Otwórz menu główne

Enrico Gasparri (ur. 25 lipca 1871 w Ussicie, zm. 20 maja 1946 w Rzymie) – włoski kardynał, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej.

Enrico Gasparri
kardynał biskup
Ilustracja
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1871
Ussita
Data i miejsce śmierci 20 maja 1946
Rzym
prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej
Okres sprawowania 1933 – 1946
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 10 sierpnia 1894
Nominacja biskupia 9 grudnia 1915
Sakra biskupia 12 grudnia 1915
Kreacja kardynalska 14 grudnia 1925
Pius XI
Kościół tytularny biskup Velletri
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 grudnia 1915
Konsekrator Vittorio Amedeo Ranuzzi de’ Bianchi
Współkonsekratorzy Donato Raffaele Sbarretti
Luigi Ermini

Kształcił się w Nepi i Rzymie, gdzie uzyskał doktoraty z teologii i utroque iure. Święcenia kapłańskie otrzymał 10 sierpnia 1894. Pracował duszpastersko w Wiecznym Mieście, a następnie służył od roku 1898 jako sekretarz swego stryja, przyszłego kardynała Pietro Gasparriego, który ówcześnie piastował funkcję delegata apostolskiego do Peru, Ekwadoru i Boliwii. W latach 1906-1915 pracował jako sekretarz w nuncjaturach w Portugalii, a następnie w Belgii i Brazylii. Od 1913 prywatny szambelan Jego Świątobliwości.

9 grudnia 1915 mianowany tytularnym arcybiskupem Sebaste i delegatem apostolskim do Kolumbii. Sakry udzielił mu przyszły kardynał Vittorio Amedeo Ranuzzi de’ Bianchi. Od roku 1917, po podniesieniu delegatury do rangi nuncjatury, został nuncjuszem w Kolumbii. W latach 1920-1933 nuncjusz w Brazylii. Na konsystorzu z grudnia 1925 ogłoszony kardynałem prezbiterem San Bartolomeo all'Isola. Poczyniono tu wyjątek, gdyż wedle Kodeksu Prawa Kanonicznego nie mógł zostać kardynałem duchowny, który posiadał wuja w kolegium (Pietro Gasparri został kardynałem w roku 1907). W roku 1933 powrócił do Rzymu i został prefektem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej. W tym samym roku włączony został do grona kardynałów biskupów. Brał udział w konklawe 1939. Od 1942 wicedziekan Kolegium Kardynałów. Zmarł w swej rezydencji w Rzymie z powodu dolegliwości sercowych. Pochowany w Sacrofano.

BibliografiaEdytuj