Dzik kalidoński

Dzik kalidoński (gr. καλυδώνιος κάπρος kalydṓnios kápros lub ὗς καλυδώνιος Hŷs kalydṓnios, łac. aper calydonius lub hus calydonius) – w mitologii greckiej ogromny dzik, jakiego Artemida wysłała na ziemie króla Kalidonu, Ojneusa (w Etolii), który nie złożył należnej jej ofiary.

Polowanie na dzika kalidońskiego – płaskorzeźba, Ashmolean Museum, Oxford

Polowanie na dzika, wyrządzającego olbrzymie szkody, urządził Meleager. Zaprosił na nie wszystkich znanych bohaterów – brali w nim udział m.in.:

  1. Ankajos
  2. Asklepios
  3. Atalanta
  4. Deukalion
  5. Dioskurowie
  6. Fojniks
  7. Hippotoos
  8. Ifikles
  9. Jazon
  10. Jolaos
  11. Laertes
  12. Meleager – który zabił zwierzę.
  13. Pejritoos
  14. Peleus
  15. Telamon
  16. Tezeusz

Ostatecznie dzik padł łupem Meleagra, aczkolwiek pierwsza strzała, która go dosięgnęła, wyszła z łuku Atalanty, za co wyróżnił ją później Meleager, co stało się powodem jego konfliktu z rodziną.

BibliografiaEdytuj

  • Aaron J. Atsma: Calydonian Boar (ang.). theoi.com. [dostęp 2013-08-18].
  • Słownik kultury antycznej, pod red. Lidii Winniczuk. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986. ​ISBN 83-214-0406-5​.