Otwórz menu główne

Emil Kowalczyk (ur. 17 grudnia 1941 w Lipnicy Wielkiej, zm. 23 lutego 2005) – polski pedagog i poeta.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ukończył szkołę podstawową w rodzinnej miejscowości, następnie Państwowe Liceum Pedagogiczne Nr 2 w Krakowie. W 1971 uzyskał tytuł magistra filologii polskiej na Wydziale Filologiczno-Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. 10 lat później obronił w tejże uczelni pracę doktorską pt. „Środowiskowe funkcje literatury regionalnej na przykładzie Polskiej Orawy”[1]. Po zakończeniu studiów wrócił do Lipnicy Wielkiej i podjął pracę w charakterze nauczyciela w tamtejszej podstawówce. Jest założycielem Dziecięcego Zespołu Regionalnego Orawianie im. Karola Wójciaka „Heródka”, kultywującego kulturę orawską, w którym sam grał na skrzypcach. W 1991 objął funkcję Przewodniczącego Rady Gminy Lipnica Wielka, którą pełnił do końca życia.

DziełaEdytuj

Jako poeta, jest autorem tomików:

  • Napij się orawskiego ciepła (1991)
  • Dookoła smreków paciorki (1994)
  • Mos ty serce Orawskie? (wydane pośmiertnie)

MuzykaEdytuj

Tekstów dwóch wierszy Emila Kowalczyka z tomu „Napij się orawskiego ciepła” użył w swoich kompozycjach muzycznych zespół De Press: „Co mnie tak dzierzy przi tobie?” z płyty „Groj skrzypko groj” oraz „Cy bocycie Świynty Ojce”[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Emil Kowalczyk, Napij się orawskiego ciepła, Oficyna Podhalańska, Kraków 1991

BibliografiaEdytuj