Otwórz menu główne

Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu

Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu – cykl zawodów żużlowych organizowanych od 1960 roku pod patronatem Międzynarodowej Federacji Motocyklowej. Zawody wyłaniają najlepszą reprezentację narodową na świecie

Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu
FIM World Championship for National Teams
Sports current event.svg 2019
Państwo Zawody międzynarodowe
Dyscyplina Żużel
Organizator rozgrywek FIM
Sponsor tytularny Monster Energy
Rozgrywki
Liczba drużyn 15 drużyn
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Szwecja Szwecja (1960)
Obecny zwycięzca Rosja Rosja (2018)
Najwięcej zwycięstw Dania Dania (15)
Strona internetowa

W latach 2001–2017 mistrzostwa rozgrywano pod szyldem drużynowego Pucharu Świata. Turniej finałowy odbywał się podczas jednego tygodnia, zaś zwycięzca otrzymywał przechodnie trofeum im. Ove Fundina.

Od 2018 roku rozgrywane są mistrzostwa świata pod nazwą Speedway of Nations. Drużyny narodowe rywalizują w formie par, jednakże zwycięzcy otrzymują tytuł Drużynowych Mistrzów Świata[1]. Jednocześnie od 2018 roku nie jest rozgrywany drużynowy Puchar Świata (rozgrywany od 2001 roku jako kontynuacja drużynowych mistrzostw świata).

Spis treści

HistoriaEdytuj

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Zasady wprowadzonego w 2001 roku Drużynowego Pucharu Świata zmieniają się praktycznie co roku. Celem cyklu jest wyłonienie najlepszej reprezentacji narodowej na żużlu.

W 2001 zgłosiło się 16 narodowych drużyn. W finałach startowało 12 drużyn (osiem rozstawionych + cztery z rund kwalifikacyjnych). Podzielono je na trzy grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy grup zagwarantowali sobie bezpośredni awans do wielkiego finału, drużyny z drugich miejsc oraz dwie najlepsze drużyny spośród drużyn, które zajęły miejsce trzecie awansowały do barażu. Dwie najlepsze drużyny z barażu uzupełniły stawkę finalistów. W wielkim finale pięć drużyn walczyło o medale. W barażach oraz wielkich finałach w jednym biegu walczyło pięciu zawodników. W 2002 zgłosiło się 14 drużyn. Dziesięć drużyn z poprzedniego roku miało zagwarantowany udział w finałach, a o pozostałe dwa wolne miejsca walka toczyła się w rundzie kwalifikacyjnej. W 2003 system rozgrywek nie zmienił się, zgłosiło się 15 narodowych drużyn.

Zrezygnowano z pięcioosobowych biegów. Do rozgrywek zgłosiło się 14 drużyn. W finałach, zamiast 12 drużyn, wystąpiło osiem (sześć najlepszych z DPŚ z 2003 + dwie z rund kwalifikacyjnych). Finalistów podzielono na dwie grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy tych grup awansowali bezpośrednio do wielkiego finału, a drużyny z miejsc drugiego i trzeciego walczyły w barażu o dwa miejsca w wielkim finale. We wszystkich turniejach uczestniczyły cztery drużyny, w każdym biegu brało udział czterech zawodników.

W 2005 finały nie odbyły się na terytorium jednego kraju, zachowano natomiast tygodniowy układ imprezy. Turnieje grupowe odbyły się w Szwecji i Anglii, baraż i wielki finał w Polsce. Zasady te nie uległy zmianom w następnych sezonach. W 2006 półfinały odbyły się w Polsce i Szwecji, a decydujące zawody w Wielkiej Brytanii. W 2007 półfinaliści ścigali się w Danii i Wielkiej Brytanii, natomiast o medale walczyli w Polsce. W 2008 półfinały odbyły się w Polsce i Anglii, a wielki finał w Danii. Z kolei w 2009 mieliśmy sytuację analogiczną jak w 2007, z tą różnicą, że angielski półfinał odbył się w Peterborough, a nie w Coventry. W 2010 roku po raz pierwszy reprezentacja Polski wywalczyła złoto na obcej ziemi - stało się to w duńskim Vojens, a w pokonanym polu zostały drużyny gospodarzy, Szwecji i Wielkiej Brytanii. W 2011 półfinały odbyły się w angielskim King’s Lynn i duńskim Vojens. Automatycznie awansowały z nich Polska i Dania, natomiast w barażu musiały walczyć Wielka Brytania, Rosja, Szwecja i Australia. Odpadły Czechy i Niemcy. Z barażu w Gorzowie Wielkopolskim do finału awansowały ekipy Australii i Szwecji, w którym 3 raz z rzędu okazała się najlepsza Polska.

