Emilio De Bono

Emilio De Bono (ur. 19 marca 1866 w Cassano d’Adda, zm. 11 stycznia 1944 w Weronie) – włoski marszałek, faszysta.

Emilio De Bono
Ilustracja
Marszałek Włoch
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1866
Cassano d’Adda
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1944
Werona
Przebieg służby
Lata służby 1884–1920
1935–1943
Siły zbrojne Armia włoska
Główne wojny i bitwy Wojna włosko-turecka
I wojna światowa
II wojna włosko-abisyńska
II wojna światowa
Późniejsza praca polityk

Uczestnik I wojny światowej (od 1916 - generał), współorganizator partii faszystowskiej a także uczestnik marszu na Rzym (był jednym z kwadrumwirów). Członek Wielkiej Rady Faszystowskiej. W latach 1925-1929 gubernator Trypolitanii. W latach 1929-1935 minister do spraw kolonii Królestwa Włoch. 1932-1933 opracowywał plan podboju Etiopii. Od 1935 marszałek, w tymże roku przez kilka miesięcy piastował stanowisko gubernatora Erytrei. Poparł odsunięcie Mussoliniego od władzy w lipcu 1943. Po uwolnieniu Mussoliniego i jego powrocie do władzy został oskarżony o zdradę, osądzony i rozstrzelany[1][2][3].

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2014, s. 101, ISBN 978-83-63795-77-1.
  2. De Bono Emilio, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-10-18].
  3. Emilio De Bono | Italian general and politician, Encyclopedia Britannica [dostęp 2020-10-18] (ang.).