Dorothy Day

amerykańska dziennikarka i działaczka katolicka

Dorothy Day (ur. 8 listopada 1897 w Brooklynie, zm. 29 listopada 1980 w Nowym Jorku) – amerykańska dziennikarka, działaczka społeczna, zdeklarowana pacyfistka. Służebnica Boża Kościoła rzymskokatolickiego.

Służebnica Boża
Dorothy Day
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1897
Brooklyn
Data i miejsce śmierci 29 listopada 1980
Nowy Jork
Czczona przez rzymskokatolicki

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w rodzinie protestanckiej; ojciec był dziennikarzem, miała trzech braci i jedną siostrę. W wieku 18 lat zapisała się do Partii Socjalistycznej. W magazynach feministycznych „The Masses” i „The Liberator” pisała o socjalizmie i feminizmie. Mówiła głośno o prawie wyborczym kobiet. Współpracowała też z dziennikiem The Call, który sprzyjał w pierwszej fazie rewolucji w Rosji i dla którego przeprowadziła między innymi wywiad z Lwem Trockim[1].

W 1917 pikietowała pod Białym Domem na rzecz praw wyborczych kobiet w ramach kampanii Silent Sentinels. Wtedy po raz pierwszy została aresztowana i skazana na 30 dni aresztu. Odsiedziała 15, w trakcie których wraz z innymi osadzonymi zorganizowała strajk głodowy[1].

Jej kochankiem był Lionel Moise, z którym zaszła w ciążę, jednak namawiana przez niego dokonała aborcji. Wyszła za mąż za zamożnego wydawcę, jednak małżeństwo szybko zakończyło się rozwodem. Następnie związała się z Forsterem Battingham, który z zawodu był biologiem. Mieli razem córkę – Tamar Teresę. W tamtym okresie, Dorothy Day zaprzyjaźniła się katolicką siostrą zakonną Aloysią, co spotkało się z wyraźnym sprzeciwem jej partnera, który był zadeklarowanym przeciwnikiem każdej zorganizowanej religii. Pomimo to, w lipcu 1927 ochrzczona została mała Tamar Teresa, natomiast w grudniu 1927 sama Dorotha przyjęła wiarę katolicką. Jej decyzji nie zaakceptował nikt z rodziny. W 1929 natomiast rozstała się z Batterhamem, z którym jednak utrzymywała poprawne stosunki ze względu na córkę[1].

Wraz z Peterem Maurinem była współzałożycielką i redaktorką pisma „The Catholic Worker”, którego pierwszy numer ukazał się 1 maja 1933; pełniła tę rolę aż do swojej śmierci. Wokół pisma powstał ruch o tej samej nazwie, tworzący przytuliska dla bezdomnych. Pierwszym takim ośrodkiem było jej mieszkanie; do 1936 powstało ponad trzydzieści takich domów. W 1971 roku Day dostała za swoją działalność społeczną nagrodę Pacem in terris.

Brała udział w protestach przeciw wojnom, za co w latach 1917-1973 wielokrotnie trafiała do więzienia. W czasie II soboru watykańskiego głodowała z grupą kobiet w intencji potępienia przez sobór wszelkiej wojny.

BeatyfikacjaEdytuj

W 1997 John O’Connor, ówczesny arcybiskup Nowego Jorku rozpoczął proces beatyfikacji Dorothy Day. Z kolei 19 kwietnia 2016 jego następca, kardynał Timothy Dolan, podjął decyzję o uruchomieniu procesu kanonizacyjnego[1].

Jest uznawana za świętą w Reformowanym Kościele Katolickim w Polsce (Ecumenical Catholic Communion).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Małgorzata Dwornik, Dorothy Day. Historia dziennikarki-feministki, która może zostać świętą, Reporterzy.info, 15 stycznia 2018 [zarchiwizowane z adresu 2020-09-15] (pol.).

BibliografiaEdytuj