Od sezonu 2012 Drużynowy Puchar Świata odbywać się będzie według nowych zasad. Do walki w finałowym turnieju o trofeum Ove Fundina stanie 9 reprezentacji, a nie jak w poprzednich latach 8. Automatyczne miejsce w finale zagwarantowane będzie miał gospodarz barażu i finału (w 2012 roku była to reprezentacja Szwecji), a oprócz nich o tytuł najlepszej drużyny na świecie powalczą zwycięzcy półfinałów oraz najlepszy zespół z barażu. Dodatkowo każda z drużyn liczyć będzie czterech zawodników, bez rezerwowych. Zmianie ulegnie również tabela biegowa - liczba wyścigów zostanie zmniejszona z 25 do 20.

MedaliściEdytuj

Drużynowe mistrzostwa świata (1960–2000)Edytuj

Rok Miejsce      
1960 → wyniki   Göteborg   Szwecja   Wielka Brytania   Czechosłowacja
1961 → wyniki   Wrocław   Polska   Szwecja   Wielka Brytania
1962 → wyniki   Slaný   Szwecja   Wielka Brytania   Polska
1963 → wyniki   Wiedeń   Szwecja   Czechosłowacja   Wielka Brytania
1964 → wyniki   Abensberg   Szwecja   ZSRR   Wielka Brytania
1965 → wyniki   Kempten   Polska   Szwecja   Wielka Brytania
1966 → wyniki   Wrocław   Polska   ZSRR   Szwecja
1967 → wyniki[a]   Malmö   Szwecja   Polska   Wielka Brytania
  ZSRR
1968 → wyniki   Londyn   Wielka Brytania   Szwecja   Polska
1969 → wyniki   Rybnik   Polska   Wielka Brytania   ZSRR
1970 → wyniki   Londyn   Szwecja   Wielka Brytania   Polska
1971 → wyniki   Wrocław   Wielka Brytania   ZSRR   Polska
1972 → wyniki   Olching   Wielka Brytania   ZSRR   Polska
1973 → wyniki   Londyn   Wielka Brytania   Szwecja   ZSRR
1974 → wyniki   Chorzów   Wielka Brytania   Szwecja   Polska
1975 → wyniki   Norden   Wielka Brytania   ZSRR   Szwecja
1976 → wyniki   Londyn   Australia   Polska   Szwecja
1977 → wyniki   Wrocław   Wielka Brytania   Polska   Czechosłowacja
1978 → wyniki   Landshut   Dania   Wielka Brytania   Polska
1979 → wyniki   Londyn   Nowa Zelandia   Dania   Czechosłowacja
1980 → wyniki   Wrocław   Wielka Brytania   Stany Zjednoczone   Polska
1981 → wyniki   Olching   Dania   Wielka Brytania   RFN
1982 → wyniki   Londyn   Stany Zjednoczone   Dania   RFN
1983 → wyniki   Vojens   Dania   Wielka Brytania   Stany Zjednoczone
1984 → wyniki   Leszno   Dania   Wielka Brytania   Stany Zjednoczone
1985 → wyniki   Long Beach   Dania   Stany Zjednoczone   Wielka Brytania
1986 → wyniki 3 rundy   Dania   Stany Zjednoczone   Wielka Brytania
1987 → wyniki 3 rundy   Dania   Wielka Brytania   Stany Zjednoczone
1988 → wyniki   Long Beach   Dania   Stany Zjednoczone   Szwecja
1989 → wyniki   Bradford   Wielka Brytania   Dania   Szwecja
1990 → wyniki   Pardubice   Stany Zjednoczone   Wielka Brytania   Dania
1991 → wyniki   Vojens   Dania   Szwecja   Stany Zjednoczone
1992 → wyniki   Kumla   Stany Zjednoczone   Szwecja   Wielka Brytania
1993 → wyniki   Coventry   Stany Zjednoczone   Dania   Szwecja
1994 → wyniki   Brokstedt   Szwecja   Polska   Dania
1995 → wyniki   Bydgoszcz   Dania   Wielka Brytania   Stany Zjednoczone
1996 → wyniki   Diedenbergen   Polska   Rosja   Dania
1997 → wyniki   Piła   Dania   Polska   Szwecja
1998 → wyniki   Vojens   Stany Zjednoczone   Szwecja   Dania
1999 → wyniki   Pardubice   Australia   Czechy   Stany Zjednoczone
2000 → wyniki   Coventry   Szwecja   Wielka Brytania   Stany Zjednoczone

Drużynowy Puchar Świata (2001–2017)Edytuj

Rok Miejsce      
2001 → wyniki   Wrocław   Australia   Polska   Szwecja
2002 → wyniki   Peterborough   Australia   Dania   Szwecja
2003 → wyniki   Vojens   Szwecja   Australia   Dania
2004 → wyniki   Poole   Szwecja   Wielka Brytania   Dania
2005 → wyniki   Wrocław   Polska   Szwecja   Dania
2006 → wyniki   Reading   Dania   Szwecja   Wielka Brytania
2007 → wyniki   Leszno   Polska   Dania   Australia
2008 → wyniki   Vojens   Dania   Polska   Szwecja
2009 → wyniki   Leszno   Polska   Australia   Szwecja
2010 → wyniki   Vojens   Polska   Dania   Szwecja
2011 → wyniki   Gorzów Wlkp.   Polska   Australia   Szwecja
2012 → wyniki   Målilla   Dania   Australia   Rosja
2013 → wyniki   Praga   Polska   Dania   Australia
2014 → wyniki   Bydgoszcz   Dania   Polska   Australia
2015 → wyniki   Vojens   Szwecja   Dania   Polska
2016 → wyniki   Manchester   Polska   Wielka Brytania   Szwecja
2017 → wyniki   Leszno   Polska   Szwecja   Rosja

Speedway of Nations (od 2018)Edytuj

Rok Miejsce      
2018 → wyniki   Wrocław   Rosja   Wielka Brytania   Polska
2019 → wyniki   Togliatti

Klasyfikacja medalowaEdytuj

Według państwEdytuj

Lp. Reprezentacja       Razem
1.   Dania 15 9 7 31
2.   Polska 13 8 10 31
3.   Szwecja 11 11 14 36
4.   Wielka Brytania[b][c] 9 15 9 33
5.   Stany Zjednoczone 5 4 7 16
6.   Australia 4 4 3 11
7.   ZSRR /   Rosja 1 6 5 12
8.   Nowa Zelandia 1 0 0 1
9.   Czechosłowacja /   Czechy 0 2 3 5
10.   RFN 0 0 2 2

Według zawodników (Top 10)Edytuj

Pogrubioną czcionką – zostali zaznaczeni zawodnicy, którzy kontynuują karierę żużlową.

Lp. Zawodnik       Razem
1.   Hans Nielsen 11 4 3 18
2.   Tommy Knudsen 8 2 2 12
3.   Erik Gundersen 7 2 0 9
4.   Tomasz Gollob 6 4 0 10
5.   Ove Fundin 6 3 1 10
6.   Jarosław Hampel 6 2 0 8
7.   Dave Jessup 5 3 0 8
  Peter Collins 5 3 0 8
9.   Göte Nordin 5 1 1 7
10.   Krzysztof Kasprzak 5 1 0 6

Reprezentacje występujące w DPŚEdytuj

Legenda
  •   – mistrzostwo
  •   – wicemistrzostwo
  •   – trzecie miejsce
  • 4–12 – miejsca 4-12
  •  ••  – zakwalifikowani, ale się wycofali
  •  •  – nie zakwalifikowali się
  •  –  – nie brali udziału
  •    – gospodarze finału i barażu
  • Q – zakwalifikowali się do najbliższego turnieju
  • q – będą brali udział w najbliższych eliminacjach
Reprezentacja 2001
 
(12)
2002
 
(12)
2003
 
(12)
2004
 
(8)
2005
 
(8)
2006
 
(8)
2007
 
(8)
2008
 
(8)
2009
 
(8)
2010
 
(8)
2011
 
(8)
2012
 
(9)
2013
 
(9)
2014
 
(9)
2015
 
(9)
2016
 
(9)
2017
 
(9)
  Australia       5 5 4   4   5         4 4 5
  Czechy 7 5 6 6 6 8 7 8 8 7 7 4 7 8 8 9
  Dania 4               6   4         5 8
  Finlandia 9 8 7 7 8 7
  Łotwa •• 6 8 9 6
  Niemcy 11 12 10 8 8 9 9
  Polska   4 4 4   5           5          
  Rosja 8 9 8 7 6 6 4 6 5   9 7 6  
  Słowenia 12 11 9 7
  Stany Zjednoczone 5 6 6 7 8 5 6 6 7 7
  Szwecja             5         4 8 5      
  Węgry 10 10 11 8 8
  Wielka Brytania 6 7 5   4   4 5 5 4 6 6 7 4 5   4
  Włochy 12 7 9
Reprezentacja 2001
 
(12)
2002
 
(12)
2003
 
(12)
2004
 
(8)
2005
 
(8)
2006
 
(8)
2007
 
(8)
2008
 
(8)
2009
 
(8)
2010
 
(8)
2011
 
(8)
2012
 
(9)
2013
 
(9)
2014
 
(9)
2015
 
(9)
2016
 
(9)
2017
 
(9)
  Austria
  Francja
  Norwegia
  Ukraina

UwagiEdytuj

  1. Wielka Brytania i ZSRR zajęli ex aequo 3. miejsce.
  2. W latach 1962–1973 w reprezentacji Wielkiej Brytanii startowali zawodnicy z Australii i Nowej Zelandii.
  3. W latach 1974–1977 Wielką Brytanię osobno reprezentowali Anglicy i Szkoci. Wszystkie medale w tym okresie zdobyła reprezentacja Anglii.

PrzypisyEdytuj

  1. FIM Speedway of Nations (ang.). pzm.pl. [dostęp 2019-06-03].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj