Otwórz menu główne

Edwin Valero (ur. 3 marca 1981 w Bolero Alto, zm. 19 kwietnia 2010 w Valencia) – wenezuelski bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBA w kategorii superpiórkowej (do 130 funtów) oraz organizacji WBC w kategorii lekkiej (do 135 funtów).

Edwin Valero
Ilustracja
Pseudonim El Inca/Dinamita
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1981
Bolero Alto
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 2010
Valencia
Obywatelstwo Wenezuela
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa superpiórkowa
lekka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 27
Zwycięstwa 27
Przez nokauty 27
Porażki 0
Remisy 0
Nieodbyte 0

Kariera amatorskaEdytuj

Zaczął boksować w wieku dwunastu lat. Jest trzykrotnym amatorskim mistrzem Wenezueli, a także mistrzem Centralnej i Południowej Ameryki. Jego bilans walk amatorskich wynosi 86 zwycięstw przy zaledwie 6 porażkach.

Kariera zawodowaEdytuj

Pierwszą profesjonalną walkę stoczył w 2002. Jest rekordzistą pod względem liczby kolejnych walk kończonych nokautem w pierwszej rundzie. Zakończył w ten sposób swoje pierwsze 18 walk. Poprzedni rekord należał do Younga Otto, wynosił 15 walk i został ustanowiony w 1905.

5 sierpnia 2006, w swojej dwudziestej walce, Valero zmierzył się z Vicente Mosquerą. Stawką tego pojedynku było mistrzostwo świata organizacji WBA w kategorii superpiórkowej. Wenezuelczyk wygrał w dziesiątej rundzie przez techniczny nokaut. Mosquera był dodatkowo dwa razy liczony w pierwszej rundzie, natomiast Valero leżał na deskach w rundzie trzeciej (po raz pierwszy w swojej karierze)[1].

W pierwszej obronie mistrzowskiego pasa Valero pokonał (znów przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie) Meksykanina Michaela Lozadę[2]. 3 maja 2007 odniósł swoje 22 zwycięstwo, nokautując Japończyka Nobuhito Honmo w ósmej rundzie[3]. Siedem miesięcy później, w swojej ostatnie walce w 2007, pokonał Zaida Zavaletę (techniczny nokaut w 3 rundzie)[4]. 12 czerwca 2008 pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Japończyka Takehiro Shimadę[5].

We wrześniu 2008 roku zrezygnował z tytułu mistrzowskiego w kategorii superpiórkowej i przeniósł się do kategorii lekkiej. Już w pierwszej walce w nowej kategorii wagowej, 4 kwietnia 2009 roku, pokonał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie Antonio Pitaluę i zdobył wakujący tytuł mistrza świata WBC[6]. 19 grudnia 2009 roku, w pierwszej obronie mistrzowskiego tytułu, pokonał przez techniczny nokaut Hectora Velazqueza, po tym jak Meksykanin nie wyszedł do walki w siódmej rundzie[7]. W pierwszej walce w 2010 roku pokonał w dziewiątej rundzie tymczasowego mistrza świata WBC, Antonio DeMarco[8].

Problemy zdrowotneEdytuj

W lutym 2001 Valero miał wypadek motocyklowy. Doznał urazu czaszki (jechał bez kasku) i przeszedł operację usunięcia skrzepu. To zdarzenie opóźniło start jego kariery zawodowej. Różne organizacje bokserskie nie chciały dopuścić go do uprawiania boksu w obawie o jego zdrowie. Valero stwierdził jednak, że jego wenezuelski lekarz zezwolił mu na czynne uprawianie pięściarstwa i w lipcu 2002 stoczył swój pierwszy zawodowy bokserski pojedynek.

Jednakże na początku 2004 badania jego mózgu przed kolejną walką w Stanach Zjednoczonych nie wypadły pomyślnie i Valero otrzymał zakaz odbywania walk bokserskich na terenie USA do czasu aż jego badania lekarskie dadzą wynik pozytywny. W konsekwencji Wenezuelczyk kontynuował swoją karierę poza Stanami, głównie w Japonii. W 2008 roku został dopuszczony do walk w stanie Teksas.

Morderstwo żony i śmierćEdytuj

18 kwietnia 2010 został zatrzymany pod zarzutem morderstwa swojej żony[9], miesiąc wcześniej był oskarżany też o znęcanie się nad nią. Tego samego dnia przyznał się do zarzucanego mu czynu[10]. 19 kwietnia 2010 popełnił samobójstwo, wieszając się w celi za pomocą swoich ubrań[11].

PrzypisyEdytuj

  1. Vicente Mosquera vs. Edwin Valero (ang.). boxrec.com. [dostęp 2009-10-09].
  2. Edwin Valero vs. Michael Lozada (ang.). boxrec.com. [dostęp 2009-10-09].
  3. Results from 2007 (ang.). BBC Sport, 2008-02-01. [dostęp 2009-10-09].
  4. Valero remains unbeaten, stops Zavaleta in third round (ang.). sports.espn.com, 2007-12-16. [dostęp 2009-10-09]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. George Ulrich: Edwin Valero – Another Fight, Another KO (ang.). eastsideboxing.com. [dostęp 2009-10-09].
  6. Byron Spurlock, Jeff Zimmerman: Valero strikes in ‘Lightweight Lightning!’ (ang.). fightnews.com. [dostęp 2009-10-09]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  7. Gabriel F. Cordero: More on Valero-Valazquez (ang.). fightnews.com, 2009-12-20. [dostęp 2009-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  8. Graham Houston: Edwin Valero TKO end of 9 Antonio DeMarco (ang.). fightwriter.com. [dostęp 2010-03-25].
  9. Edwin Valero podejrzany o morderstwo własnej żony. sport.pl. [dostęp 2010-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  10. Gabriel F. Cordero: Police: Valero admitted guilt (ang.). fightnews.com, 2010-04-18. [dostęp 2010-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  11. Police: Valero commits suicide (ang.). fightnews.com, 2010.04.19. [dostęp 2010-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu].

Linki zewnętrzneEdytuj