Otwórz menu główne

Eparchia lwowska (Patriarchat Moskiewski)

Eparchia lwowska (w użyciu również nazwa Eparchia lwowska i halicka) – jedna z eparchii Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. Jej obecnym zwierzchnikiem jest biskup (od 2017 arcybiskup[1]) lwowski i halicki Filaret (Kuczerow). Według oficjalnego stanowiska Kościoła eparchia nie posiada soboru, a jedynie czasowo wykorzystuje cerkiew św. Jerzego we Lwowie jako miejsce służby duchownego zwierzchnika. Funkcję konkatedry pełni cerkiew św. Hioba Poczajowskiego w Drohobyczu[2].

Eparchia lwowska
Львівська єпархія
Ilustracja
Cerkiew św. Jerzego we Lwowie
Państwo  Ukraina
Siedziba Lwów
ul. Korołenka 3
Data powołania 1988 (w obecnych granicach)
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Cerkiew św. Jerzego we Lwowie (tymczasowo pełni funkcje soboru)
Biskup diecezjalny arcybiskup lwowski i halicki Filaret (Kuczerow)
Dane statystyczne (2014)
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
72
70
2
Liczba dekanatów 13
Liczba parafii 64
Liczba klasztorów 2
Powierzchnia 21 833 km²
brak współrzędnych
Strona internetowa
Położenie eparchii na mapie Ukrainy

Spis treści

Czasy współczesneEdytuj

W obecnym kształcie eparchia lwowska funkcjonuje od 1988, obejmując po ostatnich zmianach terytorialnych obszar obwodu lwowskiego[3]. W 2014 liczyła 64 parafie, co czyniło Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego piątym pod względem liczby prowadzonych placówek duszpasterskich na terenie obwodu (po Kościele katolickim obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, Ukraińskim Kościele Prawosławnym Patriarchatu Kijowskiego, Ukraińskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym i Kościele rzymskokatolickim)[3]. Parafie w wymienionym roku obsługiwało 72 kapłanów (w tym 2 mnichów) i 11 diakonów[3].

Obecny stan administratury jest efektem konfliktów wyznaniowych, jakie rozegrały się na Ukrainie na przełomie lat 80. i 90. XX wieku, po powstaniu nieuznających jurysdykcji Patriarchatu Moskiewskiego Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego oraz Patriarchatu Kijowskiego. Większość parafii należących dotąd do eparchii wystąpiła z niej wówczas, przystępując do jednego z wymienionych niekanonicznych Kościołów[4]. Eparchia straciła również cerkwie należące przed 1946, tj. przed wymuszoną likwidacją Cerkwi greckokatolickiej do tejże struktury[4].

Podział administracyjnyEdytuj

Eparchia dzieli się na 13 dekanatów: brodzki (1 parafia), drohobycki (8 parafii), żółkiewski (6 parafii), mościski (3 parafie), pustomycki (2 parafie – nieaktywne), radziechowski (4 parafie), samborski (1 parafia), sokalski (13 parafii), starosamborski (4 parafie), stryjski (7 parafii), turczański (11 parafii), jaworowski (3 parafie) i centralny (3 parafie we Lwowie)[3]. Ponadto na jej terytorium działają dwa klasztory: monaster Przemienienia Pańskiego we Lwowie (żeński)[3] oraz monaster św. Onufrego w Meżyhirii w rejonie turczańskim (męski)[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj