Edward Kozynkewycz

(Przekierowano z Eduard Kozynkewicz)

Edward Teodorowycz Kozynkewycz (ukr. Едуард Теодорович Козинкевич, ros. Эдуард Теодорович Козинкевич, Eduard Tieodorowicz Kozinkiewicz; ur. 23 maja 1949 we Lwowie, Ukraińska SRR, zm. 15 listopada 1994 we Lwowie, Ukraina) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski.

Edward Kozynkewycz
Pełne imię i nazwisko Edward Teodorowycz Kozynkewycz
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1949
Lwów
Data i miejsce śmierci 15 listopada 1994
Lwów
Wzrost 182 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1967–1969 SKA Lwów 73 (13)
1970–1971 Szachtar Donieck 58 (17)
1972–1974 Karpaty Lwów 77 (14)
1975 Dinamo Moskwa 4 (0)
1976–1978 Karpaty Lwów 58 (4)
W sumie: 270 (48)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1971  ZSRR olimpijska 4 (3)
1972  ZSRR 6 (1)
W sumie: 10 (4)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
19?? SKA Lwów (asystent)
19?? Philadelphia Tryzub (asystent)

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek SDJuSzOR-4 we Lwowie[1] (od 1963). Rozpoczął karierę piłkarską w 1967 w SKA Lwów, gdzie odbywał służbę wojskową. W 1970 przeszedł do Szachtara Donieck. W 1972 został zaproszony do Karpat Lwów. Później kontynuował występy w Dinamie Moskwa. Po jednym sezonie jednak powrócił do Karpat Lwów, w którym ukończył karierę piłkarską w 1978.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

2 czerwca 1971 debiutował w olimpijskiej reprezentacji ZSRR w meczu z Holandią, wygranym 4:0.

19 kwietnia 1972 w Kijowie debiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu towarzyskim z reprezentacją Peru, wygranym 2:0. Również został powołany na turniej finałowy mistrzostw Europy w Belgii w 1972. Ogółem dla reprezentacji zagrał 6 razy, strzelił 1 gola.

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Najpierw trenował drużynę młodzieżową w klubie SKA Lwów. Następnie pracował na stanowisku asystenta trenera w Internacie Sportowym we Lwowie. Również pomagał prowadzić amerykański klub Philadelphia Tryzub. 16 listopada 1994 wraz ze swoją sekretarką udusił się gazami spalinowymi w garażu, drzwi którego zostały zablokowane od zewnątrz[2].

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

1972
1975

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj