Otwórz menu główne

Erich Rudorffer (ur. 1 listopada 1917, zm. 8 kwietnia 2016[1]) – niemiecki as myśliwski z okresu II wojny światowej, major. Znajduje się na siódmym miejscu listy pilotów z największą liczbą zestrzeleń. Rudorffer zgłosił łącznie 224 zestrzelenia[2], walcząc na wszystkich głównych niemieckich teatrach wojennych, w tym w Europie (m. in. Polska), na Morzu Śródziemnym i Froncie Wschodnim. Podczas wojny uczestniczył w ponad 1000 misjach bojowych, stoczył ponad 300 walk powietrznych, był zestrzeliwany przez artylerię przeciwlotniczą i myśliwce wroga 16 razy[3], musiał skakać na spadochronie 9 razy. Wśród jego 224 zestrzeleń znajduje się 58 samolotów szturmowych Ił-2. Po tym jak w październiku 2009 zmarł Günther Rall, Rudorffer stał się pierwszym spośród żyjących asów myśliwskich pod kątem liczby potwierdzonych zestrzeleń.

Erich Rudorffer
224 zwycięstwa
Ilustracja
Maj. Erich Rudorffer, grudzień 1944.
Major Major
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1917
Zwochau,
Cesarstwo Niemieckie
Przebieg służby
Lata służby 1939-1945
Siły zbrojne Balkenkreuz.svg - Luftwaffe
Jednostki JG 2, JG 54, JG 7
Stanowiska dowódca II./JG 54
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca pilot cywilny
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami
Krzyż Niemiecki w Złocie Krzyż Żelazny I Klasy Krzyż Żelazny II Klasy Czarna Odznaka za Rany

Zestrzelił m. in. Stefana Pawlikowskiego.

Spis treści

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rudorffer, Erich - TracesOfWar.com, en.ww2awards.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  2. Niektóre źródła podają liczbę 222.
  3. Mark Sołonin w książce "Na uśpionych lotniskach" (Rebis Poznań 2009, strona 150) podaje, że został zestrzelony 18 razy

Linki zewnętrzneEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Berger, Florian (1999). Mit Eichenlaub und Schwertern. Die höchstdekorierten Soldaten des Zweiten Weltkrieges. Selbstverlag Florian Berger.
  • Fellgiebel, Walther-Peer (2000). Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939-1945. Podzun-Pallas. ​ISBN 3-7909-0284-5​.
  • Musciano, Walter A (1995). Die berühmten Me 109 und ihre Piloten. Weltbild Verlag GmbH.
  • Obermaier, Ernst (1989). Die Ritterkreuzträger der Luftwaffe Jagdflieger 1939 - 1945 (w języku niemieckim). Mainz, Germany: Verlag Dieter Hoffmann. ​ISBN 3-87341-065-6​.
  • Patzwall, Klaus D. and Scherzer, Veit (2001). Das Deutsche Kreuz 1941 - 1945 Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt, Germany: Verlag Klaus D. Patzwall. ​ISBN 3-931533-45-X​.
  • Schaulen, Fritjof (2005). Eichenlaubträger 1940 - 1945 Zeitgeschichte in Farbe III Radusch - Zwernemann (w języku niemieckim). Selent, Germany: Pour le Mérite. ​ISBN 3-932381-22-X​.
  • Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives (w języku niemieckim). Jena, Germany: Scherzers Miltaer-Verlag. ​ISBN 978-3-938845-17-2​.
  • Sprick, Mike (1996). Luftwaffe Fighter Aces: The Jagdflieger and their combat tactics and techniques. Ivy Books, 1996.
  • Williamson, Gordon (2006). Knight's Cross, Oak-Leaves and Swords Recipients 1941-45. Osprey Publishing Ltd. ​ISBN 1-84176-643-7​.

Zobacz teżEdytuj