Edward Cook
Edward Tiffin Cook, Jr. (ur. 27 listopada 1889 w Chillicothe w stanie Ohio, zm. 18 października 1972 tamże[1]) – amerykański lekkoatleta, mistrz olimpijski z Londynu z 1908.
Data i miejsce urodzenia |
27 listopada 1889 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci |
18 października 1972 | |||||||||
Wzrost |
178 cm | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
|
Uprawiał różne konkurencje lekkoatletyczne: skok o tyczce, skok w dal i biegi płotkarskie. Był akademickim mistrzem Stanów Zjednoczonych (IC4A) w skoku w dal w 1908 i 1909[2] oraz mistrzem USA (AAU) w skoku o tyczce w 1907 i 1911[3].
Na igrzyskach olimpijskich w 1908 w Londynie startował w skoku o tyczce i skoku w dal. W skoku o tyczce dwóch zawodników osiągnęło najwyższą wysokość 3,71 m: Cook (w rundzie eliminacyjnej) i inny Amerykanin Alfred Gilbert w rundzie finałowej. Ponieważ konkurs się przedłużał ze względu na dramatyczne okoliczności towarzyszące zakończeniu biegu maratońskiego (vide Dorando Pietri), sędziowie podjęli decyzję o nieprzeprowadzeniu dogrywki i przyznali dwa złote i trzy brązowe medale. W skoku w dal Cook zajął 4. miejscee[1].
Ukończył studia na Cornell University w 1910. Pracował jako farmer, a później został dyrektorem First National Bank of Chillicothe.
Przypisy
edytuj- ↑ a b Ed Cook [online], olympedia.org [dostęp 2020-08-01] (ang.).
- ↑ IC4A Championships (1876–1942) [online], GBRAthletics [dostęp 2020-08-01] (ang.).
- ↑ United States Championships (Men 1876–1942) [online], GBRAthletics [dostęp 2020-08-01] (ang.).