Dzielnica IV Prądnik Biały

Dzielnica w Krakowie.

Dzielnica IV Prądnik Białydzielnica, jednostka pomocnicza gminy miejskiej Kraków. Nazwa pochodzi od wsi Prądnik Biały, włączonej do miasta w latach 1909 i 1941. Do 1990 r. wchodziła w skład wielkiej Krowodrzy. Przewodniczącym zarządu dzielnicy jest Dominik Franczak.

IV Prądnik Biały
Dzielnica Krakowa
Ilustracja
Dom Wschodzącego Słońca
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miasto Kraków
Zarządzający Dominik Franczak
Powierzchnia 23,42 km²
Populacja (2016[1])
• liczba ludności

69 661
• gęstość 2952 os./km²
Tablice rejestracyjne KR
Położenie na mapie Krakowa
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Siedziba zarząduEdytuj

ul. Białoprądnicka 3, 31-221 Kraków
Telefon: 12 638 1012

DemografiaEdytuj

Od lat 90. XX wieku liczba mieszkańców Prądnika Białego systematycznie rośnie.

 

Osiedla i zwyczajowe jednostki urbanistyczneEdytuj

Granice dzielnicyEdytuj

  • Od strony zachodniej od przecięcia wylotu ul. Pasternik z granicą m. Krakowa na północ granicą m. Krakowa do przecięcia z wylotem ul. Władysława Łokietka, następnie zmienia kierunek na wschodni i granicą m. Krakowa biegnie do przecięcia z linią kolejową Kraków – Warszawa,
  • z Dzielnicą III graniczy na odcinku – od przecięcia granic m. Krakowa z linią kolejową Kraków – Warszawa w kierunku na południowy zachód wschodnią stroną linii kolejowej Kraków – Warszawa do skrzyżowania z kolejową obwodnicą towarową w rejonie ul. Langiewicza,
  • z Dzielnicą V graniczy na odcinku – od skrzyżowania linii kolejowej Kraków – Warszawa z kolejową obwodnicą towarową w rejonie ul. Langiewicza w kierunku na zachód północną stroną kolejowej obwodnicy towarowej, która w rejonie stacji kolejowej Kraków – Łobzów łączy się z linią kolejową Kraków – Katowice, do przecięcia z zachodnią stroną ul. Głowackiego,
  • z Dzielnicą VI graniczy na odcinku – od punktu linii kolejowej na wysokości ul. Głowackiego w kierunku na zachód północną stroną linii kolejowej Kraków – Katowice do przecięcia z ul. Armii Krajowej, następnie wschodnią stroną ul. Armii Krajowej w kierunku północnym do Ronda Ofiar Katynia, dalej południową i zachodnią stroną ronda, zmienia kierunek na północno-zachodni i północną stroną ulic: Radzikowskiego, Pasternik – do przecięcia z granicą m. Krakowa.

HistoriaEdytuj

Dzielnica obejmuje swoim terytorium kilka historycznych wsi podkrakowskich (w większości włączonych do Krakowa w 1941 r.), spośród których największą i najstarszą była wieś Prądnik Biały, położona nad rzeką Prądnik i od niej wywodząca swą nazwę, a pierwotnie obejmującą również tereny późniejszych Witkowic i Górki Narodowej.

Najstarszy zapis dotyczący Prądnika pochodzi z 1123 roku. Ówczesna nazwa to Prutnic. Zapis wskazuje na zwierzchnictwo biskupów krakowskich. W 1220 r. biskup krakowski Iwo Odrowąż założył na jej terenie pierwszy szpital w Krakowie, prowadzony przez Zakon Kanoników Ducha Św. De Saxia. W latach 70. XV w. wieś zwano już Magna Prandnik, co w sto lat później zapisano po raz pierwszy po polsku jako Prądnik Wielki.

Od 1496 jeden z młynów znajdujących się na terenie Prądnika Białego służył jako drukarnia, w I połowie XVI w. dzierżawiony był przez drukarza Jana Hallera. W 1574 r. na błoniach prądnickich szlachta witała przybyłego do Krakowa Henryka Walezego, a w 1697 r. w Prądniku Białym rozpoczął się koronacyjny wjazd do Krakowa Augusta II. W 1794 r. we wsi przebywał Tadeusz Kościuszko (jeśli wierzyć tradycji, odpoczywał pod istniejącym do dziś w parku dworskim jaworem przed bitwą pod Racławicami), natomiast w 1809 r. mieszkał w niej gen. Jan Henryk Dąbrowski. W latach 1913–15 przy ul. Prądnickiej 15 wzniesiono Miejskie Zakłady Sanitarne, zaś w latach trzydziestych wybudowano na Prądniku Klasztor Najświętszej Duszy Chrystusa Pana, którego pierwsza przełożona i założycielka zgromadzenia, Matka Paula Zofia Tajber, spoczywa na prądnickim cmentarzu.

Ogólna charakterystyka dzielnicyEdytuj

Dzielnica IV jest położona w północnej części Krakowa. Liczbę mieszkańców szacuje się na 69 135, co sprawia, że jest najludniejszą dzielnicą Krakowa. Ma powierzchnię 2341,87 ha.

EdukacjaEdytuj

KomunikacjaEdytuj

W dzielnicy istnieje dość dobrze rozbudowana komunikacja miejska dzienna. W większości trasy są obsługiwane przez autobusy. Na terenie dzielnicy istnieje jedna pętla tramwajowa (Krowodrza Górka) oraz kilka pętli autobusowych.

RekreacjaEdytuj

ParkiEdytuj

Kluby sportoweEdytuj

ZabytkiEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj