Otwórz menu główne

Dubno (województwo podlaskie)

wieś w województwie podlaskim

Dubnowieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Boćki, nad rzeką Nurzec.

Dubno
Kaplica Świętych Niewiast Niosących Wonności na cmentarzu prawosławnym
Kaplica Świętych Niewiast Niosących Wonności na cmentarzu prawosławnym
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat bielski
Gmina Boćki
Liczba ludności (2011) 182[1]
Strefa numeracyjna (+48) 85
SIMC 0024147
Położenie na mapie gminy Boćki
Mapa lokalizacyjna gminy Boćki
Dubno
Dubno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dubno
Dubno
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Dubno
Dubno
Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bielskiego
Dubno
Dubno
Ziemia52°37′52″N 23°06′16″E/52,631111 23,104444
Droga przez wieś i bocianie gniazdo

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

We wsi znajduje się cmentarz prawosławny z kaplicą pod wezwaniem Świętych Niewiast Niosących Wonności, podlegającą parafii w Boćkach.

Kamienica dworska SapiehówEdytuj

W pierwszej ćwierci XVII wieku wojewoda Mikołaj Sapieha, który władał Dubnem od 1610 do śmierci w 1638 roku, wybudował tu murowany 3 kondygnacyjny dwór na planie prostokąta o wymiarach 17 x 24,5 m. Budynek był otynkowany z barwnymi ornamentowanymi sztukaterią elewacjami. W jego narożach znajdowały się cztery wieżyczki wsparte na narożnych szkarpach. Wejście prowadziło od południa do sieni skąd drzwi prowadziły do dwóch pomieszczeń w części wschodniej i do dużej sali w części zachodniej, nad którą to salą znajdowała się antresola dla muzyków. Na piętro do części mieszkalnej z czterema komnatami wchodzono kręconymi ceglanymi schodami oraz jeszcze wyżej do części garderobianej. W pobliżu dworu znajdowała się liczna zabudowa gospodarcza m.in. druga kamienica, spichlerz, stodoła, stajnia a także gospoda i być może kaplica katolicka oraz sad i ogród. Pod dworem znajdowała się niewielka murowana piwnica. Podobne budowle w tym czasie powstały w takich miejscach jak Chrzęstne, Kowaleszczyzna, Gojcieniszki.

Budynek dworu był użytkowany do czasów zniszczenia go w połowie wieku XVII prawdopodobnie przez wojska moskiewskie w 1655 lub węgierskie Rakoczego w 1657 roku w czasie Potopu szwedzkiego. W lustracji z 1662 roku został opisany jako opuszczony, który pełni rolę spichlerza. W całkowitą ruinę popadł w XVIII wieku. W latach 2006-2007 przeprowadzono w jego miejscu wykopaliska archeologiczne pod kierunkiem Haliny Karwowskiej, które odkryły pozostałości dworu oraz pozwoliły na poznanie jego rozplanowania i programu użytkowego[2].

Dzieje późniejsze

W następnych dziesięcioleciach po zrujnowaniu dworu Sapiehów wybudowano w nieodległym miejscu dwór drewniany, z którego zarządzano folwarkiem wchodzącym w skład dóbr Boćki. W 1737 roku Wojciech Wessel zbudował w folwarku murowane stodoły. Folwark po Sapiehach w końcu XVIII wieku przejęli Potoccy, którzy wybudowali w Dubnie jedną z pierwszych w Polsce cukrowni. W 1844 roku nowym właścicielem dworu został Dionizy Sakowicz. Ostatnim właścicielem dworu i folwarku był Henryk Rogowski. Folwark rozprzedano do 1915 roku, a zabudowania dworskie zaorano[2][3].

W okresie międzywojennym wieś należała do gminy Dubno. W 1929 r. mieszkało tu 791 osób. Była tu cerkiew. Działała olejarnia i czesarnia wełny[4].

Ludzie związani z DubnemEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. W: Narodowy Spis Powszechny 2011 [on-line]. Główny urząd statystyczny. [dostęp 9 września 2016].
  2. a b Karwowska H., Andrzejewski A. Rezydencja Sapiehów w Dubnie II, Muzeum Podlaskie w Białymstoku, Instytut Archeologii UŁ, Białystok 2007, ​ISBN 978-83-87026-83-7
  3. Karwowska H., Andrzejewski A. Rezydencja Sapiehów w Dubnie, Muzeum Podlaskie w Białymstoku, Instytut Archeologii UŁ, Białystok 2007, ​ISBN 978-83-87026-75-2
  4. The 1929 Polish Business Directory Project, data.jewishgen.org [dostęp 2017-04-06].