Elfwald I z Nortumbrii

Elfwald I z Nortumbrii, Alfwold, Aluuoldus, Alwold, Ælfwold, Ælfwald (ur. w VIII wieku; zm. 23 września 788) – władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii w latach 778-788.

Elfwald I z Nortumbrii
król Nortumbrii
król Nortumbrii
Okres

od 778
do 788

Koronacja

5 sierpnia 759

Poprzednik

Etelred I

Następca

Osred

Sceat Elfwalda I

PochodzenieEdytuj

Jako syn króla Oswulfa, Elfwald był athelingiem Nortumbrii z dynastii Eatingów. Miał dwóch synów: Elfa i Elfwine. Jego siostra, Osgifu, została żoną Alhreda.

PanowanieEdytuj

W 778 roku arystokracja Nortumbrii zdetronizowała syna Etelwalda Molla, Etelreda i zmusiła go do emigracji. Zwolennicy dynastii Eatingów wybrali na króla właśnie Elfwalda[1].

Elfwald został zamordowany 23 września 788 przez ealdormana o imieniu Sicga[2][3]. Został pochowany w opactwie Hexham, gdzie czczono go jako świętego[2].

W momencie śmierci ojca Elf i Elfwine byli jeszcze zbyt młodzi, by zająć jego miejsce. Sukcesorem Elfwalda został więc jego siostrzeniec Osred[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Yorke, s.127
  2. a b c Kronika anglosaska A.D. 789
  3. Yorke, s.132

BibliografiaEdytuj