Otwórz menu główne

Emanuela Kalb[1] (właśc. Maria Magdalena Kalb (Helena Chaje), imię zakonne Emanuela; ur. 26 sierpnia 1899 w Jarosławiu, zm. 18 stycznia 1986 w Krakowie) – polska zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia pochodzenia żydowskiego oraz Czcigodna Służebnica Boża Kościoła katolickiego.

Emanuela Kalb CSS
Maria Magdalena Kalb
(Helena Chaje)
Czcigodna Służebnica Boża
zakonnica
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1899
Jarosław
Data i miejsce śmierci 18 stycznia 1986
Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia
Śluby zakonne 29 października 1933

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wychowała się w wierzącej rodzinie żydowskiej jako najstarsza z sześciorga dzieci rodziców Schie (Osiasa) Kalb i Jütte (Idy) z domu Friedwald[2]. Szkołę podstawową ukończyła w Rzeszowie w 1915. W 1916 zmarła jej matka. Po ukończeniu siedemnastu lat zachorowała i znalazła się w szpitalu, gdzie zetknęła się z siostrami zakonnymi. Nawiązała z nimi kontakt i prowadziła długie rozmowy. W czasie tych rozmów zapoznała się bliżej z postacią Chrystusa i uwierzyła, że jest On obiecanym Mesjaszem. Po odzyskaniu zdrowia i przygotowaniu się 18 stycznia 1919 przyjęła chrzest w katedrze przemyskiej. W 1923 w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Krośnie złożyła egzamin dojrzałości uprawniający ją do podjęcia pracy nauczycielskiej w publicznych szkołach ludowych[3].

W 1927 wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia w Krakowie przy ul. Szpitalnej 12. Śluby wieczyste złożyła 29 października 1933. W Zgromadzeniu pracowała jako nauczycielka w szkołach prowadzonych przez siostry oraz w przedszkolach. Ciesząc się pełnym zaufaniem przełożonych, zajmowała odpowiedzialne stanowiska we wspólnocie zakonnej. Była mistrzynią nowicjatu, przełożoną domu, sekretarką generalną i zastępczynią przełożonej.

Prowadziła bardzo głębokie życie wewnętrzne. Na polecenie spowiednika i przełożonych pisała Dziennik. W nim przedstawiła swoją drogę do wiary katolickiej, notowała przeżycia duchowe, łaski modlitwy i doświadczenie mistycznego zjednoczenia z Chrystusem. W 1941 złożyła akt ofiarowania za naród żydowski:

 
By poznał Światło Prawdy, którą jest Chrystus.

Ofiarowała się również za kapłanów. W tych intencjach znosiła cierpienia, pokusy niewiary, dolegliwości fizyczne, utratę słuchu przez ponad czterdzieści lat. Od 1957 do końca życia przebywała we wspólnocie, w klasztorze przy ul. Szpitalnej 12 w Krakowie, pełniąc obowiązki bibliotekarki. Zmarła w opinii świętości w Krakowie, 18 stycznia 1986. Pochowana została początkowo w grobowcu zakonnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[4]. Po dokonanej ekshumacji z grobowca zakonnego, ostatecznie jej doczesne szczątki zostały 5 kwietnia 2018 przeniesione do kościoła pw. św. Tomasza w Krakowie[5].

PublikacjeEdytuj

  • Emanuela Kalb (wybór i opracowanie Immaculata Kraska): Poznałam prawdę i poszłam za nią. Kraków: Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, 2008. ISBN 978-83-7216-689-0. OCLC 750080723.[6]

Proces beatyfikacyjnyEdytuj

Z inicjatywy Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia, przekonanego o świątobliwości jej życia powstała propozycja wyniesienia jej na ołtarze[7]. 15 czerwca 2001 Stolica Apostolska wyraziła zgodę na rozpoczęcie jej procesu beatyfikacji wydając tzw. Nihil obstat, po czym 20 września 2001 w Krakowie otwarto ten proces na szczeblu diecezjalnym[7]. Odtąd przysługiwał jej tytuł Służebnicy Bożej. Postulatorem procesu została siostra Immaculata Alina Kraska CSS[7]. 13 maja 2005 Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych wydała dekret o ważności postępowania diecezjalnego[7]. W 2010 złożono tzw. Positio wymagane w dalszej procedurze beatyfikacyjnej, po czym 28 listopada 2013 odbyło się posiedzenie konsultorów teologicznych[7]. 14 grudnia 2015 papież Franciszek zezwolił na ogłoszenie dekretu o heroiczności jej życia i cnót[8]. Odtąd przysługuje jej tytuł Czcigodnej Służebnicy Bożej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. s. Immaculata Kraska CSS: Spotkałam Tego, który jest (pol.). niedziela.pl. [dostęp 2017-01-19].
  2. W uścisku Miłości. Sł. B. Emanuela Kalb - córka narodu żydowskiego, która rozpoznała Mesjasza (pol.). fronda.pl. [dostęp 2017-01-19].
  3. s. Noemi Dalska CSS: Poznałam Prawdę i poszłam za nią. kanoniczki.pl. [dostęp 2017-01-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-01)].
  4. Dobra wiadomość z Watykanu.... wpolityce.pl. [dostęp 2015-12-14].
  5. Kraków:przeniesienie doczesnych szczątków służebnicy Bożej s. Emanueli Kalb. W: Tygodnik Katolicki „Niedziela” [on-line]. niedziela.pl, 2018-04-05. [dostęp 2018-04-14].
  6. Kalb, Emanuela (1899-1986) (pol.). W: Katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych NUKAT [on-line]. [dostęp 2017-04-12].
  7. a b c d e ~1986~ Helena [Chaje] Maria Magdalena Kalb (Emanuela) (ang.). newsaints.faithweb.com. [dostęp 2017-01-19].
  8. Bliżej beatyfikacji apostoła Kazachstanu i zakonnicy konwertytki z judaizmu. radiovaticana.org.pl. [dostęp 2015-12-14].

Linki zewnętrzneEdytuj