Otwórz menu główne

Edward Stanisław Długajczyk (ur. 1939) – polski historyk, specjalizujący się w politycznych i wojskowych dziejach Górnego Śląska w XX wieku.

Edward Stanisław Długajczyk
Data urodzenia 1939
Zawód, zajęcie historyk

ŻyciorysEdytuj

Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, następnie na Uniwersytecie Śląskim uzyskał doktorat z historii w 1972 i habilitację w 1982. PracownikArchiwum Państwowego w Katowicach, kierownik Zakładu Archiwistyki Instytutu Historii Uniwersytetu Śląskiego do 30 września 2009. Od tego momentu na emeryturze.

Z jego inicjatywy powstało czasopismo „Szkice Archiwalno-Historyczne[1].

PublikacjeEdytuj

  • Górny Śląsk po powstaniach i plebiscycie (1977)
  • Sanacja śląska 1926-1939: zarys dziejów politycznych (1983)
  • Ludzie z bieruńskiego ratusza: rzecz o burmistrzach i radzie miejskiej w latach 1919–1939 (1989)
  • Bieruń Stary w dokumentach archiwalnych: materiały do planu zagospodarowania przestrzennego z lat 1946–1947 (1990)
  • Oblicze polityczne i własnościowe prasy polskiej w województwie śląskim 1922–1939 (1990)
  • Trudne lata nadziei: Bieruń Stary 1945–1950 (1990)
  • Podział Górnego Śląska w 1922 roku (1992)
  • Tajny front na granicy cieszyńskiej: wywiad i dywersja w latach 1919–1939 (1993)
  • Grupy Z i N : polskie przygotowania dywersji wojskowej w Niemczech w latach 1921–1925 (1997)
  • Wywiad polski na Górnym Śląsku 1919–1922 (2001)
  • Polska konspiracja wojskowa na Śląsku Cieszyńskim w latach 1919–1920 (2005)
  • Pechowcy: księga afer szpiegowskich na Górnym Śląsku w okresie międzywojennym (2013)

PrzypisyEdytuj

  1. Szkice archiwalno-historyczne. [dostęp 2017-02-07].

BibliografiaEdytuj

  • Noty o autorach, [w:] Archiwa i archiwalia górnośląskie, t. 1, Katowice 2008.
  • Edward Długajczyk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).