Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy hiszpańskiej gazety. Zobacz też: El País (Urugwaj).

El País (hiszp. kraj) − hiszpański dziennik poranny, wydawany od 4 maja 1976 w Madrycie, od 1982 także w Barcelonie. Jest własnością konglomeratu Grupo Prisa[1]. Sam siebie określa jako "Niezależna gazeta codzienna" (hiszp. Diario independiente de la mañana). Posiada on oddziały w głównych miastach Hiszpanii, które tworzą lokalne edycje. Jest to obecnie największy dziennik w Hiszpanii, o nakładzie ok. 400 tys. egz. (niedzielne wydanie osiąga ponad 1 mln).

El País
El periódico global en español
El Pais logo 2007.svg
Częstotliwość dziennik
Państwo  Hiszpania
Pierwsze wydanie 4 maja 1976
Redaktor naczelny Javier Moreno
Średni nakład 400 000 egz.
Format 41 × 28 cm
Liczba stron 98
ISSN 1134-6582
Barcelona 1576-3765 Madryt 1134-6582
Barcelona 1576-3765
Strona internetowa

Został założony zaraz po śmierci Francisco Franco, jako organ sił reformatorskich, propagujących idee demokracji i parlamentaryzmu. W 1989 roku podjął współpracę z włoską gazetą La Repubblica i francuską Le Monde. Politycznie jest związany z socjaldemokratyczną Hiszpańską Socjalistyczną Partią Robotniczą.

Znany jest z licznych publikacji na temat nastrojów w Europie, znacznej ilości wiadomości ze świata, kultury i ekonomii. El País charakteryzuje się również wyważoną proporcją estetyki do treści. Strony są podzielone na 5 kolumn, zaś w gazecie istnieje jasny podział gatunków prasowych.

HistoriaEdytuj

El País został założony przez José Ortega Spottorno i wyszedł na światło dzienne 4 maja 1976 roku, 6 miesięcy po śmierci dyktatora Francisco Franco, na początku przemian w Hiszpanii. Pojawienie się nowego dziennika na rynku spowodowało rewolucję na krajowym rynku medialnym. Gazeta stała się głównym orędownikiem przemian demokratycznych i proeuropejskiej orientacji polityki hiszpańskiej, podczas gdy pozostałe dzienniki ciągle zmieniały swoje poglądy. El País zajął swoistą niszę na rynku - stał się dziennikiem Hiszpanii demokratycznej i antyfrankistowskiej. Jego pierwszym redaktorem naczelnym był sprawujący tę funkcję do 1988 roku Juan Luis Cebrián.

Za projekt szaty graficznej pierwszego numeru odpowiadali hiszpański dziennikarz Julio Alonso i niemiecki projektant Reinhard Gäde. Reklama głosiła: ”Gazeta dla ludzi, którzy myślą”. Pod nagłówkiem widniał napis: "Diario independiente de la mañana" (niezależna gazeta codzienna). Miała wygląd, którego Hiszpania dotąd nie znała. Była pierwszym w tym kraju tabloidem, wzorowanym na czasopismach z Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. José Ortega Spottorno napisał program, według którego El País i jego dziennikarze mieli pracować. Te zasady obowiązują po dziś dzień i są zapisane w statucie gazety. Jego głównym założeniem było: “Stworzyć demokratyczną, tolerancyjną, otwartą i europejską gazetę, która byłaby zgodna z dobrą tradycją El Imparcial i El Sol , z którymi związani byli jego przodkowie”.[2]

W czasie wojskowego zamachu stanu 23 lutego 1981, nazywanego często 23-F, którego inicjatorem był Antonio Tejero, a którego przyczyną była legalizacja w Hiszpanii partii komunistycznej, El País wypuścił na ulice specjalną edycje swego pisma, zatytułowaną "El País z Konstytucją" (hiszp. El País, con la Constitución). Było to pierwsze źródło pisane, które poinformowało o tych wydarzeniach.

W połowie lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku, El País był drugim czasopismem w Hiszpanii, które zaoferowało swym czytelnikom edycję elektroniczną, dostępną w sieci Internet.

W obronie DąbrowszczakówEdytuj

9 marca 2007 roku gazeta wydrukowała artykuł "Polska odrzuca Brygady Międzynarodowe", w którym oskarżyła Polskę o zamiar odebrania emerytur ochotnikom z Brygad Międzynarodowych (chodziło o polską ustawę dezubekizacyjną). Dotyczył on Dąbrowszczaków, którzy brali udział w hiszpańskiej wojnie domowej po stronie przeciwników generała Franco. Artykuł ten spowodował napływ listów protestacyjnych do ambasady RP w Madrycie. 15 marca ukazały się w gazecie wyjaśnienia attaché Moniki Domańskiej, w których zdementowała, że odbierane są świadczenia za przynależność do Brygad, a jedynie dla osób, które pracowały dla UB i zajmowały się zwalczaniem polskiego podziemia niepodległościowego.

PrzypisyEdytuj

  1. Wydawca El Pais ma poważne kłopoty finansowe (pol.). Forsal.pl, 25 lutego 2010.
  2. Małgorzata Dwornik, El País. Historia hiszpańskiego dziennika dla ludzi, którzy myślą, „Reporterzy.info”, 2 kwietnia 2018.