Otwórz menu główne

Dyzopiramid (łac. Disopyramidum) – lek grupy IA leków antyarytmicznych, działający depresyjnie na mięsień sercowy oraz układ bodźcotwórczo-przewodzący. Pod względem właściwości farmakologicznych podobny do chinidyny i prokainamidu. Zwalnia depolaryzację diastoliczną. Blokując kanał sodowy, wydłuża okres repolaryzacji i refrakcji w przedsionkach i komorach, osłabia kurczliwość mięśnia sercowego. Nie działa na receptory adrenergiczne. Wywiera silne działanie cholinolityczne.

Dyzopiramid
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C21H29N3O
Masa molowa 339,47 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały proszek[1]
Identyfikacja
Numer CAS 3737-09-5
54687-36-4 (monochlorowodorek)
74427-45-5 (racemat)
74464-83-8 (izomer R)
74464-84-9 (izomer S)
PubChem 3114[2]
DrugBank DB00280[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C01 BA03

Spis treści

FarmakokinetykaEdytuj

Lek wchłania się w 70-80% z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu krwi po 2–3 godzinach. Wiązanie z białkami zależy od stężenia leku w osoczu, waha się ono w granicach 60-80%. Biologiczny okres półtrwania wynosi 6–8 godzin. Metabolizm dizopiramidu przebiega w wątrobie. Wydalanie następuje przez nerki.

WskazaniaEdytuj

PrzeciwwskazaniaEdytuj

Działania niepożądaneEdytuj

Ze względu na działanie cholinolityczne, dizopiramid może wywołać działania niepożądane:

  • suchość w jamie ustnej
  • zaburzenia akomodacji
  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe
  • trudności w oddawaniu moczu

Ponadto mogą wystąpić:

  • żółtaczka cholestatyczna
  • hipotensja
  • hipoglikemia
  • różnego rodzaju dysrytmie
  • nasilenie niewydolności krążenia
  • zmniejszenie kurczliwości serca
  • spadek ciśnienia tętniczego krwi
  • zmniejszenie stężenia glukozy
  • bóle i zawroty głowy
  • ostre psychozy

Objawy ustępują po odstawieniu leku.

PreparatyEdytuj

  • Disocor – kapsułki 0,1 g
  • Rythmodan – kapsułki 0,1 g

DawkowanieEdytuj

Dawki dobiera się indywidualnie pod nadzorem kardiologicznym, przy jednoczesnej kontroli EKG i ciśnienia tętniczego. Doustnie, zazwyczaj 300–600 mg na dobę w 2–4 dawkach podzielonych. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożne dobieranie dawki.

Wskazane jest monitorowanie stężenia leku we krwi - zalecane dawki terapeutyczne to 2-5 µg/ml, powyżej 9 µg/ml dawki toksyczne[6].

UwagiEdytuj

Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią. Podczas przyjmowania leku należy przeprowadzać kontrolne badania EKG, gdyż poszerzenie zespołu QRS lub wydłużenie odstępu QT jest wskazaniem do zmniejszenia dawki, bądź zaprzestania podawania leku do czasu normalizacji obrazu EKG.

Leczenie w okresie po zawale mięśnia sercowego należy ograniczyć do przypadków zagrażających życiu niemiarowości pochodzenia komorowego, ponieważ stwierdzono występowanie zwiększenie śmiertelności i nie zakończonych zgonem poważnych zaburzeń rytmu.

Podczas leczenia może wystąpić upośledzenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  2. Dyzopiramid (CID: 3114) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b c Dyzopiramid (DB00280) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  4. Dyzopiramid (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-30].
  5. a b Dyzopiramid (ang.). [martwy link] The Chemical Database. Wydział Chemii Uniwersytetu w Akronie. [dostęp 2012-08-05].
  6. Bogdan Solnica, Badania laboratoryjne. Wartości referencyjne 2010, Kraków: Medycyna Praktyczna, 2010, ISBN 978-83-7430-267-8, OCLC 751005199.

BibliografiaEdytuj