Enrico Toccacelo

włoski kierowca wyścigowy

Enrico Toccacelo (ur. 14 grudnia 1978 w Rzymie) – włoski kierowca wyścigowy.

Enrico Toccacelo
Ilustracja
Toccacelo w 2007 roku
Państwo  Włochy
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1978
Rzym
Sukcesy

2004: Formuła 3000 (wicemistrz)
2010: International GT Open (wicemistrz w klasie Super GT)

Strona internetowa

KarieraEdytuj

Włoch karierę wyścigową rozpoczął od startów w kartingu. W roku 1997 przeszedł do wyścigów jednomiejscowych, debiutując we Włoskiej Formule Renault Campus. W latach 1998-1999 brał udział we Włoskiej Formule 3. W kolejnych sezonie ścigał się w niemieckim odpowiedniku tej serii.

W 2001 roku Enrico wystąpił w czterech ostatnich rundach Międzynarodowej Formuły 3000, będącej bezpośrednim przedsionkiem Formuły 1. Poza tym zaliczył udział w Rosyjskiej Formule 3 oraz w europejskich mistrzostwach samochodów turystycznych - ETCC. Od roku 2002 był już etatowym kierowcą F3000. Najlepszy wynik osiągnął w 2004 roku, kiedy to zdobył tytuł wicemistrzowski, przegrywając jednak wyraźnie ze swoim rodakiem, Vitantonio Liuzzim, który zdominował cały cykl (wynik ten osiągnął wraz z japońską stajnią BCN F3000). W ciągu (niepełnego) czteroletniego stażu, Toccacelo zdołał dziesięciokrotnie stanąć na podium, z czego trzykrotnie zwyciężyć. Oprócz regularnych startów w przedsionku F1, Włoch wystartował w kilku wyścigach World Series by Nissan, w ekipie RC Motorsport. Ostatecznie zdobyte punkty pozwoliły mu zająć 17. miejsce.

Dzięki dobrym wynikom w sezonie 2005 został kierowcą testowym ekipy Minardi (jego największym osiągnięciem było uczestniczenie w trzech treningach).

W tym samym czasie brał udział w World Series by Renault, w zespole Victory Engineering. Początek sezonu rozpoczął rewelacyjnie, od zdobycia pole position i wygrania wyścigu. Niestety w kolejnych rundach nie radził sobie tak dobrze, w konsekwencji będąc zastąpionym przez Brazylijczyka, Danilo Dirani. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął 12. pozycję z dorobkiem 36 punktów. Kolejny rok startów w tej serii był jeszcze krótszy i słabszy w wykonaniu Toccacelo, którego na resztę sezonu zastąpił Serb, Miloš Pavlović. Zaledwie dziewięć "oczek" pozwoliło mu na zajęcie odległej 26. lokaty.

Na przełomie 2005 i 2006 roku Enrico zadebiutował w A1 Grand Prix, w narodowym teamie Włoch (seria odbywała się w przerwie zimowej). Starty w niej kontynuował również w kolejnych dwóch sezonach. Najlepszy wynik osiągnął w drugim podejściu, kiedy to został sklasyfikowany na 7. miejscu w generalce, z dorobkiem 47 punktów i jednego zwycięstwa. W sezonie 2007 brał także udział w mistrzostwach pojazdów sportowych - FIA GT.

W roku 2008 postanowił zaangażować się w nową serię wyścigową, o nazwie Superleague Formula. Startując w kilku wyścigach dla dwóch klubów - Borussia Dortmund i A.S. Roma, najlepszym osiągnięciem Włocha było 2. miejsce na torze Donington Park. Obu klubom pomógł w zajęciu odpowiednio 5. i 14. miejsca w klasyfikacji generalnej.

Wyniki w Formule Renault 3.5Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2005 Victory Engineering  
BEL
 
BEL
 
MON
 
VAL
 
VAL
 
FRA
 
FRA
 
BIL
 
BIL
 
DEU
 
DEU
 
GBR
 
GBR
 
PRT
 
PRT
 
ITA
 
ITA
36 12
1 15 6 10 NU 6 9 5 20† - - - - - - - -
2006 EuroInternational  
ZOL
 
ZOL
 
MON
 
TUR
 
TUR
 
ITA
 
ITA
 
SFR
 
SFR
 
DEU
 
DEU
 
GBR
 
GBR
 
FRA
 
FRA
 
ESP
 
ESP
9 27
9 8 NZ 15 20 8 15 - - - - - - - - - -

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj