Edvard Grieg

kompozytor norweski

Edvard Hagerup Grieg (ur. 15 czerwca 1843 w Bergen[1], zm. 4 września 1907 tamże) – kompozytor, pianista i dyrygent norweski, z rodziny o szkockich korzeniach.

Edvard Grieg
Ilustracja
Edvard Grieg (1888)
Imię i nazwisko Edvard Hagerup Grieg
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1843
Bergen
Data i miejsce śmierci 4 września 1907
Bergen
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, pianista, dyrygent
Odznaczenia
Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
podpis

ŻyciorysEdytuj

Studia muzyczne odbył w konserwatorium w Lipsku m.in. u Ignaza Moschelesa (fortepian), Ernsta Friedricha Richtera (harmonia i kontrapunkt)[1], Karla Heinricha Reineckego (kompozycja) w latach 1858–1862. W 1863 roku osiadł w Kopenhadze, gdzie zaprzyjaźnił się z kompozytorami Nielsem Wilhelmem Gade oraz Johannem Peterem Hartmannem, reprezentantami duńskiego romantyzmu, a rok później założył ze współtowarzyszami towarzystwo Euterpe, którego celem było popieranie współczesnej muzyki skandynawskiej.

Jesienią 1866 roku osiedlił się w Christianii (obecnie Oslo), gdzie działał jako dyrygent, zorganizował koncerty abonamentowe. Tam poznał wybitnego dramaturga norweskiego Bjørnstjerne Bjørnsona. Zimę tego roku spędził we Włoszech i tam poznał Henryka Ibsena. W 1868 roku skomponował Koncert fortepianowy a-moll op. 16. W 1869 roku odwiedził w Rzymie Ferenca Liszta. W latach 1874–1875 na zamówienie Ibsena napisał muzykę do dramatu Peer Gynt, z której zestawione dwie suity Peer Gynt przyniosły mu największą popularność.

W 1880 roku zamieszkał w Bergen, a następnie w pobliskim Troldhaugen. Rozpoczął wówczas wielkie podróże koncertowe jako pianista, dyrygent i akompaniator. W 1884 roku, z okazji uroczystości 200-lecia urodzin duńskiego poety i dramaturga norweskiego pochodzenia Ludvika Holberga, skomponował inne znane dzieło, Suitę w dawnym stylu Z czasów Holberga.

Był twórcą narodowej szkoły muzycznej w Norwegii. Jego utwory powiązane są z literaturą (sagami, legendami, nordycką balladą, poezją ludową) oraz z muzycznym folklorem skandynawskim, cechuje je liryzm i subtelna nastrojowość (w miniaturach fortepianowych bliska już impresjonizmowi), ogromna inwencja melodyczna. Pieśni odznaczają się idealną zgodnością tekstu i melodii w akcentach i frazowaniu oraz bogatym akompaniamentem, z rozbudowaną harmoniką.

W 1904 został odznaczony norweskim Krzyżem Wielkim Orderu Świętego Olafa, a w 1896 także francuską Legią Honorową[2].

KompozycjeEdytuj

Z czego prawdopodobnie najbardziej znane to:

oraz cykle Utworów lirycznych.

PrzypisyEdytuj

  1. a b S. Orgelbranda Encyklopedia Powszechna. T. VI. Warszawa: 1900, s. 352.
  2. Edvard Grieg: Diaries, Articles, Speeches. Columbus, Ohio: Peer Gynt Press, 2001, s. 414, 419.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj