Otwórz menu główne

Dowód – pojęcie wieloznaczne, którego znaczenie zależy od gałęzi prawa procesowego i praktyki[1]. Istnieje wiele propozycji definicji dowodu. W związku z wieloznacznością pojęcia postulowano, by z niego zrezygnować[2].

Spis treści

Definicja dowodu i pojęć powiązanychEdytuj

W dwudziestoleciu międzywojennym zaproponowano, by najogólniej za dowód uznać fakt w domniemaniu prawdziwy, który ma służyć za podstawę do wiary w istnienie lub nieistnienie drugiego faktu[3]. Pojawiały się także inne definicje: uznające dowód za wiadomość[4], źródło informacji[5], proces myślowy lub sformalizowaną działalność[6].

Wyróżnia się szereg bardziej precyzyjnych pojęć, których także nie stosuje się jednolicie. Są to m.in.: zagadnienia podlegające dowodzeniu, źródła dowodowe, środki dowodowe, materiały dowodowe, czynności dowodowe, postępowanie dowodowe (dowodzenie), wynik dowodzenia (wnioskowania)[7]. I tak:

  • zagadnieniem podlegającym dowodzeniu jest okoliczność bądź stan, które się udowadnia[1],
  • źródłem dowodowym jest nośnik informacji – osoba lub rzecz, która dostarcza lub może dostarczyć informacji[8] (świadek, dokument, biegły[9]),
  • środkiem dowodowym jest informacja, którą uczestnicy procesu uzyskują ze źródła dowodowego[8], lub określona przez prawo metoda, dzięki której można uzyskać wiadomości ze źródła dowodowego (oględziny, zeznania świadków)
  • materiałem dowodowym jest forma przekazywania informacji – np. cechy przedmiotu podlegającego oględzinom, wypowiedzi przesłuchiwanych osób[8].

Przedmiot dowoduEdytuj

Są to fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 K.p.c.)

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Klasyfikacja dowodówEdytuj

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Strzelec 2015 ↓.
  2. J. Wróblewski, Sądowe stosowanie prawa, Warszawa 1988, s. 210; M. Cieślak, Zagadnienia dowodowe w procesie karnym, t. I, Warszawa 1955, s. 37 i n., za: Błaszczak, Markiewicz i Rudkowska-Ząbczyk 2010 ↓.
  3. J. Bentham, Traktat o dowodach sądowych, Gniezno 1932, s. 21, za: Błaszczak, Markiewicz i Rudkowska-Ząbczyk 2010 ↓.
  4. W. Miszewski, Proces cywilny w zarysie, cz. I, Warszawa 1948, s. 166, za: Błaszczak, Markiewicz i Rudkowska-Ząbczyk 2010 ↓.
  5. W. Berutowicz, Postępowanie cywilne w zarysie, Warszawa 1984, s. 168, za: Błaszczak, Markiewicz i Rudkowska-Ząbczyk 2010 ↓.
  6. A. Skąpski, Ograniczenia dowodzenia w procesie cywilnym, Warszawa–Kraków 1981, s. 10, za: Błaszczak, Markiewicz i Rudkowska-Ząbczyk 2010 ↓.
  7. Z. Kmieciak, Postępowanie administracyjne, postępowania egzekucyjne w administracji i postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2011, s. 116, G. Adaszkiewicz, Środki dowodowe w polskim postępowaniu podatkowym, Toruń 1997, s. 7, za: Strzelec 2015 ↓.
  8. a b c Błaszczak, Markiewicz i Rudkowska-Ząbczyk 2010 ↓.
  9. G. Adaszkiewicz, Środki dowodowe..., s. 7, za: Strzelec 2015 ↓.

BibliografiaEdytuj

  • Łukasz Błaszczak, Krystian Markiewicz, Ewa Rudkowska-Ząbczyk, Dowody w postępowaniu cywilnym, 2010.ISBN 978-83-255-6541-1
  • Dariusz Strzelec, Dowody i postępowanie dowodowe w prawie podatkowym, 2015.ISBN 978-83-264-8070-6

Linki zewnętrzneEdytuj