Elías Aguilar

Elías Fernando Aguilar Vargas (ur. 7 listopada 1991 w Heredii) – kostarykański piłkarz występujący na pozycji ofensywnego pomocnika, obecnie zawodnik południowokoreańskiego Jeju United.

Elías Aguilar
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Elías Fernando Aguilar Vargas
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1991
Heredia
Wzrost 174 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Jeju United
Numer w klubie 10
Kariera juniorska
Lata Klub
2007–2011 Herediano
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2011– Herediano 199 (28)
2013–2014 Zacatepec (wyp.) 13 (1)
2018 Incheon United (wyp.) 35 (3)
2019– Jeju United 20 (0)
W sumie: 267 (32)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2015–  Kostaryka 12 (0)
  1. Aktualne na: 22 kwietnia 2020.
  2. Aktualne na: 22 kwietnia 2020.

Kariera klubowaEdytuj

Aguilar pochodzi z kantonu Barva w prowincji Heredia. Treningi piłkarskie rozpoczynał w tamtejszych lokalnych zespołach, skąd w wieku szesnastu lat trafił do akademii juniorskiej klubu CS Herediano. Do pierwszej drużyny został włączony przez szkoleniowca Alejandro Giuntiniego i w kostarykańskiej Primera División zadebiutował 31 sierpnia 2011 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Belén. W jesiennym sezonie Invierno 2011 wywalczył z Herediano wicemistrzostwo Kostaryki, lecz sam był głębokim rezerwowym (tylko jeden mecz) i wobec braku szans na grę zdecydował się zakończyć piłkarską karierę. Przez kolejne pół roku skupił się na ukończeniu szkoły średniej, równocześnie występując w amatorskiej ekipie AD Barva. Za namową rodziny powrócił jednak do Herediano; po udanych testach podczas obozu przygotowawczego trener Odir Jacques włączył go do zespołu[1]. Szybko wywalczył sobie pewne miejsce w składzie i premierowe gole w najwyższej klasie rozgrywkowej zdobył 27 października 2012 w przegranej 3:4 konfrontacji z Uruguayem, dwukrotnie wpisując się na listę strzelców. W rozgrywkach Invierno 2012 zdobył z Herediano wicemistrzostwo kraju, zaś pół roku później – w sezonie Verano 2013 – wywalczył swój pierwszy tytuł mistrza Kostaryki.

W sierpniu 2013 Aguilar został wypożyczony do meksykańskiego drugoligowca CD Zacatepec. Tam spędził rok w roli rezerwowego piłkarza i na koniec rozgrywek spadł z klubem do trzeciej ligi meksykańskiej (ostatecznie klub pozostał w drugiej lidze po wykupieniu licencji Cruz Azul Hidalgo). Po powrocie do Herediano został jedną z największych gwiazd rozgrywek ligowych – w sezonie Invierno 2014 zdobył tytuł wicemistrza kraju, zaś w sezonie Verano 2015 wywalczył mistrzostwo Kostaryki. W maju 2015 został wybrany w oficjalnym plebiscycie FPD najlepszym piłkarzem ligi kostarykańskiej[2]. W tamtym okresie zadebiutował również w kadrze narodowej, a jego świetna technika, wszechstronność i przegląd pola zaowocowały porównaniami do Jamesa Rodrígueza i zainteresowaniem ze strony klubów hiszpańskich (Málaga CF, Sevilla FC i Granada CF)[3].

W listopadzie 2015 dotarł z Herediano do finału pucharu Kostaryki – Copa Banco Popular. W sezonie Verano 2016 wywalczył natomiast trzecie mistrzostwo Kostaryki, będąc kluczowym zawodnikiem w taktyce trenera Hernána Medforda. W sezonie Invierno 2016 osiągnął swój trzeci tytuł wicemistrza kraju, zaś podczas rozgrywek Verano 2017 zdobył kolejne mistrzostwo Kostaryki. W czerwcu 2017 trenował z amerykańskim Philadelphia Union, który jednak nie zdecydował się złożyć oferty kupna gracza[4]. Po powrocie do Herediano – w jesiennym sezonie Apertura 2017 – zanotował z drużyną z miasta Heredia tytuł wicemistrza Kostaryki. W lutym 2018 na zasadzie dziesięciomiesięcznego wypożyczenia przeniósł się do ekipy Incheon United FC z Korei Południowej[5]. W tamtejszej K League 1 zadebiutował 10 marca 2018 w wygranym 3:2 meczu z Jeonbuk Hyundai Motors.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W seniorskiej reprezentacji Kostaryki Aguilar zadebiutował za kadencji selekcjonera Paulo Wanchope’a, 31 marca 2015 w przegranym 1:2 meczu towarzyskim z Panamą. Dwa miesiące później został powołany na Złoty Puchar CONCACAF, gdzie rozegrał trzy z czterech możliwych spotkań (wszystkie w roli rezerwowego), zaś jego drużyna odpadła z turnieju po ćwierćfinałowej porażce po dogrywce z późniejszym triumfatorem – Meksykiem (0:1). W styczniu 2017 znalazł się w ogłoszonym przez Óscara Ramíreza składzie na turniej Copa Centroamericana. Tam również był głównie rezerwowym; wystąpił w czterech z pięciu meczów (z czego w jednym w wyjściowym składzie), a Kostarykańczycy uplasowali się na czwartym miejscu.

Statystyki karieryEdytuj

KluboweEdytuj

Klub Sezon Kraj Rozgrywki Liga Puchar kraju Międzynarodowe Ogółem
Mecze Gole Mecze Gole Rozgrywki Mecze Gole Mecze Gole
Herediano 2011–2012   Primera División 1 0 1 0
2012–2013   41 4 LMC 6 2 47 6
Zacatepec 2013–2014   Ascenso MX 13 1 13 1
Herediano 2014–2015   Primera División 36 5 4 1 LMC 6 1 46 7
2015–2016   34 2 2 1 LMC 4 0 40 3
2016–2017   47 12 LMC 3 0 50 12
2017–2018   40 5 LMC 1 0 41 5
Incheon United 2018   K League 1
Ogółem
Kostaryka 199 28 6 2 LMC 20 3 225 33
Meksyk 13 1 13 1
Korea Płd. 0 0 0 0
Ogółem 212 29 6 2 LMC 20 3 238 34

Legenda:

ReprezentacyjneEdytuj

Reprezentacja Kraj Rok Towarzysko Eliminacje Turnieje Ogółem
Mecze Gole Mecze Gole Rozgrywki Mecze Gole Mecze Gole
Kostaryka   2015 5 0 ZPC 3 0 8 0
  2016 0 0
  2017 CC 4 0 4 0
Ogółem 5 0 ZPC + CC 7 0 12 0

Legenda:

PrzypisyEdytuj

  1. Pedro Retana Cuendis: HACE 2 MESES ESTABA RETIRADO (hiszp.). W: Diario Extra [on-line]. diarioextra.com, 4 sierpnia 2012. [dostęp 16 stycznia 2018].
  2. Miguel Calderón S.: Elías Aguilar fue elegido mejor jugador de la temporada 2014-2015 (hiszp.). W: La Nación [on-line]. nacion.com, 28 maja 2015. [dostęp 16 stycznia 2018].
  3. Enrique Árbol: Elías Aguilar, el nuevo James, en la agenda del Granada (hiszp.). W: AS [on-line]. as.com, 6 lipca 2015. [dostęp 16 stycznia 2018].
  4. Graciela Fonseca: Técnico del Philadelphia Union nunca contempló a Elías Aguilar (hiszp.). W: CRHoy [on-line]. crhoy.com, 27 czerwca 2017. [dostęp 16 stycznia 2018].
  5. Juan Diego Villarreal: Elías Aguilar resigna la Selección y se va al fútbol coreano (hiszp.). W: La Nación [on-line]. nacion.com, 21 lutego 2018. [dostęp 17 marca 2018].

BibliografiaEdytuj