Edward Strasburger (ekonomista)

polski ekonomista
Ten artykuł dotyczy polskiego ekonomisty. Zobacz też: Edward Strasburger – polski i niemiecki botanik.
Grób ekonomisty Edwarda Strasburgera na cmentarzu ewangelicko-augsburskim

Edward Karol Strasburger (ur. 22 lutego 1882 w Warszawie, zm. 8 grudnia 1923 tamże) – polski ekonomista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, dziadek Karola Strasburgera[1].

ŻyciorysEdytuj

Był synem Anieli z Simmlerów i Karola Ludwika Strasburgera, dyrektora finansowego Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej oraz bratankiem Edwarda Adolfa Strasburgera, wybitnego botanika, i Leona Strasburgera, powstańca styczniowego, a także stryjecznym bratem Henryka Strasburgera, ministra skarbu II Rzeczypospolitej. Żonaty z Hanną Komierowską[2].

Ukończył V Gimnazjum w Warszawie w 1900 i rozpoczął studia na Wydziale Prawa Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1904. W latach 1904–1906 studiował ekonomię na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, gdzie uzyskał stopień doktora w 1907 na podstawie pracy Zur Entwicklung der Arbeiterfrage in Königreich Polen. W 1911 został doktorem prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1913 habilitował się z ekonomii politycznej i polityki ekonomicznej na tej uczelni, na podstawie książki Gospodarka naszych wielkich miast[3].

Prowadził wykłady z gospodarstwa społecznego w Akademii Handlowej w Krakowie w latach 1909 i 1910. Od 1911 był związany z Uniwersytetem Jagiellońskim jako asystent, a od roku 1914/1915 jako docent.

W 1915 powrócił do Warszawy i podjął pracę na Uniwersytecie Warszawskim, na seminarium ekonomii politycznej. Prowadził wykłady z historii doktryn ekonomicznych od 1916. Wykładał również historię ekonomii w Wyższej Szkole Handlowej[3]. Był pracownikiem Rady Departamentu Skarbu Tymczasowej Rady Stanu[4].

1 kwietnia 1919 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego i został kierownikiem Katedry Skarbowości na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Od 1921 był profesorem zwyczajnym[2]. W roku akademickim 1922/1923 był dziekanem Wydziału Prawa. Pełnił tę funkcję również w następnym roku akademickim, ale zmarł w trakcie kadencji[3]. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 1 nr 3), gdzie spoczywa również jego ojciec[2].

Wykładał też na Wolnej Wszechnicy Polskiej.

Zainteresowania naukowe Edwarda Strasburgera koncentrowały się początkowo wokół historii gospodarki, a od 1918 nauki skarbowości.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Zur Entwicklung der Arbeiterfrage in Königreich Polen (1907)
  • Kooperacja spożywcza i jej rozwój w Królestwie Polskim (1909)
  • Drożyzna (1912)
  • Gospodarka naszych wielkich miast (1913)
  • Istota, zasady i znaczenie kooperacji spożywczej (1913)
  • Teoria potrzeb ze stanowiska gospodarczego (1915)
  • Zagadnienie skarbowo-ekonomiczne na tle wojny (1920)
  • Ustrój skarbowy Rzeczypospolitej Polskiej (1922)
  • Nauka skarbowości (1924)

PrzypisyEdytuj

  1. Karol Strasburger w Wielkiej Genealogii Minakowskiego
  2. a b c Eugeniusz Szulc: Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie. Zmarli i ich rodziny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1989, s. 531 i 532. ISBN 83-06-01606-8.
  3. a b c d Grażyna Bałtruszajtys: Edward Strasburger. W: Grażyna Bałtruszajtys (red.): Profesorowie Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego 1808-2008. Wyd. 1. Warszawa: Lexis-Nexis, 2008, s. 87–89. ISBN 978-83-7334-905-6.
  4. Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 221.