Drożejowice

wieś w województwie świętokrzyskim

Drożejowicewieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Skalbmierz, przy skrzyżowaniu DW768 z DW770.

Artykuł 50°20′45″N 20°24′1″E
- błąd 39 m
WD 50°21'N, 20°25'E
- błąd 2323 m
Odległość 1323 m
Drożejowice
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat kazimierski
Gmina Skalbmierz
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-530[1]
Tablice rejestracyjne TKA
SIMC 0267720
Położenie na mapie gminy Skalbmierz
Mapa konturowa gminy Skalbmierz, u góry znajduje się punkt z opisem „Drożejowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Drożejowice”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Drożejowice”
Położenie na mapie powiatu kazimierskiego
Mapa konturowa powiatu kazimierskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Drożejowice”
Ziemia50°20′45″N 20°24′01″E/50,345833 20,400278

Do 1954 roku siedziba gminy Drożejowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Drożejowice[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0267737 Drożejowickie Chałupki część wsi
0267743 Piekło część wsi

HistoriaEdytuj

Drożejowice wieś i folwark w powiecie pińczowskim, gminie Drożejowice, parafii Skalbmierz. Leży między Skalbmierzem a Działoszycami, w pobliżu drogi bitej łączącej Działoszyce z traktem bitym kielecko-krakowskim, poczta w Działoszycach.

W 1827 r. było tu 27 domów i 236 mieszkańców[5].

W przeszłości własność rodziny Wojuckich, później własność Emila Kleniewskiego. Jemu głównie zawdzięczają swoje dobre urządzenie, zabudowania, jako też i zaprowadzenie płodozmianu, założenie pięknego ogrodu angielskiego i owocowego, który odznacza się plantacją z kilkuset olbrzymich orzechów włoskich.
Od roku 1860 są Drożejowice w posiadaniu Żelisława Wędrychowskiego.

W roku 1867 wykopano na terenie Drożejowic dwie urny gliniane, z których jedna tylko pozostała w całości i obecnie jest w posiadaniu p. Feliksa Rybarskiego nauczyciela gimnazjum kieleckiego[5].

W roku 1881 mieszkańców było 457 (osad 47, gruntu mają 244 mórg).
Rozległość grunta dworskie mają morgów 700. Lasu nie ma, jest jednak podanie, że niegdyś były tu lasy modrzewiowe, o czym świadczy materiał, z którego dom mieszkalny zbudowany, jako też i stare modrzewiowe drzewa, które w liczbie kilkudziesięciu dotąd zachowały się w ogrodzie.
Gmina Drożejowice należy do sądu gminnego okręgu VI w osadzie Skalbmierz. Ludności ma 4834, obszaru 12,559 mórg.[5]

ZabytkiEdytuj

Park z XVIII w., przebudowany na przełomie XIX/XX w., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.204 z 30.09.1959)[6].

UrodzeniEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 234 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Jednostki organizacyjne gminy Skalbmierz. Urząd Gminy Skalbmierz. [dostęp 2015-04-31].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. a b c Drożejowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 164.
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2020-09-30. s. 15. [dostęp 2015-10-23].