Otwórz menu główne

Działoszyn

miasto w województwie łódzkim

Działoszynmiasto w środkowo-południowej Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Działoszyn, położone na obszarze historycznej ziemi wieluńskiej. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa sieradzkiego.

Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Działoszyn (ujednoznacznienie).
Działoszyn
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Rondo komunikacyjne na Placu Wolności – widok z lotu ptaka
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat pajęczański
Gmina Działoszyn
Prawa miejskie 1412 i 1993
Burmistrz Rafał Drab (od 2010)
Powierzchnia 4,94 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

6050[1]
1 224,7 os./km²
Strefa numeracyjna +48 43
Kod pocztowy 98-355
Tablice rejestracyjne EPJ
Położenie na mapie gminy Działoszyn
Mapa lokalizacyjna gminy Działoszyn
Działoszyn
Działoszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Działoszyn
Działoszyn
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Działoszyn
Działoszyn
Położenie na mapie powiatu pajęczańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pajęczańskiego
Działoszyn
Działoszyn
Ziemia51°07′04″N 18°52′12″E/51,117778 18,870000
TERC (TERYT) 1009014
SIMC 0703026
Urząd miejski
ul. Piłsudskiego 21
98-355 Działoszyn
Strona internetowa

Według danych z 20 sierpnia 2010 miasto liczyło 6149 mieszkańców[2].

Działoszyn leży nad Wartą, tuż przy jej przełomie.

Spis treści

HistoriaEdytuj

 
Pałac Męcińskich, obecnie powiatowy ośrodek kultury, mieści Muzeum Regionalne

Do 1939Edytuj

Ważna osada na szlaku handlowym między Rusią a Śląskiem. Osada lokowana na prawie magdeburskim, prawa miejskie uzyskała w 1412. Ważny ośrodek kalwinizmu i braci polskich. Doszczętnie zniszczony podczas Potopu Szwedzkiego. Podczas rozbiorów pod panowaniem pruskim, od 1809 w Księstwie Warszawskim.

Aż do wielkiego pożaru, w którym spłonęła – z powodu drewnianych zabudowań – cała osada, w Działoszynie istniała synagoga o bardzo dużym znaczeniu w skali kraju.

II wojna światowaEdytuj

Podczas wojny obronnej 1939 roku miejsce ciężkich walk 30 Dywizji Piechoty gen. Leopolda Cehaka. W odwecie za śmierć generała Dilla, doszczętnie zniszczone w dniach 1–3 września przez lotnictwo niemieckie; według opowiadań niektórych mieszkańców po nalocie pozostały w mieście tylko 4 budynki. Niemcy później również nazywali Działoszyn od nazwiska generała Dilla. Podczas okupacji miejscową ludność żydowską wywieziono do obozów koncentracyjnych.

Czasy powojenneEdytuj

Od lat 60. XX w. ponowny okres odbudowy. Budowa cementowni w Działoszynie znacznie wpłynęła na okoliczne tereny. Działoszyn oraz siedziba powiatu Pajęczno zyskały nowe osiedla bloków mieszkalnych.1 stycznia 1994 r. Działoszyn odzyskał prawa miejskie.

Przemysł i TransportEdytuj

 
Działoszyn – most przez Wartę w ciągu drogi krajowej 42

PrzemysłEdytuj

W XIX wieku w Działoszynie istniała fabryka tytoniu i cygar Kronenberga.

Komunikacja drogowaEdytuj

Przez Działoszyn przebiega droga krajowa oraz dwie drogi wojewódzkie:

Komunikacja kolejowaEdytuj

W pobliżu Działoszyna przebiega linia kolejowa nr 131, na której znajduje się stacja kolejowa Działoszyn (zamknięta w 2009 r.).

TurystykaEdytuj

 
Urząd Miasta i Gminy w Działoszynie – widok z lotu ptaka
 
Stanica kajakowa w Działoszynie – widok z lotu ptaka

Na końcu ulicy Zamkowej, na starym mieście znajduje się późnorenesansowy pałac. Obecnie mieści się tam sala wystawowa, sale konferencyjne, galeria lokalnych artystów oraz restauracja. Dookoła pałacu rozpościera się park na wzór angielski i francuski. Za rynkiem (Placem Wolności) przy ul. Kościelnej stoi XIV-wieczny kościół Znalezienia Krzyża św. i św. Marii Magdaleny.

RekreacjaEdytuj

Na wyspie (teren rekreacji i wypoczynku mieszkańców) znajduje się las, a także boisko sportowe. Przy drodze wylotowej w kierunku cementowni "Warta" znajduje się stadion klubu piłkarskiego Warta Działoszyn; są tam również korty tenisowe i boisko do koszykówki.

PrzyrodaEdytuj

Od strony zachodniej i południowo-wschodniej Działoszyn otacza las. Na zachodzie, w Załęczańskim Parku Krajobrazowym znajdują się formy skał wapiennych oraz skamieniałości (głównie amonity).

DemografiaEdytuj

  • Piramida wieku mieszkańców Działoszyna w 2014 roku[1].


 

ZabytkiEdytuj

 
Kościół Znalezienia Krzyża św. i św. Marii Magdaleny

Późnorenesansowy pałac Stanisława Męcińskiego (według tradycji niegdyś stała tu słowiańska świątynia) i kościół parafialny (XVIII wiek).

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[3] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół parafialny pw. św. św. Marii i Magdaleny, XVIII/XIX, nr rej.: 646 z 30.08.1967
  • dzwonnica, nr rej.: 647 z 30.08.1967
  • pałac, XVIII, XX, nr rej.: 248 z 30.08.1967
  • elektrownia wodna, drewn., nr rej.: 347 z 6.10.1986

SportEdytuj

W Działoszynie działa klub sportowy Warta Działoszyn. Prowadzi dwie sekcje: piłki nożnej i siatkówki.

Piłka nożna KS Warta Działoszyn (dawniej: Budowlani Działoszyn), występuje obecnie w trzeciej lidze. Założony został 6 kwietnia 1965. Swoją profesjonalną karierę rozpoczął tu w sezonie 1983/84 Robert Warzycha.

Sekcja siatkówki męskiej KS Warta Działoszyn istnieje od roku 2004. W sezonie 2006/2007 Warta występowała w II lidze.

Szkolnictwo w DziałoszynieEdytuj

Na terenie miasta działają: Przedszkola:

  • Publiczne Przedszkole nr 1 "Bajka"
  • Publiczne Przedszkole nr 2

Szkoły Podstawowe:

  • Szkoła Podstawowa nr 1 Im. Janusza Korczaka
  • Szkoła Podstawowa nr 2 Im. Mikołaja Kopernika

Gimnazja:

  • Publiczne Gimnazjum im. Jana Pawła II

Szkoły Ponadgimnazjalne:

  • Zespół Szkół im. Marii Skłodowskiej-Curie

Wspólnoty wyznanioweEdytuj

Podział administracyjnyEdytuj

Obszar miasta Działoszyna podzielony jest na 3 jednostki pomocnicze gminy, nazwane przez Radę Gminy Działoszyn osiedlami. Wyróżnione są one numerami od 1 do 3[4]. W rejestrze TERYT wyróżnionych jest 5 integralnych części miasta. Są to[5]:

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/Dzialoszyn, w oparciu o dane GUS.
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 20 VIII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-08-20. ISSN 1734-6118.
  3. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 18 września 2008].
  4. Uchwały w sprawie uchwalenia i zmian statutu. Urząd Miasta i Gminy Działoszyn. [dostęp 2017-02-27].
  5. Rejestr TERYT

Linki zewnętrzneEdytuj