Otwórz menu główne

ŻyciorysEdytuj

Formuła FordEdytuj

Emil karierę rozpoczął w roku 2006, od startów w kartingu. W 2010 roku zadebiutował w serii wyścigów samochodów jednomiejscowych – Brytyjskiej Formule Ford. Startując pod duńskimi barwami, ścigał się w barwach ekipy Jamun Racing. Bernstorff trzykrotnie stawał na podium, a podczas zmagań na torze Snetterton sięgnął po pierwsze pole startowe. Pięciokrotnie uzyskał również najszybszy czas okrążenia. Zdobyte punkty sklasyfikowały na 7. miejscu. Oprócz regularnych startów w brytyjskim cyklu, Emil zaliczył także gościnny występ w Formule Ford Beneluksu. Czternaście punktów uplasowało go na 19. lokacie.

Formuła ADAC MastersEdytuj

W sezonie 2011 Bernstorff przeniósł się do niemieckiej serii – Formuła ADAC Masters. Zmieniwszy obywatelstwo na brytyjskie, Emil podpisał kontrakt z Motopark Academy. Brytyjczyk trzynastokrotnie plasował się w czołowej trójce, w tym pięciokrotnie na najwyższym jego stopniu. Ośmiokrotnie wykręcił także najszybsze okrążenie (najwięcej ze wszystkich). Ostatecznie sięgnął po tytuł mistrzowski, ulegając jedynie Niemcowi Pascalowi Wehrleinowi.

Formuła 3 EuroseriesEdytuj

W roku 2012 Emil nawiązał współpracę z zespołem ma-con Motorsport, na udział w Formule 3 Euroseries oraz Europejskiej Formule 3. W Euro Series z dorobkiem 91, a w Europejskiej Formule 3 z dorobkiem 66 punktów uplasował się na 10 pozycjach w klasyfikacji generalnej.

Seria GP3Edytuj

Na sezon 2014 Brytyjczyk podpisał kontrakt z brytyjską ekipą Carlin na starty w Serii GP3. Wystartował łącznie w osiemnastu wyścigach, spośród których w pięciu stawał na podium. Był najlepszy w drugim wyścigu w Austrii. Uzbierał łącznie 134 punkty, które zapewniły mu piąte miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

W roku 2015 Berntorff przeniósł się do ekipy Arden Motorsport. Brytyjczyk prezentował równą formę. Wprawdzie nie ukończył trzech wyścigów, jednak we wszystkich pozostałych dojeżdżał w czołowej szóstce. Poza tym siedmiokrotnie meldował się na podium, a podczas drugiego wyścigu w Belgii i pierwszego startu w Soczi odniósł zwycięstwo (jedno otrzymał po karze na Francuzie Estebanie Ocon). Do ostatniego wyścigu walczył o trzecią lokatę z Niemcem Marvinem Kirchhoferem, jednak ostatecznie uległ mu różnicą zaledwie sześciu punktów.

WynikiEdytuj

GP2Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2016 Arden International  
ESP
 
ESP
 
MON
 
MON
 
AZE
 
AZE
 
AUT
 
AUT
 
GBR
 
GBR
 
HUN
 
HUN
 
GER
 
GER
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
MAL
 
MAL
 
ARE
 
ARE
0 25
17 15

GP3Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Carlin  
ESP
 
ESP
 
AUT
 
AUT
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
RUS
 
RUS
 
ARE
 
ARE
134 5
NU 8 2 1 4 3 3 NU 5 7 9 6 4 4 NU 8 4 3
2015 Arden International  
ESP
 
ESP
 
AUT
 
AUT
 
GBR
 
GBR
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
RUS
 
RUS
 
BHR
 
BHR
 
ARE
 
ARE
194 4
3 5 4 4 2 6 4 NU 1 NU 1 NU 3 6 2 4 2 6

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2010 Brytyjska Formuła Ford Jamun Racing 24 0 1 5 3 370 7
Formula Ford Duratec Beneluksu 2 0 1 0 0 14 19
2011 Niemiecka Formuła Master Motopark Academy 24 5 0 8 13 310 2
2012 Formuła 3 Euro Series ma-con Motorsport 24 0 0 0 1 91 10
Europejska Formuła 3 20 0 0 0 1 66 10
2013 Niemiecka Formuła 3 Lotus 26 5 5 4 13 334 3
Masters of Formula 3 Prema Powerteam 1 0 0 0 1 N/A 3
European F3 Open [Team West-Tec 2 0 0 0 0 6 20
2014 Seria GP3 Carlin 18 1 0 1 5 134 5
2015 Seria GP3 Arden International 18 2 0 1 7 194 4
2016 Seria GP2 Arden International 2 0 0 0 0 0 25

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj