Dymitr Romanow (1926–2016)

Dymitr Romanowicz Romanow, ros. Дмитрий Романович Романов, ang. Dmitri Romanoff (ur. 17 maja 1926 w Cap d’Antibes, zm. 31 grudnia 2016 w Kopenhadze[2]) – rosyjski arystokrata i polityk, 2014–2016 głowa rodziny cesarskiej i pretendent do tronu Rosji; bankier; działacz filantropijny; historyk–amator specjalizujący się w falerystyce.

Dymitr Romanowicz Romanow
Jego Cesarska Wysokość
książę korony Rosji
Ilustracja
2016
Wizerunek herbu
Pretendent do tronu Rosji[1]
Okres

od 15 września 2014
do 31 grudnia 2016

Poprzednik

Mikołaj Romanowicz Romanow

Następca

Andrzej Andriejewicz Romanow

Dane biograficzne
Dynastia

Romanowowie

Data i miejsce urodzenia

17 maja 1926
Cap d’Antibes, Francja

Data i miejsce śmierci

31 grudnia 2016
Kopenhaga, Dania

Miejsce spoczynku

Vedbæk, Dania

Ojciec

Roman Romanow

Matka

Praskowia Dmitrijewna Szeremietiewa

Rodzeństwo

Mikołaj Romanowicz Romanow

Małżeństwo

Johanna von Kauffmann
od 21 stycznia 1959
do 1989

Małżeństwo

Teodora Aleksiejewna Romanowa
od 28 lipca 1993
do 31 grudnia 2016

Odznaczenia
Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Aleksandra Newskiego (Federacja Rosyjska) Order Przyjaźni Kawaler Orderu Danebroga (Dania) Order Świętego Aleksandra (Bułgaria) Order Petrowiciów-Niegoszów (Czarnogóra) Order Świętego Piotra (Czarnogóra) Krzyż Wielki Orderu Daniły I (Czarnogóra)

Powiązania dynastyczneEdytuj

Był potomkiem cara Mikołaja I, prawnukiem wielkiego księcia Mikołaja, wnukiem wielkiego księcia Piotra i synem księcia Romana. Był spokrewniony z czarnogórską królewską dynastią Petrowiciów-Niegoszów[3] i dalekim potomkiem Zofii Doroty Wittelsbach znajdował się wśród możliwych sukcesorów brytyjskiego tronu[4].

ŻyciorysEdytuj

Urodził się na wygnaniu w południowej Francji, jako drugi syn księcia Romana Romanowa i hrabianki Praskowii Szeremietiew. Tradycyjne rosyjskie wykształcenie zdobywał we francuskim Antibes, gdzie mieszkał z rodziną do 1936. Przez kolejne 10 lat mieszkał na Kwirynale w Rzymie, gdzie uczęszczał do miejscowej szkoły, po czym wraz z rodziną przeniósł się na kilka lat do Egiptu, następnie powrócił do Włoch, a od 1960 zamieszkał na stałe w Danii, gdzie pracował jako bankier do 1993 kończąc karierę jako członek zarządu Danske Bank. Na emeryturze poświęcił się działalności charytatywnej, m.in. jako założyciel dwóch fundacji (w Wielkiej Brytanii w 1993 i w Rosji w 2006)[5][6][7].

Od 1979 był członkiem Stowarzyszenia Rodziny Romanowów[8]. 20 kwietnia 2008 został uhonorowany członkostwem honorowym duńskiego stowarzyszenia falerystycznego Ordenshistorisk Selskab[9].

Żenił się dwukrotnie, w 1959 w Kopenhadze z Johanną von Kauffmann (1 czerwca 1936 – 13 maja 1989), oraz w 1993 w Kostromie z Dorrit Reventlow (ur. 22 kwietnia 1942)[3]. Posiadał duńskie obywatelstwo. Mieszkał w Rungsted (gmina Hørsholm) na Zelandii[10].

Płynnie posługiwał się językiem rosyjskim, francuskim, włoskim, duńskim i angielskim[5].

Publikacje (wybór)Edytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • John Kennedy, John E. James: Almanach de Gotha. Annual Genealogical Reference. Londyn: Almanach de Gotha, 2004, s. 324
  • C. Arnold McNaughton: The Book of Kings. A Royal Genealogy. T. 1. Londyn: Garnstone Press, 1973, s. 295-320