Otwórz menu główne

Dorota Jolanta Segda (ur. 12 lutego 1966 w Krakowie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, profesor sztuk teatralnych, nauczyciel akademicki Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie[1], rektor tej uczelni w kadencji 2016–2020.

Dorota Segda
Ilustracja
Dorota Segda przed zakończeniem Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, 2008
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1966
Kraków
Zawód aktorka
Współmałżonek Stanisław Radwan (od 2001)
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie i Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.

Od 1987 jest aktorką krakowskiego Starego Teatru. Występowała również w Teatrze Narodowym w Warszawie (w latach 1997-2000). Debiutowała rolą Soni w Zbrodni i karze Andrzeja Wajdy na festiwalu w Jerozolimie (1987). Na początku teatralnej kariery zagrała m.in. Albertynkę w Operetce Witolda Gombrowicza w reżyserii Tadeusza Bradeckiego w Starym Teatrze (1988), Ofelię w Hamlecie IV Williama Szekspira w reżyserii Andrzeja Wajdy (1989), Manię w Ślubie Witolda Gombrowicza w reżyserii Jerzego Jarockiego(1991), Pannę Młodą w Weselu Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Andrzeja Wajdy (1991) i Księżną w Tak zwanej ludzkości w obłędzie według Stanisława Ignacego Witkiewicza w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego (1992). W późniejszych latach w Starym Teatrze w Krakowie zagrała także m.in. Salomeę w Śnie srebrnym Salomei Juliusza Słowackiego w reżyserii Jerzego Jarockiego (1993), Małgorzatę w Fauście Johanna Wolfganga Goethego w reżyserii Jerzego Jarockiego (1997), Julię w Król umiera, czyli ceremonie Eugène Ionesco w reżyserii Piotra Cieplaka (2008), role w sztukach Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki: Barbarę Niechcic / Prozac w nie-boskiej komedii. WSZYSTKO POWIEM BOGU (2014), Katherine Switzer/Dobrego Wilka 1 w Triumfie woli (2016), Bóstwo klasy średniej w Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej (2018) oraz Julcię w Pannach z Wilka Jarosława Iwaszkiewicza w reżyserii Agnieszki Glińskiej (2019).

Do jej najważniejszych występów w Teatrze Narodowym w Warszawie należą role zagrane w spektaklach w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego, na podstawie sztuk Stanisława Wyspiańskiego: Joanna w Nocy listopadowej (1997), Joas w Sędziach (1999) i Rachela w Weselu (2002). Gościnnie grała też w Teatrze Bagatela w Krakowie, Krakowskim Teatrze Scena STU, a także w Och-Teatr i Teatr 6. piętro w Warszawie.

Jest dwukrotną laureatką Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza, przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr”. Za sezon 1992/1993, za rolę Salomei w Śnie srebrnym Salomei Słowackiego w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie oraz za sezon 1996/1997, za rolę Małgorzaty w Fauście Johanna Wolfganga Goethego w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie.

W 1988 roku zadebiutowała w Teatrze Telewizji – była Anną w Po próbie Ingmara Bergmana w reżyserii Jana Maciejowskiego. Zagrała też m.in. w spektaklach Andrzeja Domalika: Sonię w Płatonowie Antoniego Czechowa (1992) i Helenę w Dzieciach słońca Maksyma Gorkiego (1993). Była Sonią w Wujaszku Wani Antoniego Czechowa w reżyserii Kazimierza Kutza (1994) i Kamą Stern w Zazdrości Esther Vilar w reżyserii Krystyny Jandy (2001). Do jej największych kreacji stworzonych w Teatrze Telewizji należą tytułowe role w Marii Stuart Friedricha Schillera w reżyserii Roberta Glińskiego (1994) oraz w Krystynie Augusta Strindberga w reżyserii Piotra Mikuckiego (1995).

Popularność zdobyła rolami filmowymi i telewizyjnymi, m.in. tytułową rolą w filmie Faustyna oraz w filmie Tato i serialu Na dobre i na złe. W RMF FM wraz z Robertem Konatowiczem prowadziła program pod tytułem Metamorfoza. W 1998 roku odcisnęła dłoń w pamiątkowej płycie na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach.

W filmach Harry Potter i Zakon Feniksa, Harry Potter i Książę Półkrwi, Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część I oraz Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część II użyczyła głosu Bellatriks Lestrange, którą grała Helena Bonham Carter. Dubbingowała także filmy animowane – Iniemamocni oraz Iniemamocni 2 (jako Helen Parr / Elastyna / Pani Iniemamocna), Auta i Auta 2 (Sally Carrera), czy Merida waleczna (rola Elinor). Zagrała Mariolę Chudziszewską w serialu Ludzie Chudego, a także Halinę w Dziewczynach ze Lwowa, inspicjentkę Hanię Kurczab w Artystach i Irenę, dyrektor Szpitala Północnego w Warszawie, w serialu Echo serca. W 2009 roku wystąpiła gościnnie w serialu Naznaczony w roli trenerki szermierki Ewy (odcinek 8).

18 października 2012 otrzymała tytuł profesora sztuk teatralnych[2]. Nominację profesorską odebrała 23 stycznia 2013 z rąk prezydenta Bronisława Komorowskiego[3]. Jest zatrudniona na stanowisku profesora zwyczajnego w AST w Krakowie. Została wybrana na rektora tejże uczelni 11 kwietnia 2016 roku na kadencję 2016–2020[4].

Życie prywatneEdytuj

Jest córką Jerzego i wnuczką pułkownika Władysława Segdy, dwukrotnego brązowego medalisty olimpijskiego w szermierce.

Od 2001 roku żona kompozytora Stanisława Radwana.

FilmografiaEdytuj

Polski dubbingEdytuj

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dorota Segda w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 października 2012 r. nr 115-14-12 w sprawie nadania tytułu profesora, prawo.sejm.gov.pl [dostęp 2019-07-05].
  3. Prezydent zachęca do konsolidacji uczelni / Nominacje / Aktualności / Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, web.archive.org, 3 czerwca 2013 [dostęp 2019-07-05] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-03].
  4. Prof. Dorota Segda rektorem-elektem na kadencję 2016-2020, www.ast.krakow.pl [dostęp 2019-07-05] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj