Elle Macpherson

modelka i aktorka australijska

Elle Macpherson, właściwie Elanor Nancy Gow (ur. 29 marca 1964 w Sydney) – australijska modelka, bizneswoman, prezenterka telewizyjna i aktorka. W 1986 tygodnik „Time” nadał jej przydomek „The Body” (ciało)[1]. W 1990 została okrzyknięta przez brytyjski „Vogue” mianem jednej z pierwszych supermodelek, obok Naomi Campbell, Tatjany Patitz i Lindy Evangelisty. W 1995 trafiła na listę 50. najpiękniejszych ludzi świata wg magazynu „People[2]. Mimo że przez ponad 20 lat pojawiała się na wybiegach światowych stolic mody, największą popularność zdobyła w Stanach Zjednoczonych, prezentując kolekcje amerykańskich kreatorów w Nowym Jorku oraz Los Angeles[1].

Elle MacPherson
Ilustracja
Elle Macpherson (Sydney 2011)
Prawdziwe nazwisko Elanor Nancy Gow
Pseudonimy The Body
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1964
Cronulla, Sydney
Narodowość australijska
Agencja Storm: Londyn
Women: Nowy Jork
City: Paryż
L.A. Models: Los Angeles
D’Management Group: Mediolan[1]
Sesje Cosmopolitan”, „Elle”, „Vogue”, „Harper’s Bazaar
Wymiary (cm) 92-62-89
Wzrost (cm) 183
Masa ciała (kg) 58
Rozmiar ubrania 36
Rozmiar stopy 40
Kolor włosów jasny brąz
Kolor oczu brązowe
Kolor skóry biała

Wczesne lataEdytuj

Urodziła się w Killara, przedmieściu Sydney[3] w Nowej Południowej Walii w rodzinie pochodzenia szkockiego[4] jako córka Frances, pielęgniarki, i Petera Gowa[5], przedsiębiorcy i inżyniera dźwięku, byłego prezesa Cronulla-Sutherland Sharks, drużyny rugby w Sydney[6]. Miała brata Brendana i siostrę Miriam „Mimi” Frances (ur. 18 maja 1967)[5]. Jej rodzice rozwiedli się, gdy miała 10 lat i przeprowadziła się z matką i dwójką rodzeństwa[7]. Jej matka później wyszła ponownie za mąż za Neila MacPhersona.

W 1981 ukończyła Killara High School w Sydney[8]. Przez rok studiowała prawo na University of Sydney[8].

KarieraEdytuj

W wieku szesnastu lat została odkryta podczas wakacji w Aspen w Kolorado i natychmiast podpisała kontrakt z agencją modelek Click[1]. W 1980 pracowała jako modelka w niepełnym wymiarze godzin w rodzinnej Australii. W 1981 przeniosła się do Nowego Jorku, by podpisać kontrakt z agencją Women. W 1982 po raz pierwszy pojawiła się w australijskiej telewizji w reklamie The Coca-Cola Company - Tab[5]. Z każdym miesiącem pracy jej nazwisko stawało się coraz bardziej rozpoznawalne. Zaczęła uczestniczyć w kampaniach reklamowych Bendon i Escada. Po tych sukcesach wysłano ją do Londynu i Paryża, później do Mediolanu.

Była na okładkach magazynów takich jak „Elle”, „L’Officiel”, „Harper’s Bazaar”, „Mademoiselle”, „Vogue”, „Marie Claire”, „Cosmopolitan”, „Tatler”, „GQ”, „Allure”, „Glamour”, „Flare”, „Time”, „Maxim” i „New York[9]. W maju 1994 wzięła udział w sesji zdjęciowej Herba Rittsa dla magazynu „Playboy”. Wystąpiła również w kostiumach kąpielowych w magazynie „Sports Illustrated” w latach 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 2004 i 2006.

W latach 90. wielokrotnie była główną modelką na pokazach mody takich projektantów jak: Louis Vuitton, Ralph Lauren, Azzedine Alaïa, Donna Karan, Christian Dior, Zeki Triko, Thierry Mugler, Nicole Miller, Michael Kors, Perry Ellis, Kenzo, Todd Oldham, Calvin Klein, Victorio & Lucchino, John Galliano i Valentino[10].

Była modelką w komedii romantycznej fantasy Woody’ego Allena Alicja (Alice, 1990) z Mią Farrow. Po raz pierwszy wystąpiła w roli aktorskiej jako Sheela w komediodramacie Syreny (Sirens, 1994), opartym na biografii legendarnego australijskiego malarza Normana Lindsay​a, u boku Hugh Granta i Sama Neilla. Do tej roli przytyła ponad 9 kilogramów, aby bardziej się upodobnić do typowej modelki z lat 30. Dwukrotnie gościła w programie Saturday Night Live (1996). Wystąpiła gościnnie jako Janine LaCroix w pięciu odcinkach sitcomu NBC Przyjaciele (Friends, 1999–2000).

W Australii został wydany znaczek pocztowy z jej podobizną. Była producentką kalendarza, a także filmu The Body Workout (2004) o fitnessie oraz własnej linii bielizny „Elle MacPherson Intimates”. Była współwłaścicielką sieci restauracji Fashion Café wraz z Claudią Schiffer, Naomi Campbell i Christy Turlington. W 2006 otrzymała nagrodę hiszpańskiej edycji magazynu „Elle”. Począwszy od szóstego sezonu w latach 2010-2013 była gospodarzem i producentem wykonawczym brytyjskiego Next Top Model.

Życie prywatneEdytuj

W maju 1986 poślubiła Gillesa Bensimsona. Jednak w 1989 doszło do rozwodu. W latach 1996-2005 była związana z Arpadem “Arkie” Bussonem, francuskim finansistą, z którym ma dwóch synów: Arpada Flynna Busson (ur. 14 lutego 1998) i Aureliusa Cy Andre (ur. 4 lutego 2003). W 2013 wyszła za mąż za biznesmena Jeffreya Soffera.

FilmografiaEdytuj

Rok Tytuł Rola Reżyser
1990 Alicja (Alice) modelka Woody Allen
1994 Syreny (Sirens) Sheela John Duigan
1996 Randka na moście (If Lucy Fell) Jane Lindquist Eric Schaeffer
Miłość ma dwie twarze (The Mirror Has Two Faces) Candice Barbra Streisand
1997 Batman i Robin (Batman & Robin) Julie Madison Joel Schumacher
Lekcja przetrwania (The Edge) Mickey Morse Lee Tamahori
1998 With Friends Like These... Samantha Mastandrea Philip Frank Messina
2001 Jak to dziewczyny (A Girl Thing, TV) Lauren Travis Lee Rose
Przypadkowa narzeczona (South Kensington) Camilla Carlo Vanzina

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Profil Elle MacPherson (ang.). FashionModelDirectory.com. [dostęp 2020-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-07)].
  2. Elle MacPherson Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-07-18].
  3. Elle MacPherson Biography (ang.). TV.com. [dostęp 2017-11-23].
  4. Andrew (2015-04-26): Elle Macpherson – What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2020-07-18].
  5. a b c Elle Macpherson Model, Actor (ang.). „TV Guide”. [dostęp 2020-07-18].
  6. Profil Elle MacPherson (ang.). Supermodels.com. [dostęp 2020-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-07)].
  7. Sandra Brennan: Elle MacPherson Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-07-18].
  8. a b Elle Macpherson Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2020-07-18].
  9. Elle MacPherson Magazines (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-07-18].
  10. Profil Elle MacPherson (ang.). Models.com. [dostęp 2020-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-07)].

Linki zewnętrzneEdytuj