejsce w superkombinacji. Na podium zawodów PŚ po raz pierwszy Paris stanął 29 stycznia 2011 roku w Chamonix, gdzie był drugi w zjeździe. Swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach tego cyklu odniósł 29 grudnia 2012 roku w Bormio, gdzie był najlepszy w zjeździe, ex aequo z Austriakiem Hannesem Reicheltemem. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2014/2015.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 21 lutego 2010   Vancouver Superkombinacja 2:44,92 +3,07   Bode Miller
11. 9 lutego 2014   Soczi Zjazd 2:06,23 +0,90   Matthias Mayer
18. 14 lutego 2014   Soczi Superkombinacja 2:45,20 +4,25   Sandro Viletta
16. 16 lutego 2014   Soczi Supergigant 1:18,14 +1,56   Kjetil Jansrud
DNF2 13 lutego 2018   Pjongczang Superkombinacja 2:06,52 -   Marcel Hirscher
4. 15 lutego 2018   Pjongczang Zjazd 1:40,25 +0,54   Aksel Lund Svindal
7. 16 lutego 2018   Pjongczang Supergigant 1:24,44 +0,74   Matthias Mayer

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
20. 12 lutego 2011   Ga-Pa Zjazd 1:58,41 +3,14   Erik Guay
DNF2 14 lutego 2011   Ga-Pa Superkombinacja 2:54,51 -   Aksel Lund Svindal
2.  9 lutego 2013   Schladming Zjazd 2:01,32 +0,46   Aksel Lund Svindal
9. 11 lutego 2013   Schladming Superkombinacja 2:56,96 +1,92   Ted Ligety
14. 5 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Supergigant 1:15,68 +0,89   Hannes Reichelt
23. 7 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 +1,94   Hannes Reichelt
10. 8 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 +1,03   Marcel Hirscher
9. 9 lutego 2017   Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 +1,02   Erik Guay
13. 12 lutego 2017   Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 +0,89   Beat Feuz
4. 13 lutego 2017   Sankt Moritz Superkombinacja 2:26,33 +0,40   Luca Aerni
1.  6 lutego 2019   Åre Supergigant 1:24,20 - -
6. 9 lutego 2019   Åre Zjazd 1:19,98 +0,74   Kjetil Jansrud

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
19. 26 lutego 2008   Formigal Zjazd 1:45,31 +1,84   Hagen Patscheider
DNF 28 lutego 2008   Formigal Supergigant 1:21,02 -   Andreas Sander
5. 29 lutego 2008   Formigal Gigant 1:57,00 +1,44   Marcel Hirscher
2.  4 marca 2009   Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:39,06 +0,12   Andy Plank
2.  4 marca 2009   Garmisch-Partenkirchen Supergigant 1:16,64 +0,54   Manuel Kramer
20. 5 marca 2009   Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:18,49 +4,64   Alexis Pinturault
28. 6 marca 2009   Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:20,78 +3,71   Jesper Riis-Johannessen
2.  6 marca 2009   Garmisch-Partenkirchen Kombinacja 58,23 pkt +0,41 pkt   Sepp Gerber

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Bormio29 grudnia 2012 (zjazd)[1]
  2.   Kitzbühel26 stycznia 2013 (zjazd)
  3.   Lake Louise30 listopada 2013 (zjazd)
  4.   Kitzbühel23 stycznia 2015 (supergigant)
  5.   Chamonix20 lutego 2016 (zjazd)
  6.   Kvitfjell12 marca 2016 (zjazd)
  7.   Kitzbühel21 stycznia 2017 (zjazd)
  8.   Aspen15 marca 2017 (zjazd)
  9.   Bormio28 grudnia 2017 (zjazd)
  10.   Bormio28 grudnia 2018 (zjazd)
  11.   Bormio29 grudnia 2018 (supergigant)
  12.   Kitzbühel25 stycznia 2019 (zjazd)
  13.   Kvitfjell2 marca 2019 (zjazd)
  14.   Kvitfjell3 marca 2019 (supergigant)
  15.   Soldeu13 marca 2019 (zjazd)
  16.   Soldeu14 marca 2019 (supergigant)

Pozostałe miejsca na podium w zawodachEdytuj

  1.   Chamonix - 29 stycznia 2011 (zjazd) - 2.miejsce
  2.   Lake Louise30 listopada 2014 (supergigant) - 3. miejsce
  3.   Val Gardena19 grudnia 2014 (zjazd) - 3. miejsce
  4.   Val Gardena20 grudnia 2014 (supergigant) - 2. miejsce
  5.   Santa Caterina di Valfurva28 grudnia 2014 (zjazd) - 3. miejsce
  6.   Kitzbühel24 stycznia 2015 (zjazd) - 2. miejsce
  7.   Jeongseon6 lutego 2016 (zjazd) - 2. miejsce
  8.   Chamonix19 lutego 2016 (superkombinacja) - 2.miejsce
  9.   Kvitfjell13 marca 2016 (supergigant) - 3. miejsce
  10.   Val d'Isère2 grudnia 2016 (supergigant) - 3. miejsce
  11.   Santa Caterina27 grudnia 2016 (supergigant) - 3. miejsce
  12.   Aspen16 marca 2017 (supergigant) - 2. miejsce
  13.   Ga-Pa27 stycznia 2018 (zjazd) - 2. miejsce
  14.   Lake Louise24 listopada 2018 (zjazd) - 3. miejsce
  15.   Beaver Creek1 grudnia 2018 (supergigant) - 3. miejsce
  16.   Kitzbühel27 stycznia 2019 (supergigant) - 3. miejsce

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj