Otwórz menu główne

Dzielnice i osiedla Szczecina

Od 1990 roku funkcjonuje podział administracyjny Szczecina na 4 dzielnice i osiedla administracyjne, których obecnie jest 37. Granice osiedli administracyjnych obejmują często kilka osiedli mieszkaniowych, dzielnic mieszkaniowych i części miast, które posiadały bądź posiadają własną nazwę i zostały ujęte w podziale geodezyjnym, statystycznym, administracyjnym, planistycznym, historycznym itp. Poniżej zostały przedstawione właśnie takie części Szczecina.

Spis treści

Dzielnice i osiedla według prof. Tadeusza BiałeckiegoEdytuj

W pracy: Szczecin stary i nowy prof. Tadeusza Białeckiego wymienione zostały następujące osiedla i dzielnice Szczecina (nazwy niektórych zostały już zapomniane):

BabinEdytuj

(niem. Cavelwisch) - osiedle położone w rejonie ulic: Stołczyńska i Cegłówki w południowej części Skolwina. Potocznie nazywane Kolonia Cegłówki. Do lat 30. nazwę Cavelwisch nosiła położona nieopodal stacja kolejowa, obecnie Szczecin Skolwin.

BałdynkoEdytuj

(niem. Bollinken) - dawna wieś położona w rejonie ulic Wiszesława i Świętojańskiej (okolice Zajezdni Tramwajowej Golęcin), w 1921 r. zostało włączone do Golęcina.

BarnucinEdytuj

(niem. Augusthof) - osiedle położone w obrębie ulic: Walecznych, Cedrowa, Poczdamska, Hubalczyków i Poległych. Od zachodu sąsiaduje z Parkiem Leśnym Zdroje, a od północy ze stacją kolejową Szczecin Zdroje. Na obszarze Barnucina znajduje się cmentarz Zdroje, dom dziecka "Zielony Dwór" (tę część nazywano Śmiłów) i hipermarket Selgros. Obecnie część Zdrojów.

 
Pętla autobusowa na Basenie Górniczym

Basen GórniczyEdytuj

(niem. Groß Stein Bruch - na zachód od Regaliczki i Klein Stein Bruch - przy węźle komunikacyjnym). Leży na Zaleskich Łęgach. Większość obszaru zajmują tereny portowe. Główne ulice to Gdańska (z Estakadą Pomorską), Zatokowa i Basenowa. Zabudowania mieszkalne położone są w obrębie ulic: Kotwiczna, Grudzińskiego, Mostnika i Swobody. Pierwotnie nazwa odnosiła się do basenu portowego o alternatywnej nazwie Basen Kaszubski. Na Basenie Górniczym znajduje się pętla tramwajowo-autobusowa - przesiadkowa pomiędzy Lewobrzeżem a Prawobrzeżem Szczecina. Część dzielnicy Międzyodrze-Wyspa Pucka.

BłędówEdytuj

(niem. Jägersweil bei Altdamm) - obecnie niezamieszkane osiedle w obrębie ul. Tczewskiej, Junaków, we wschodniej części Parku Leśnego Dąbie (na wschód od drogi krajowej nr 3). Na niektórych mapach nazwa została "przeniesiona" w okolice ulic Św. Huberta, Sokolników i Matecznik oraz potoku Chełszcząca. Powstało tam nowe osiedle domków jednorodzinnych nazwane Leśną Osadą. Obecnie zamieszkanych jest ok. 25 domów z tendencją wzrostową. Administracyjnie zachodnia część Wielgowa.

BoleszyceEdytuj

(niem. Katharinenhof bei Finkenwalde) - nazwa obejmująca obszar pokrywający się z Parkiem Leśnym Zdroje (część Szczecińskiego Parku Krajobrazowego "Puszcza Bukowa"). Głównymi ulicami są: Grabowa, Kopalniana i Letniskowa. Na terenie Boleszyc znajdują się m.in. Jezioro Szmaragdowe, rezerwat przyrody Zdroje, Góra Widok, Skórcza Góra, hotel Szmaragd i restauracja Grota. Przy ul. Letniskowej przed 1945 r. znajdował się przystanek kolejowy Buchheide, obecnie przeniesiony ok. 600 m dalej pn. Szczecin Zdroje. Administracyjnie część Zdrojów.

BystrzykEdytuj

(niem. Bergquell bei Frauenhof) - nazwa obejmująca obszar ograniczony ulicami: Pokoju, Bogumińską, Grochową i linią kolejową do Polic. Osiedle obecnie prawie niezamieszkane, większą część zajmują ogrody działkowe. Obecnie wschodnia część Golęcina.

CieszyceEdytuj

(niem. Sternkrug) - niewielkie osiedle położone w rejonie ulic: Goleniowska, Wolińska i Zdrowa. Przez środkową część osiedla prowadzi linia kolejowa Szczecin - Goleniów, przy której znajduje się większość zabudowań. Przy ul. Wolińskiej znajduje się dawny cmentarz ewangelicki. Obecnie zaliczane jest do dzielnicy Dąbie.

CieśnikEdytuj

(niem. Untemühle bei Hökendorf) - osiedle położone pomiędzy ulicami: Mączną, Jęczmienną, Lnianą, Poczdamską oraz torami linii kolejowej do Osiedla Słonecznego. Południową granicę (z osiedlem Starków) wyznacza umowna linia wytyczona między ulicami Kolorowych Domów i Hubalczyków. W granicach Cieśnika znajduje się Szpital Zdroje. Administracyjnie część Zdrojów.

DolinaEdytuj

(niem. Grenzingshof) - prawie niezamieszkane osiedle położone w północnej części Żelechowej, pomiędzy ulicą Bogumińską, potokiem Gręziniec i częściowo ogrodami działkowymi, które zajmują większą część Doliny. Jedyną ulicą położoną w granicach osiedla jest Ostrowska, przy której znajduje się dawny cmentarz ewangelicki.

DunikowoEdytuj

(niem. Rosengarten Plantage) - niezamieszkane obecnie osiedle położone pomiędzy linią kolejową do Stargardu i ulicą Stary Szlak. Przez środek prowadzi droga krajowa nr 3 i rzeka Płonia. Zachodnia część położona jest w południowej części Parku Leśnego Dąbie. Dunikowo podzielone jest pomiędzy dzielnice Kijewo (część zachodnia) i Wielgowo (część wschodnia).

DziewokliczEdytuj

(niem. Jungfernberg) - dawniej niewielkie osiedle, obecnie nazwa miejskiego kąpieliska i kolejowego posterunku odgałęźnego. Położone jest na wyspie Ustowskie Mokradła, pomiędzy Odrą Zachodnią a Zatoką Śpiącego Suma (część Kanału Leśnego (Odyńca)). Administracyjnie część Międzyodrza-Wyspy Puckiej.

GlinkiEdytuj

(niem. Glienken) - osiedle położone w obrębie ulic: Nad Odrą, Golęcińska, W. Nehringa, Księżnej Dąbrówki. Na północ od osiedla (poza jego granicami) znajduje się stacja kolejowa Szczecin Glinki (na linii do Polic), dzięki której nazwa przetrwała. Administracyjnie część Stołczyna.

Os. KalinyEdytuj

Osiedle położone pomiędzy ulicami: Witkiewicza, Santocką, 26 Kwietnia i Derdowskiego. Nazwa pochodzi od głównej ulicy - Antoniego Kaliny. W granicach znajdują się: urząd pocztowy Szczecin 35 oraz Szkoła Podstawowa nr 51 im. Stanisława Helsztyńskiego. Urzędowo należy do Świerczewa.

Kępa ParnickaEdytuj

(niem. Silberwiese) - osiedle położone na wyspie (dawnym półwyspie) o tej samej nazwie. Główną ulicą jest Leona Heyki, przy której znajduje się m.in. baza autobusowa PKS Szczecin. Na Kępie Parnickiej znajduje się też Stocznia Rzeczna i Sanepid. Przez północną część wyspy prowadzi wiadukt linii kolejowej pomiędzy stacjami Szczecin Główny i Szczecin Port Centralny. Administracyjnie część osiedla Międzyodrze-Wyspa Pucka.

KijewoEdytuj

(niem. Neu Rosengarten) - część miasta i osiedle administracyjne Szczecina, w rejonie Prawobrzeża, położone pomiędzy autostradą A6, potokiem Niedźwiedzianka oraz południowymi granicami miasta. Kiedyś do wsi należało Dunikowo-osiedle przemysłowe, oraz Kijewko (niem. Neu Rosengarten)[1].

KlęskowoEdytuj

(hist. Clescow, niem. Hökendorf) - dawna osada słowiańska, od XIII w. w posiadaniu cystersów z Kołbacza. Po sekularyzacji zakonu w 1535 roku weszła w skład dominium książąt pomorskich. Obecnie wchodzi w skład jednostki pomocniczej gminy Bukowe-Klęskowo. Nazwa Klęskowo zwyczajowo pozostała w obiegu, chociażby w nazwie przystanków i Parku Leśnego[1].

 
Skrzyżowanie autostrady A6 z DK 31
 
Wełtyński Strumień i ul. Polarna
 
Wieża Batowa

KluczewkoEdytuj

(niem. Frauenhof) - niewielkie osiedle położone w południowej części Klucza, pomiędzy autostradą A6, drogą wojewódzką nr 119, przedłużeniem ulicy Bielańskiej oraz granicami miasta. Główną ulicą jest Polarna. Większość Kluczewka zajmują lasy Puszczy Bukowej i częściowo Szczecińskiego Parku Krajobrazowego "Puszcza Bukowa". We wschodniej części znajduje się leśniczówka "Radziszewko". Na terenie osiedla zachowały się obiekty związane z forsowaniem w tym miejscu Odry przez Armię Czerwoną w kwietniu 1945 r.

KłobuckoEdytuj

(niem. Kellerbeckermühle) - najbardziej na południowy wschód wysunięte osiedle Szczecina, położone nad rzeką Płonią i stawami: Cysterskim i Paulina. Główną ulicą jest Gościnna. Do ok. 1965 r. przy drodze krajowej nr 3 znajdował się przystanek kolejowy Kłobucko Gryfińskie (wówczas wieś była jeszcze częścią ówczesnego powiatu gryfińskiego). Obecnie zaliczane do Jezierzyc.

KniewoEdytuj

(niem. Kienwerder bei Altdamm) - niezamieszkane obecnie osiedle położone w obrębie ulicy Kniewskiej oraz wschodnich części ulic Lubczyńskiej i Goleniowskiej. W Kniewie znajdują się zakłady drobiarskie Drobimex-Heintz, przy których znajdowała się do ok. 1990 r. pętla autobusowa. Zlokalizowane między osiedlami Dąbie i Załom, urzędowo zaliczane do tego pierwszego.

KraśnicaEdytuj

(niem. Kratzwieck) - nadodrzańskie osiedle położone w rejonie skrzyżowania ulic Nad Odrą i Kościelnej. We wschodniej części znajduje się Huta Szczecin oraz stacja kolejowa Szczecin Glinki, która przed 1945 r. nosiła nazwę Stolzenhagen-Kratzwieck (w tłumaczeniu Stołczyn-Kraśnica). W Kraśnicy znajduje się także urząd pocztowy Szczecin 9 oraz Szkoła Podstawowa nr 9 im. kmdr. ppor. J. Grudzińskiego. Urzędowo część Stołczyna.

KrzekoszówEdytuj

(niem. Wilhelmsmühle bei Altdamm) - niezamieszkane obecnie osiedle położone pomiędzy ulicą Andrzeja Struga i bocznicami kolejowymi elektrociepłowni Kijewo: wzdłuż ciągu ulic: Dąbska - Zoologiczna - Niedźwiedzia (od południa i wschodu) oraz ul. Botanicznej (od zachodu). Według niektórych źródeł Krzekoszowem nazywana jest południowa część Osiedla Majowego, które stanowiło niegdyś odrębną jednostkę (od ul. Marii Dąbrowskiej). Obecnie administracyjnie i w granicach Osiedla.

LotniskoEdytuj

(niem. Flughafen) - niezamieszkana część osiedla Dąbie położona na obszarze Lotniska Szczecin-Dąbie, zbudowanego w latach 20. XX wieku, istniejącego obecnie jako lotnisko sportowe Aeroklubu Szczecińskiego.

ŁasztowniaEdytuj

(niem. Lastadie) - nazwa obejmująca obszar położony na wyspie Łasztownia, na którym większość to tereny portowe i bocznice kolejowe (w tym dawna stacja Szczecin Dworzec Wrocławski). Zabudowania obejmują głównie południową część wyspy, wśród nich znajdują się m.in. Urząd Celny, kościół ewangelicko-augsburski Świętej Trójcy. Łasztownia jest częścią osiedla pn. Międzyodrze - Wyspa Pucka.

NagórnikEdytuj

(niem. Bergmuhle bei Wussow)

OdolanyEdytuj

(niem. Wedelshöhe) - osiedle położone pomiędzy ulicami: Duńską, Czeską, Wkrzańską, Rostocką i Kresową. Większość zabudowań pochodzi z lat 30. i 60. XX wieku. Nowsze budynki powstały przy ulicach przy nazwach pochodzących od gwiazdozbiorów (Korony Północnej, Andromedy, Koziorożca, Skorpiona itp.) Urzędowo w granicach Warszewa. Nazwa pochodzi od osiedla Odolany w Warszawie[2].

 
Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii Nr 1 przy ul. Przylesie

OlesznaEdytuj

(niem. Henningsholm) - prawie niezamieszkane osiedle położone w północnej części osiedla Płonia, nad rzeką Płonią pomiędzy ulicami Szosa Stargardzka i Teodora Żuka i Przylesie. Większość obszaru zajmują tereny leśne Puszczy Goleniowskiej. Do ok. 1965 r. w Olesznej znajdował się przystanek kolejowy na linii do Starego Czarnowa i Sobieradza.

PodbórzEdytuj

(niem. Waldschlösschen bei Buchholz) - osiedle położone w północnej części Warszewa pomiędzy ulicami Podbórzańską, Śródleśną i Kredową. Większość obszaru zajmują lasy Puszczy Wkrzańskiej. Przez Podbórz prowadzi żółty szlak turystyczny łączący Gocław z Warszewem.

Os. PrzyjaźniEdytuj

Osiedle położone pomiędzy ulicami Witkiewicza, Santocką, 26 Kwietnia oraz linią kolejową do Trzebieży. Osiedle zostało zbudowane w latach 70. XX wieku, kiedy to postawiono pierwsze budynki, tzw. leningrady. Na osiedlu znajduje się też kościół św. Jana Bosco. Administracyjnie położone jest na Świerczewie.

RadziszewkoEdytuj

RogatkaEdytuj

(niem. Zollhaus bei Finkenwalde) - prawie niezamieszkane osiedle położone nad Regalicą w zachodniej części Dąbia pomiędzy ulicami Przestrzenną, Eskadrową i Mostem Cłowym. Na Rogatce znajduje się siedziba Aeroklubu Szczecińskiego i jedna z kilku przystani żeglarskich nad Jeziorem Dąbie.

RogownikEdytuj

(niem. Blaurocks Mühle) - prawie niezamieszkane osiedle położone w rejonie ulic: Puckiej, Młyńskiej i Narzędziowej nad rzeką Płonią, na wschód od dworca Szczecin Dąbie. Administracyjnie położona w granicach Dąbia.

RudnikEdytuj

(niem. Hammermühle bei Altdamm) - osiedle położone pomiędzy drogą krajową nr 3, ulicą Junaków i linią kolejową do Stargardu oraz nad rzeką Płonią i Bobrowym Stawem. Obecnie prawie niezamieszkane, większą część zajmuje Park Leśny Dąbie. Główną ulicą dojazdową jest Tczewska. Urzędowo należy do Dąbia (jego południowo-wschodnia część).

SiennoEdytuj

 
Opuszczony dworek na Siennie przy ul. Łącznej

(niem. Heuershof) – niewielkie osiedle mieszkaniowe położone pomiędzy ulicami Łączną i Wkrzańską, potokiem Sienniczka (od którego pochodzi nazwa) i ogrodami działkowymi. Wzdłuż ul. Łącznej prowadzi   szlak turystyczny łączący ul. Ludową (Drzetowo) z pętlą tramwajową "Las Arkoński" (Niemierzyn). Administracyjnie w granicach Żelechowej.

SkokiEdytuj

(niem. Mücken Mühle bei Neuendorf) - duże osiedle położone na zachód od Skolwina, granicę wyznacza potok Bogdanka. Głównymi ulicami jest ciąg Artyleryjska - Kamienna - Plażowa oraz Przęsocińska łącząca Police z Przęsocinem. Zachodnią część zajmuje Park Leśny Mścięcino, w którym znajduje się m.in. nieczynny przystanek kolejowy Szczecin Mścięcino.

SłowieńskoEdytuj

(niem. Wendorf Gut) - osiedle położone pomiędzy ulicami Ku Słońcu i Dworską oraz Cmentarzem Centralnym. Większą część zajmuje Szkoła Salezjańska. Czasami nazwa Słowieńsko jest także przenoszona na zabudowania w rejonie ulic Dworskiej, Gajowej i Krzywej. Urzędowo zaliczane do Gumieniec.

SosnówkoEdytuj

(niem. Wiesenbeck) - osiedle położone administracyjnie w południowej części Śmierdnicy, faktycznie oddzielone od niej potokiem Czerwonak. Głównymi ulicami są Dobropole i południowa część Spokojnej. Przez Sosnówko prowadzą dwa szlaki turystyczne: żółty do Dobropola Gryfińskiego i czarny do Jezierzyc.

StarkówEdytuj

(niem. Mittelmühle bei Altdamm) - prawie niezamieszkane osiedle położone na południe od Szpitala Zdroje. Głównymi ulicami jest południowa część ul. Mącznej i fragment autostrady A6. W zachodniej części znajduje się Ilna Góra o wysokości 63 m n.p.m., a nieopodal dawnego cmentarza ewangelickiego Śmiłowska Góra o 2 m wyższa. Wzdłuż ul. Mącznej prowadzi niebieski szlak turystyczny łączący stację kolejową Szczecin Zdroje z wsią Kołowo. Administracyjnie Starków zaliczany jest do Zdrojów.

StokiEdytuj

(niem. Rollberg) - osiedle położone pomiędzy ulicami: Duńską, Wiśniowy Sad, S. Rosponda i Jantarową. W ostatnich latach osiedle zostało rozbudowane głównie na terenach dawnych ogrodów działkowych. W XIX w. uprawiano tu powszechnie buraki cukrowe, przerabiane następnie w cukrowni na Drzetowie. Pod koniec XIX w. odkryto tu pokłady dobrej jakościowo gliny, co spowodowało wybudowanie licznych cegielni (przed I wojną światową było ich 6). Obecnie, na terenie osiedla powstają liczne budynki, zarówno jedno- jak i wielorodzinne. Urzędowo południowa część Warszewa.

 
Dawna fabryka kontenerów "Unikon"
 
Pomnik przyrody lipa "Anastazja" nad rzeką Płonią

StrugaEdytuj

(niem. Hohenkrug bei Buchholz) – niewielkie osiedle zlokalizowane pomiędzy ulicami: Szosa Stargardzka (droga krajowa nr 10), T. Żuka oraz nieistniejącą obecnie linią kolejową do Sobieradza, nad rzeką Płonią. Większość zabudowań zajmuje fabryka kontenerów "Gulf Intermodal" (dawny "Unikon"). Do ok. 1965 r. na osiedlu znajdował się przystanek kolejowy Struga Szczecińska. Na trasie niebieskiego szlaku turystycznego znajduje się pomnik przyrody "Orle Dęby". W 1994 roku na obszarze osiedla utworzono zespół przyrodniczo-krajobrazowy "Park Leśny w Strudze". Urzędowo część osiedla Płonia.

ŚmiłówEdytuj

(niem. Kinderheim bei Finkenwalde)

Os. ŚwierczewskieEdytuj

Osiedle położone pomiędzy ulicami: Derdowskiego, Ku Słońcu, Santocką i 26 Kwietnia. Podzielone jest na dwie części rozdzielone torami bocznicy na Świerczewo (urzędowo jego część). Południową część zajmuje właściwe osiedle, a północną - ogrody działkowe, Wydział Elektryczny Politechniki Szczecińskiej oraz boisko i korty tenisowe.

TrzebuszEdytuj

(niem. Stutthof) - niewielkie osiedle administracyjnie położone w granicach Dąbia w obrębie ulic: Junaków, Opolskiej i Śnieżnej oraz drogi krajowej nr 3. Przed II wojną światową znajdowało się tutaj ponad 100 domów willowych, które zostały kompletnie zniszczone w wyniku walk o Dąbie w marcu 1945 r.

UrokEdytuj

(niem. Königsweg) - prawie niezamieszkane osiedle położone w lasach Puszczy Bukowej pomiędzy potokami: Niedźwiedzianką (tworzy Kiełpiński Staw) i Trawną (tworzy jezioro zwane Wilczym Bagnem) oraz autostradą A6 tuż przed węzłem w Kijewie przy południowych granicach Szczecina. Przez osiedle prowadzą 3 szlaki turystyczne: niebieski od Uroku do Kołowa zwany Królewską Drogą (początek przy stacji Szczecin Zdroje), czerwony od pętli autobusowej "Kijewo" do Glinnej i czarny od Placu Słowiańskiego w Dąbiu do tzw. Bramy Czwójdzińskiego położonej w Szczecińskim Parku Krajobrazowym. Do ok. 1965 r. znajdował się tutaj przystanek kolejowy "Urok". Osiedle podlega Radzie Osiedli Płonia - Śmierdnica - Jezierzyce.

WidokEdytuj

(niem. Friedensburg) - osiedle położone pomiędzy ulicami: Radosną, Żeliwną, Sąsiedzką i Krzewiastą oraz Puszczą Bukową. Faktycznie stanowi wschodnią część Podjuch. Przez osiedle prowadzi także fragment autostrady A6/E28 i żółty szlak turystyczny łączący ul. Granitową z tzw. Szwedzkim Kamieniem położonym w rezerwacie przyrody Bukowe-Zdroje. Na obrzeżach znajduje się także hotel Panorama i rezerwat Zdroje. Polska nazwa osiedla pochodzi od pobliskiej Góry Widok w Parku Leśnym Zdroje.

ZdunowoEdytuj

(niem. Hohenkrug bei Augustwalde) - małe osiedle w granicach Szczecina (Prawobrzeże) liczące (w 1990) 50 stałych mieszkańców. Wraz z osiedlami Wielgowo i Sławociesze, z którymi graniczy, tworzyło wspólną radę osiedla, a obecnie podlega pod Radę Osiedla Wielgowo–Sławociesze. Znajduje się tutaj specjalistyczny szpital imienia Alfreda Sokołowskiego. Zostało włączone w granice miasta w 1954. Na osiedlu znajdują się dwie ulice: Alfreda Sokołowskiego i Tomasza Żuka (dawniej Zdunowska).

Pozostałe osiedla (2)Edytuj

Pozostałe osiedla nie wymienione w książce prof. T. Białeckiego (w tym powstałe po 1990 r., niektóre nazwy zostały nadane przez deweloperów):


Osiedle Alsecco KusocińskiegoEdytuj

Alsecco Kusocińskiego - wybudowany w latach 2013-15 zespół pięciokondygnacyjnych budynków zaprojektowanych przez pracownię "Wolski + Architekci" ze Szczecina, a zrealizowaną przez firmę Alsecco Deweloper. Osiedle liczy 160 lokali mieszkalnych, o powierzchni od 26 do 107 m2 i położone jest przy ul. Kusocińskiego i Lewandowskiego w Szczecinie.

Osiedle BandurskiegoEdytuj

Osiedle zlokalizowane pomiędzy ulicami Przyjaciół Żołnierza, ks. Warcisława I i Wycieczkową. Główną ulicą dojazdową jest ks. bpa Wł. Bandurskiego, od którego pochodzi nazwa osiedla. Większość zabudowań to wieżowce zbudowane w latach 80. z tzw. wielkiej płyty, budynki pięciokondygnacyjne oraz domki jednorodzinne w zabudowie szeregowej. Administracyjnie podzielone jest pomiędzy osiedle Niebuszewo (część na południe od ul. bpa Bandurskiego) i osiedle Żelechowa (na północ).

W latach 2006-2009 na terenie Osiedla wzniesiono najwyższy budynek mieszkalny w Szczecinie - osiemnastokondygnacyjny Wieżowiec Widok.


Osiedle przy ul. BelgijskiejEdytuj

Osiedle składa się z 10 identycznych domów, każdy o kubaturze 6.103 m3 i powierzchni użytkowej 1.350m2. Budynki posiadają strome dachy pokryte dachówką cementową. Łącznie na osiedlu znajduje się 263 mieszkań. Osiedle powstało w latach 2003-07. Inwestorem była Spółdzielnia Mieszkaniowa "Student".


Osiedle Brzozowy ZakątekEdytuj

Osiedle wzniesione w latach 2008-10 przy ul. Jana Kazimierza przez Szczecińskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego. Zabudowa osiedla składa się z dwóch wieloklatkowych budynków o 4 nadziemnych kondygnacjach. Łączna liczba lokali mieszkalnych - 171; łączna powierzchnia użytkowa - 10278 m2. Na osiedlu zasadzono 122 drzewa w tym 54 brzozy (stąd nazwa osiedla).


Osiedle BudnexEdytuj

Osiedle Budnex - osiedle wzniesione przy ulicach: Kusocińskiego i Lewandowskiego przez gorzowską firmę Budnex. Najpierw, w latach 2015-16, wybudowano cztery pięciokondygnacyjne budynki wzdłuż ul. Kusocińskiego mieszczące łącznie 175 lokali mieszkalnych o powierzchni od 34 do 75 m2. Każde z mieszkań wyposażone zostało w balkon. Drugi etap budowy obejmuje wzniesienie dwóch wieloklatkowych, pięciokondygnacyjnych budynków przy ul. Lewandowskiego. Rozpoczęcie prac nastąpiło w październiku 2016 r. W budynkach tych znajdą się 223 mieszkania o powierzchni od 29 do 75 m2 liczące 1, 2, 3, lub 4 pokoje.


Osiedle Central ParkEdytuj

Osiedle Central Park - niewielkie osiedle mieszkaniowe zlokalizowane przy ul. Emilii Plater (pomiędzy ulicami: Salomei i Gontyny). Zespół mieszkaniowy składa się z dwóch pięciokondygnacyjnych budynków o łącznej powierzchni użytkowej 5000 m2. Partery budynków od strony ul. E. Plater przeznaczone zostały na cele handlowo - usługowe. Pozostałą powierzchnię zajmują lokale mieszkalne liczące od 1 do 4 pokoi i mierzące od 24 do 124 m2. Osiedle wybudowano w latach: 2014-16, a inwestorem była spółka Modehpolmo.


Osiedle ChojnówkaEdytuj

Osiedle położone w rejonie ulic: Zielone Wzgórze oraz Akwarelowa. Nazwa wywodzi się od przepływającego przez osiedle strumienia Chojnówka. Administracyjnie wchodzi w skład osiedla Bukowe-Klęskowo.


Osiedle CzciboraEdytuj

Kompleks mieszkalno-usługowy wybudowany w latach 2006-08 przy ul. Czcibora i ul. Przyjaciół Żołnierza. Osiedle składa się z dwóch bliźniaczych budynków o wysokości od 4 do 8 kondygnacji posiadających zróżnicowaną, nieregularną bryłę. W każdym z domów znajdują się 53 mieszkania, dwie klatki schodowe oraz dwa lokale użytkowe. Niektóre z mieszkań mają formę dwupoziomową.


Osiedle Cztery Pory RokuEdytuj

Osiedle leży na terenie Bukowa, przy skrzyżowaniu ulic: Kolonistów i Szosa Polska. Zabudowa składa się z 9 trzykondygnacyjnych budynków (najwyższa kondygnacja ma formę poddasza użytkowego). Budynki posiadają dwie lub trzy klatki schodowe. Mieszkania na parterze wyposażone są w duże zielone tarasy położone nad garażami. Niektóre z mieszkań są dwupoziomowe. Budynki wykonano w technologii tradycyjnej.


Osiedle GlinkiEdytuj

Osiedle zlokalizowane jest przy ul. Polickiej (boczna od ul. Szosa Polska). Docelowo ma tu powstać 17 budynków trzykondygnacyjnych, ze stromymi dachami. Wielkość (długość) budynków jest zróżnicowana (od 1 do 4 klatek schodowych). Właściciele mieszkań na parterze będą mogli korzystać z przydomowych ogródków.

Część osiedla ma charakter zamknięty.


Osiedle GrunwaldzkieEdytuj

Osiedle ograniczone ulicami: Bazarową, Żubrów, J. Malczewskiego i Wyzwolenia. Powstało w latach 60. XX wieku, zabudowane głównie wieżowcami. Na osiedlu znajdują się: Szkoła Podstawowa nr 56, Dom Marynarza i Zachodniopomorskie Kuratorium Oświaty. Nazwa niegdyś popularna, obecnie praktycznie nieużywana. Urzędowo w granicach osiedla Śródmieście Północ.


Osiedle GubałówkaEdytuj

Osiedle położone we wschodniej części Osowa, w rejonie ulic: Miodowej, H.Ch. Andersena i Lisiej Góry, nieopodal której znajduje się stok narciarski "Gubałówka", którego nazwa pochodzi od zakopiańskiej Gubałówki. Jest to jedno z najwyżej położnych osiedli miasta (ok. 90 m n.p.m.). Zabudowę osiedla stanowi 9 trzykondygnacyjnych budynków (ostatnia kondygnacja ma formę poddasza mieszkalnego), w których znajduje się łącznie 100 mieszkań o powierzchni od 56 do 145 m2. Każde z mieszkań posiada balkon.


Osiedle KadetEdytuj

Inwestorem osiedla była nieistniejąca już Spółdzielnia Mieszkaniowa "Kadet" - stąd nazwa. Osiedle zlokalizowane zostało przy ul. Łukasińskiego, jednak dzięki wybudowaniu wzdłuż tej ulicy długiego bloku teren osiedla został w znacznym stopniu odseparowany od tej ruchliwej ulicy. Pozostała zabudowa osiedla skupia się wzdłuż ulic Horeszków i Księdza Robaka. Przeważają domy dwukondygnacyjne z użytkowym poddaszem, tylko przy ul. ks. Robaka pobudowano niewielką liczbę domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. Osiedle charakteryzuje się kameralnością i dużą ilością zieleni.


Osiedle KapitanówEdytuj

Niedawno zbudowane osiedle zlokalizowane na Gumieńcach, na tyłach centrum handlowego Ster i Castoramy. Ulicami wchodzącymi w granice osiedla są: Marynarzy Polskich, gen. S. Kopańskiego, gen. S. Maczka i Przygodna. W pierwszym etapie budowy osiedla (w latach 2002-04) wykonano 5 budynków po 16 mieszkań, a w drugim etapie (2004-09) - 6 budynków po 24 mieszkania w każdym. W trzecim etapie (lata: 2013-15) powstało 10 budynków czterokondygnacyjnych. Inwestorem osiedla była Spółdzielnia Mieszkaniowa "Bryza", a głównym wykonawcą Przedsiębiorstwo Budowlane "BIS".

Osiedle KasztanoweEdytuj

Osiedle położone w północno-wschodniej części miasta, wchodzące w skład administracyjnego osiedla Załom - Kasztanowe, tuż przy granicy miasta. Przez osiedle prowadzi niebieski szlak turystyczny łączący stację Szczecin Załom z wsią Kliniska Wielkie. Na osiedlu Kasztanowym znajduje się pętla autobusowa linii autobusowych: 77, 96, pospiesznej C i nocnej 522.

Osiedle KejaEdytuj

Pierwsze osiedle mieszkaniowe, które powstało od czasu zakończenia II wojny światowej w dzielnicy Golęcino. Osiedle zostało zlokalizowane przy ulicy Pokoju, oraz przy ulicy Grochowej naprzeciwko Cmentarza Golęcińskiego. W latach 1999-2001 wybudowano ogółem cztery 3-kondygnacyjne bloki mieszkalne, wraz z podziemnymi garażami na każdą klatkę. Inwestorem była nieistniejąca już spółdzielnia mieszkaniowa "Chrobry"[3]. Urzędowo należy do osiedla Golęcino-Gocław. Na osiedlu Keja znajduje się przystanek autobusowy "Grochowa" dla linii autobusowych: 58, 59 i nocnej 524.

Osiedle Książąt PomorskichEdytuj

Jedno z największych "nowych" osiedli miasta zlokalizowane pomiędzy ulicami; ks. Warcisława I, Przyjaciół Żołnierza, Wilczą oraz linią kolejową do Polic na tyłach dworca Szczecin Niebuszewo. Na osiedlu znajduje się kościół Miłosierdzia Bożego oraz Szkoła Podstawowa nr 35 im. Jana Pawła II. Urzędowo podlega pod osiedle Niebuszewo.


Osiedle Polnord ul. KazimierskaEdytuj

Duże osiedle mieszkaniowe zlokalizowane przy ul. Kazimierskiej/Ku Słońcu. Osiedle budowane jest w kilku etapach. Łącznie ma tu powstać 800 mieszkań i 30 lokali usługowych, zamieszkałych przez ok. 2400 osób. Lokale mieszkalne mają powierzchnię od 30 do 140 m2, a liczba pokoi wynosi od 1 do 5. Na najwyższych piętrach zaprojektowano ekskluzywne apartamenty wyposażone w ogromne tarasy (nawet do 100 m2). Na osiedlu przewidziano 700 miejsc parkingowych w garażach podziemnych i 100 stanowisk parkingowych naziemnych.


Osiedle Lisie PoleEdytuj

Nieoficjalna nazwa nowo wybudowanego osiedla w rejonie ulic Podbórzańskiej i Kredowej w północnej części Warszewa, na Wzgórzach Warszewskich, na wysokości ok. 120 m n.p.m. Zabudowę osiedla stanowią domki jednorodzinne o zróżnicowanej architekturze.


Osiedle Maciejkowe WzgórzeEdytuj

Osiedle w Szczecinie przy ul. Podbórzańskiej, Maciejkowej, Limby i Jaworzynki. Osiedle składać się będzie z piętnastu jedno- dwu- lub trzyklatkowych budynków. Każdy z nich posiadać będzie trzy kondygnacje (najwyższa będzie miała formę poddasza użytkowego). Wokół budynków powstaną przydomowe ogródki dostępne dla mieszkańców parteru.


Osiedle Magnolia ParkEdytuj

Nowo wybudowane osiedle, zaprojektowane przez Biuro Architektoniczne DEDECO, powstałe na terenie zlikwidowanej jednostki wojskowej pomiędzy ulicami Wernyhory, S. Klonowica i K. Janickiego. Osiedle zabudowane jest budynkami 3- i 4-kondygnacyjnymi o wysokim standardzie, z płaskimi dachami. Budowę zakończono w 2008 r. Elewacje zewnętrzne zdobią elementy z granitu i drewna. Osiedle posiada charakter zamknięty i cechuje się dużą ilością zieleni (magnolie, rododendrony, jodły kalifornijskie, lipy). Ozdobą osiedla jest rzeźba - fontanna: "Kobieta z magnoliami" - dzieło Wiesława Domańskiego z Krakowa. Nazwa osiedla nawiązuje do kwiatów magnolii, które są jednym z symboli Szczecina. Urzędowo w granicach Pogodna.


Osiedle Makowe PolaEdytuj

Osiedle 24 domków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej przy ul. Ogrodniczej (Bukowo). Osiedle wybudowano w latach 2007-8. Domy na osiedlu są dwukondygnacyjne (wyższa kondygnacja to poddasze użytkowe), o powierzchni użytkowej ok. 140 m2. W każdym z budynków przewidziano 5 pokoi - największy (salon na parterze) ma powierzchnię ponad 25 m2. Osiedle jest ogrodzone.


 
Ul. Ratajczaka
 
Ul. Mickiewicza
 
Ul. Brodzińskiego

Osiedle MickiewiczaEdytuj

Osiedle składające się głównie z odbudowanych przez Szczecińską Spółdzielnie Mieszkaniową po II wojnie światowej budynków na terenie Pogodna. Obecnie do SSM należy 79 budynków przy takich ulicach jak: Brodzińskiego, Jana Styki, Ratajczaka, Włodkowica, Żwirki i Wigury, Reduty Ordona, Witkiewicza, Wandy, Okrzei, Gorkiego, Juranda, Konopnickiej oraz ulica Mickiewicza, od której wywodzi się nazwa osiedla.


Osiedle Mieszka IEdytuj

W skład Osiedla Mieszka I-go wchodzą 3 wieżowce oraz 6 niskich budynków, zlokalizowanych przy zbiegu ulic: Mieszka I-go oraz Powstańców Wielkopolskich. Urzędowo należy do osiedla Pomorzany.


Osiedle ModraEdytuj

Osiedle zlokalizowane jest na Bezrzeczu, po północnej stronie ul. Modrej (stąd nazwa osiedla). Zabudowa składa się z domów dwu- i trzykondygnacyjnych, posiadających poddasza użytkowe. Inwestycja została zakończona w 2008 r.


Osiedle MorenaEdytuj

Nowo wybudowane osiedle położone we wschodniej części Osowa, na wschód od ul. Chorzowskiej. Główne ulice to: Chłodna, Chmurna, Niebiańska i Obłoków. Na osiedlu pobudowano domy cztero- i jednorodzinne zarówno wolnostojące jak i w zabudowie szeregowej.


Osiedle Na GórceEdytuj

Nowo wybudowane w latach 2005-07 osiedle mieszkaniowe przy ulicy Strzeleckiej i 5 Lipca. Składa się z pięciu budynków 3-5 kondygnacyjnych, w których znalazło się 195 mieszkań o powierzchni od 35 do 74 m kwadratowych oraz jeden lokal usługowy. Łączna powierzchnia budynków wynosi 10.327, 53 m. kw. Inwestorem osiedla było Szczecińskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego. Administracyjnie położone na osiedlu Turzyn.


Osiedle Na SkarpieEdytuj

Osiedle położone w obrębie ulic: S. H. Lubomirskiego, ciągu S. Staszica - ks. Salomei oraz Wyzwolenia. Główną ulicą osiedla jest Odzieżowa, przy której znajdują się znane niegdyś zakłady odzieżowe Dana. Przy ul. S. H. Lubomirskiego mieści się Szpital Miejski (dawny Szpital Kolejowy). Urzędowo w granicach osiedla Śródmieście-Północ.


Osiedle Nad Doliną Siedmiu MłynówEdytuj

Osiedle położone jest po zachodniej stronie ul. Podbórzańskiej na jej północnym fragmencie (pod lasem). Zabudowa zlokalizowana jest przy ulicach Himalajskiej, Andyjskiej, Pirenejskiej, Alpejskiej, Rybiego Potoku i Miodowej (fragment). Rozpoczęcie inwestycji nastąpiło w 2004 r. W 2010 r. osiedle znajdowało się w końcowej fazie realizacji (do sprzedaży pozostało tylko kilka działek). Łączna powierzchnia osiedla wynosi ponad 14 ha, a powstać ma na nim 190 domów w zabudowie wolno stojącej Jak podaje developer (firma Vast Bouw) jest to jedno z największych w Polsce osiedli domków jednorodzinnych. Osiedle zabudowane jest domami bliźniakami o pow. użytkowej 2 x 138 m2 oraz kilkoma typami domów jednorodzinnych o pow. użytkowej: 159, 162 lub 244 m2.


Osiedle Nad RudziankąEdytuj

Nowo wybudowane duże osiedle położone na gruntach dawnej wsi Höckendorf (Klęskowo), a obecnie wchodzące w skład administracyjnego osiedla Bukowe-Klęskowo. Znajduje się ono pomiędzy ulicami: Chłopską, Dąbską, autostradą A6/E28 i starotorzem linii kolejowej do Starego Czarnowa. Główne ulice osiedla: Swojska, Romantyczna, Gwarna, Nowy Zjazd, Nastrojowa, Nad Rudzianką. Nazwa pochodzi od przepływającego zachodnim krańcem osiedla strumienia Rudzianka.


Osiedle Nad StrumykiemEdytuj

Osiedle wybudowane po 2000 r. w północno-zachodniej części Warszewa, wzdłuż ulicy Wapiennej. Charakterystyczne nazwy ulic osiedla to: Pegaza, Delfina, Feniksa. Nazwa pochodzi od strumienia wpadającego w okolicy ul. Fińskiej do rzeczki Warszewiec.


Osiedle NauticaEdytuj

Osiedle Nautica - zespół czterech budynków mieszkalnych położonych przy ul. Gontyny - pomiędzy ul. Salomei i ul. Plater. Osiedle składa się z wybudowanego w latach 2011-14, dziesięciopiętrowego budynku o powierzchni użytkowej 24515 m2 mającego 134 lokale mieszkalne, dwóch dwunastokondygnacyjnych budynków powstałych w latach: 2014-16 oraz 2016-17, liczących po siedemdziesiąt kilka mieszkań, oraz wzniesionego w latach 2017-18 pięciokondygnacyjnego budynku z 31 mieszkaniami. Osiedle wybudowała szczecińska spółka SGI.


Osiedle Nowa CukrowniaEdytuj

Duża inwestycja mieszkaniowa przy ul. Cukrowej - na terenie dawnej Cukrowni Szczecin. Od 2015 roku inwestor - spółka Alecco Deweloper - wznosi na terenie 11 ha osiedle czterokondygnacyjnych domów z płaskimi dachami. Powstanie tu także budynek biurowy "Cukrowa Office" o pow. 10.000 m2, hotel, oraz parkingowiec. Na cele mieszkaniowe, po gruntowej modernizacji, zostanie wykorzystanych także kilka starych budynków. Projekt osiedla wykonała firma: MM_A- Marta Miller_Architekci. Do zalet osiedla projektanci zaliczają luźną, niewysoką zabudowę (odległości między budynkami wynoszą od 25 do 50 m), wyposażenie każdego mieszkania w balkon lub ogródek, zróżnicowaną powierzchnię lokali mieszkalnych (od 26 do 90 m2).


Osiedle Nowe FortyEdytuj

Duże osiedle mieszkaniowe położone w kwartale ulic: Narutowicza, Kusocińskiego, Sowińskiego, Głowackiego; na terenie osiedla administracyjnego Nowe Miasto. Niegdyś znajdował się tutaj Fort Prusy. Osiedle składa się z sześciu pięcio- lub sześciokondygnacyjnych budynków. Powierzchnia całkowita zabudowy wynosi 102400 m2. Na osiedlu znajdują się 674 lokale mieszkalne oraz 32 lokale handlowo-usługowe. Budowę osiedla rozpoczęto w lutym 2013 roku. Koncepcję architektoniczną osiedla opracowała Pracownia Projektowa Format ze Szczecina, a inwestorem była firma SIEMASZKO.


Osiedle OliwkoweEdytuj

Nowo wybudowane osiedle z zabudową nisko kondygnacyjną. Administracyjnie wchodzi w skład osiedla Żelechowa. Osiedle Oliwkowe zlokalizowano u zbiegu ulic M. Golisza i Oliwkowej w Szczecinie. Od strony południowej i zachodniej z Osiedlem Oliwkowym sąsiaduje Park Brodowski. Osiedle Oliwkowe stanowi budynek położony na planie podstawy zbliżonym do litery L, składający się z 4 kondygnacji i poddasza, z dachem dwuspadowym. Są w nim 92 mieszkania, 4 lokale komercyjne oraz 2 garaże podziemne. Całkowita powierzchnia użytkowa budynku to 7 628,01 m², w tym 1 858,43 m² to powierzchnia garaży. Na terenie Osiedla znajduje się parking dla około 25 samochodów.


Osiedle PanoramaEdytuj

Osiedle domków jedno, dwu i czterorodzinnych, znajdujących się przy ulicy Zapiecek w Podjuchach. Teren, na którym powstaje osiedle jest mocno pofałdowany (różnice wysokości dochodzą do 30 m). Położenie osiedla na wysokim, nadodrzańskim wzniesieniu ma zapewnić rozległe i ładne widoki na Szczecin, rozlewiska Odry i Puszczę Bukową (stąd nazwa osiedla).


Osiedle PanoramikaEdytuj

Osiedle położone przy ul. Krasińskiego i Panoramicznej. W pierwszym etapie budowy (lata 2010-12) powstały dwa sześciokondygnacyjne budynki wzdłuż ul. Krasińskiego z 82 lokalami mieszkalnymi. W drugim etapie (lata 2014-16) wybudowano dziewięciokondygnacyjny budynek o powierzchni całkowitej 7000 m2 ze 107 lokalami mieszkalnymi. Osiedle zaprojektowała pracownia architektoniczna Studio AG, wykonawcą była firma "Warbud", a deweloperem spółka Ronson Development Managment.


Osiedle Park LeśnyEdytuj

Osiedle położone jest przy ul. Batalionów Chłopskich, pomiędzy ulicami: Kopalnianą (prowadzi nad Jezioro Szmaragdowe) i Grabową. Składa się z trzech trójkondygnacyjnych budynków: dwóch na planie litery: "C" i jednego na planie litery "E". Osiedle wybudowane zostało w latach: 2010-2013. Jego projekt powstał w pracowni WizArt Studio Piotr Bujnowski. Inwestorem była spółka Alsecco Deweloper ze Szczecina. Osiedle składa się ze 192 lokali mieszkalnych, o powierzchni od 28 do 65 m2.

Osiedle PiastowskieEdytuj

Osiedle zbudowano w latach 70. głównie w oparciu o technologię tzw. „wielkiej płyty”. Obejmuje 44 budynki, w tym 23 wieżowce i 21 budynków nisko kondygnacyjnych. Podlega ono, pod administracyjne osiedle Niebuszewo-Bolinko, a zlokalizowane jest w rejonie ulic: Zamoyskiego, Krasińskiego, Niemcewicza, Kadłubka, Ofiar Oświęcimia, Królewicza Kazimierza, Rynkowej, Dembowskiego, Cegielskiego oraz Cyryla i Metodego.


Osiedle PionierówEdytuj

Osiedle powstało przy ul. Sowińskiego, na terenie dawnego stadionu Kolejowego Klubu Sportowego "Pionier" (stąd nazwa osiedla). By funkcja sportowa tego miejsca nie uległa zmianie, inwestor został zobowiązany przez władze miasta do wybudowania zespołu boisk sportowych. Tak też się stało, i w 2008 r. oddano do użytku kompleks sportowy o powierzchni ok. 1 ha umożliwiający grę w piłkę nożną, ręczną, koszykówkę, siatkówkę i tenisa ziemnego. Budowę osiedla rozpoczęto w czerwcu 2008 r. Obecnie realizowany jest pierwszy etap inwestycji polegający na wybudowaniu czterech budynków mieszkalnych liczących po pięć kondygnacji. Pomiędzy budynkami powstaną trzy dwukondygnacyjne łączniki. Na osiedlu powstanie w I etapie 251 mieszkań o metrażu od 30 do 109 m2. Po zakończeniu drugiego etapu budowy na osiedlu znajdzie się 550 mieszkań. Planowane jest, że ok. 40% powierzchni osiedla przeznaczone zostanie na zieleńce i tereny zadrzewione. Osiedle jest ogrodzone, monitorowane i całodobowo strzeżone.


 
Os. Pod Kasztanami I
 
Os. Pod Kasztanami II

Osiedle Pod Kasztanami I i IIEdytuj

Osiedle położone jest wzdłuż al. Wojska Polskiego pomiędzy ul. Michałowskiego, a dawnym torem motocrossowym. Osiedle Pod Kasztanami I powstało w 1999 r. Składa się z trzykondygnacyjnych budynków usytuowanych przy ul. Rodakowskiego. Na osiedlu znajduje się 86 mieszkań 2-5 pokojowych, o łącznej powierzchni 10 105 m2 oraz 5 lokali usługowych.

Osiedle Pod Kasztanami II wybudowane zostało w latach 1999-2000. Zabudowane zostało trzykondygnacyjnymi budynkami, w których mieści się 59 mieszkań o powierzchni od 56 do 220 m2 oraz 8 lokali usługowych. Budynki wyposażone są w podziemne garaże.


Osiedle Pod KlonamiEdytuj

Osiedle powstało w latach 2003-04. Składa się z sześciu czterokondygnacyjnych budynków przy ulicy Kusocińskiego na os. Nowe Miasto. Osiedle zostało wybudowane przez Szczecińskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego, według projektu pracowni architektonicznej "Wunsch i Wolanowski". Projekt zakłada obsadzenie osiedla klonami - stąd jego nazwa. Przeznaczone zostało dla ok. 250 rodzin. Roboty budowlane wykonało przedsiębiorstwo "Ciroko".


Osiedle Pod ŻaglamiEdytuj

Wybudowane w latach 2007-2009 osiedle położone jest w trójkącie ulic: Kazimierza Królewicza, Cyryla i Metodego oraz Pierwszego Maja. W skład osiedla wchodzą trzy pięciokondygnacyjne, dwuklatkowe budynki z płaskim dachem, wykonane w technologii tradycyjnej. Elewacje budynku tworzą powierzchnie pokryte płytkami ceramicznymi oraz tynkiem mineralnym w kolorze białym. Każde mieszkanie wyposażone jest w balkon, a mieszkania na parterze posiadają charakterystyczne, rozległe i ogrodzone tarasy mogące pełnić funkcję przydomowych ogródków. W każdym z budynków zaprojektowano 34 mieszkania jedno-, dwu-, trzy- lub czteropokojowe o powierzchni od 37 do 105 m2.


Osiedle PoloniaEdytuj

Osiedle położone jest przy al. Powstańców Wielkopolskich (po jej wschodniej stronie), pomiędzy Rondem Szyrockiego, a wiaduktem kolejowym. Budowę osiedla rozpoczęto w 2009. Docelowo osiedle ma się składać z dziewięciu budynków o zróżnicowanej wysokości (od 4 do 6 pięter). Osiedle buduje firma deweloperska "Siemaszko" - stąd niekiedy jest ono nazywane "Osiedlem Siemaszko".


Osiedle Przy ParkuEdytuj

Osiedle położone jest dzielnicy Śródmieście pomiędzy ulicami: Parkową i Jana Kazimierza, na północ od ul. J. Malczewskiego. Ma kształt wydłużonego południkowo prostokąta, przylegającego bezpośrednio do Parku im. St. Nadratowskiego. Taki kształt działki wymusił meandrowy układ budynków , z licznymi załamaniami linii murów i kilkoma wewnętrznymi dziedzińcami. Inwestorem osiedla było Szczecińskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego, a projektantem Biuro Architektoniczne DEDECO. Koszt budowy wyniósł 35,5 mln zł. Osiedle składa się z siedmiu (cztero- lub pięciokondygnacyjnych) budynków mieszczących 238 mieszkań. Budynki posiadają płaskie dachy i są częściowo podpiwniczone.


 
Dawny Hotel "Reda" - obecnie Hotel "Etap"

Osiedle RedaEdytuj

Niewielkie osiedle zbudowane w latach 80. XX wieku zlokalizowane w rejonie ulic: Bronowicka, Krakowska, K. Maciejewicza oraz A. Ledóchowskiego. Osiedle składa się z 9 jedenastopiętrowych wieżowców (trzy z nich w zabudowie gwiazdowej) oraz kilku niższych budynków. Najbardziej znanym obiektem był hotel Reda sieci Orbis. Administracyjnie należy do osiedla Gumieńce.


Osiedle SiennoEdytuj

Osiedle 3-piętrowych budynków zbudowane w latach 2014-16 przy ulicach Łącznej, Flaminga i Pelikana przez Szczeciński TBS. Obecnie rozbudowywane przez deweloperów. Budynki TBSu, w odróżnieniu od budowanych przez deweloperów, nie posiadają garaży podziemnych, nie są także wyposażone w windy. Na osiedlu funkcjonuje przedszkole "Tęczowa Sowa". Ciekawostką jest zapisany w regulaminie osiedla zakaz instalowania indywidualnych anten, także satelitarnych (w budynkach istnieje sieć telewizji kablowej: światłowodowa i konwencjonalna).

Osiedle SkarbówekEdytuj

Nieduże osiedle domków jednorodzinnych przy ul. Fryderyka Chopina, otoczone działkami warzywnymi.

Osiedle SmolańskaEdytuj

Małe osiedle składające się z 3 wieżowców oraz 3 niskich budynków, mieszczących się przy ulicy Klemensiewicza na Pomorzanach.


Osiedle SomosierryEdytuj

Osiedle położone w zachodniej części Pogodna pomiędzy ulicami: S. Grota - Roweckiego, W. Łukasińskiego, S. Taczaka i W. Stwosza. Na osiedlu znajdują się głównie zabudowania typu wielokondygnacyjnego. Osiedle zamieszkane obecnie przez ok. 6000 osób. Docelowo ma tam mieszkać 12000 osób. Dojeżdżają tam autobusy linii: 53, 74, 75, 80 i 86, a także nocna 529. Do tego dochodzi linia nocna. Osiedle Somosierry w zasobach Szczecińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej jest najmłodszym osiedlem - wybudowanym w latach 1988 - 95. Nazwa wywodzi się od ul. Somosierry, przy której osiedle zostało wybudowane. Somosierry - jest to wąwóz w Hiszpanii, który został zdobyty w 1808 roku przez Szwoleżerów Gwardii Cesarstwa, co otworzyło drogę na Madryt wojskom Napoleona. Pierwszym budynkiem wybudowanym na Osiedlu “Somosierry” jest budynek położony przy ul. Grota Roweckiego 10-10a. Został on przekazany do eksploatacji dnia 22.06.1988 r. W budynku jest 20 mieszkań.


Osiedle Stara CegielniaEdytuj

Wybudowany w latach 2007-09 kompleks mieszkalny przy ul. Warcisława i ul. Przyjaciół Żołnierza. Osiedle tworzy pięć pięciokondygnacyjnych budynków z płaskimi dachami i biało-szarą elewacją. Projekt opracowało biuro architektoniczne "Orłowski Szymański". W budynkach znajduje się łącznie ponad 300 mieszkań o pow. od 46 do 108 m2.


Osiedle Śródmiejskie OgrodyEdytuj

Duże, liczące 417 mieszkań, osiedle budowane przy ul. Tenisowej (Świerczewo). Inwestycja rozpoczęła się w 2014, a zakończenie jej przewidywane jest na rok 2020. Osiedle składać się będzie z 12 budynków liczących od 4 do 7 kondygnacji. Budynki te stworzą cztery kwartały, wewnątrz których dopuszczalny będzie tylko ruch pieszy. Osiedle zaprojektowała Pracownia Projektowa Portal, buduje firma MDI, a inwestorem jest Grupa Deweloperska Mak Dom.


Osiedle Śródmiejskie TarasyEdytuj

Kompleks mieszkalny położony przy ul. P. Ściegiennego, po zachodniej stronie al. Bohaterów Warszawy. Kompleks składa się z dwóch budynków. Pierwszy z nich wybudowany został w latach 2009-11. Posiada 6 kondygnacji naziemnych ze 140 lokalami mieszkaniowymi o pow. od 28 do 86 m2. Liczba pokoi w mieszkaniach waha się od 1 do 4. Łączna powierzchnia użytkowa budynku wynosi 6300 m2. Prawie cała powierzchnia parteru została zajęta przez duży dyskont spożywczy.

W kwietniu 2010 rozpoczęto budowę drugiego, również sześciokondygnacyjnego budynku, zlokalizowanego przy końcu ul. P Ściegiennego. W budynku znajdzie się 78 mieszkań. Powierzchnia mieszkalna budynku wynosić będzie 4073 m2, a handlowa 822 m2.


Osiedle TatrzańskieEdytuj

Osiedle zlokalizowane pomiędzy ulicami: Wiosny Ludów, Tatrzańską, Arkońską, Wszystkich Świętych i F. Chopina, głównie w północnej i zachodniej części tego kwartału. Pozostały fragment to teren Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego przy ul. Arkońskiej.

Osiedle powstało w latach siedemdziesiątych. Zabudowane zostało budynkami pięcio- i jedenastokondygnacyjnymi wykonanymi z wielkiej płyty, przy czym cześć budynków powstała w nowatorskim na owe czasy otwartym systemie WK-70 dającym większą swobodę w kształtowania wyglądu budynku i rozkładu znajdujących się w nim mieszkań. Głównym projektantem osiedla był Jacek Przybylski.


Osiedle UstronieEdytuj

Osiedle składające się z kilku wieżowców oraz kilkudziesięciu budynków niskich, zlokalizowanych w rejonie ulic: Budziszyńska, Inowrocławska, Dobrzyńska, Włościańska, Boryny i Sierpowa. Administracyjnie wchodzi w skład osiedla Pomorzany.


Osiedle WAMEdytuj

Osiedle WAM (Wojskowej Agencji Mieszkaniowej) położone jest przy ul. Kusocińskiego 37-37N. Składa się z czterech pięciokondygnacyjnych budynków wybudowanych w latach 2013-15. Znalazło się w nich 60 mieszkań trzypokojowych oraz 10 mieszkań czteropokojowych. Osiedle wybudowała firma SINEVIA sp. z o.o. z Warszawy, na zlecenie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.


Osiedle Warszewo PrzylesieEdytuj

Osiedle położone jest po zachodniej stronie ul. Podbórzańskiej. Po zakończeniu inwestycji (rozpoczętej w 2007 r.) osiedle składać się będzie z 32 domów jednoklatkowych, trzykondygnacyjnych, z ogólną liczbą 439 mieszkań. Budynki posiadają urozmaiconą bryłę, wielopołaciowe dachy, duże tarasy oraz przydomowe ogródki. Elewacje budynków zawierają powierzchnie pokryte tynkiem w kolorze białym, cegłą klinkierową oraz drewnem.


Osiedle Wzgórze HetmańskieEdytuj

Osiedle w skład którego wchodzi kilkanaście wieżowców oraz ponad 30 niskich budynków, położonych w rejonie ulic: 9 Maja, Milczańska, Dunikowskiego, Legnicka, Frysztacka, Powstańców Wielkopolskich, Częstochowska, Ruska. Nazwa osiedla pochodzi od takiej samej nazwy tej okolicy, którą nadano dla upamiętnienia pobytu hetmana Stefana Czarnieckiego. Administracyjnie Wzgórze Hetmańskie wchodzi w skład osiedla Pomorzany.


Osiedle ZachętaEdytuj

Osiedle składające się głównie z budynków niskich oraz kilku wieżowców. Zlokalizowane w rejonie ulic: Ku Słońcu, Mikołajczyka, Sucharskiego oraz Litwinowicza. Urzędowo podlega pod osiedle Świerczewo.


Osiedle Zielona PrzystańEdytuj

Niewielkie osiedle przy ulicy Polskich Marynarzy 52, 54, 56, 58. Składa się z dwóch bliźniaczych, pięciokondygnacyjnych budynków mieszczących po 60 dwu- lub trzypokojowych mieszkań o powierzchni od 47 do 71 m2. Mieszkania na parterze posiadają ogródki, a na wyższych piętrach balkony. Do każdego mieszkania przynależy komórka lokatorska w piwnicy oraz 1 miejsce parkingowe. Osiedle wybudowano w latach 2015-16. Projektantem była Biuro Architektoniczne DEDECO, a inwestorem spółka PB "CALBUD".

PrzypisyEdytuj

  1. a b O granicach administracyjnych Hökendorfu i osiedla Bukowego na bukowe.info
  2. Encyklopedia Szczecina, ​ISBN 978-83-94275-0-0​, str. 644
  3. Osiedle Keja. W: Firma Projektowa J. Nawrocki [on-line]. [dostęp 2018-08-26].

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Białecki, Lucyna Turek-Kwiatkowska, Szczecin stary i nowy, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 1991