Dub (powiat zamojski)

Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie zmojskim. Zobacz też: Dub.

Dubwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Komarów-Osada[3][4].

Artykuł 50°40′14″N 23°34′3″E
- błąd 39 m
WD 50°36'N, 23°32'E
- błąd 19722 m
Odległość 5 m
Dub
wieś
Ilustracja
Zabytkowy kościół Niepokalanego Poczęcia NMP
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat zamojski
Gmina Komarów-Osada
Liczba ludności (2011) 346[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-435[2]
Tablice rejestracyjne LZA
SIMC 0890590
Położenie na mapie gminy Komarów-Osada
Mapa konturowa gminy Komarów-Osada, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Dub”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Dub”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Dub”
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa konturowa powiatu zamojskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Dub”
Ziemia50°40′14″N 23°34′03″E/50,670556 23,567500

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Komarów-Osada[5].

Położenie geograficzne, klimatEdytuj

W pobliżu Duba przepływa rzeczka Sieniocha – dopływ Huczwy, do której uchodzi wiele drobnych cieków wodnych na pograniczu trzech krain geograficznych: Grzędy Sokalskiej, Kotliny Hrubieszowskiej i Padołu Zamojskiego.

Klimat można określić jako umiarkowany ciepły przejściowy z cechami kontynentalnego. Lata są dość gorące, a zimy mroźne. Opady wynoszą ok. 600 mm rocznie. W miejscowości leży najniższej położony teren w gminie i osiąga poziom 198,6 m n.p.m. Znajduje się tutaj niewielki kompleks leśny wraz z pięknymi, lecz zaniedbanymi stawami rybackimi, które kiedyś stanowiły kiedyś własność PGR-u. Po upadku PGR-u dostały się w prywatne ręce i zostały zdewastowane.

Swoją siedzibę ma tu parafia Niepokalanego Poczęcia N.M.P. z kościołami filialnymi we wsiach Kotlice, Niewirków i Śniatycze.

HistoriaEdytuj

Kościół katolicki i parafię erygował w roku 1544 Dubieński, dziedzic Dub. Przez blisko 70 lat był ten kościół zborem kalwińskim. W roku 1628 Aleksander Myszkowski dziedzic Dub wznowił erekcję i oddał kościół franciszkanom zamojskim, którzy w roku 1636 r. zrzekli się tego beneficium[6].

W 1629 r. istniała tu drewniana cerkiew unicka. W 1691 roku cerkiew wystawił Adam Kazimierz z Mirowa Myszkowski, starosta tyszowiecki. Cerkiew filię miała we wsi Zubowice[6].

Spis powszechny z 1921 roku wykazał 100 domów zamieszkałych przez 575 mieszkańcach, w tej liczbie 19 Żydów i 112 Ukraińców. W okresie spisu (jak i przez cały okres międzywojenny) wieś przynależała do gminy Kotlice powiatu tomaszowskiego[7].

ParafiaEdytuj

Pierwszy tutejszy drewniany kościół powstał przed rokiem 1543 (natomiast parafia funkcjonuje od 1544) z fundacji dziedzica Dobrogosta Drohiczańskiego, od 1560 mieścił się tu zbór kalwiński. Na jego miejscu około 1626 pobudowano nowy kościół, wystawiony przez Myszkowskich, w 1648 spalony przez Kozaków. Trzeci, także drewniany, kościół wybudowano w latach 1667–1670, natomiast czwarty, obecny, zbudowano przed 1778, także jako drewniany. Przy nim, współczesna mu, drewniana dzwonnica.

ZabytkiEdytuj

  • zespół kościoła parafialnego, 2 połowa XVIII – XIX, nr rej.: A /657 z 9.12.1972:
    • kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP, drewniany
    • dzwonnica, drewniana
    • cmentarz kościelny
    • ogrodzenie z bramką
  • cmentarz rzymskokatolicki z 1 połowy XIX, nr rej.: A/143 5 z 11.03.1986
    • kaplica grobowa rodziny Rulikowskich, nr rejestracyjny jak wyżej[8]

Inne zabytki to kapliczka z II połowy XVIII w. przy drodze do Niewirkowa oraz resztki parku i czworaki dworskie, pozostałość po zniszczonym dworze szlacheckim.

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-08-26].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 236 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Jednostki pomocnicze gminy Komarów-Osada. Urząd Gminy Komarów-Osada. [dostęp 2016-08-25].
  6. a b Dub alias Dubie, pow. tomaszowski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 185.
  7. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych, t. IV, Województwo lubelskie, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924 [dostęp 2016-10-17].
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie. 2020-09-30. s. 126. [dostęp 2016-08-22].

Linki zewnętrzneEdytuj