Otwórz menu główne

Ernst Bloch

niemiecki filozof

ŻyciorysEdytuj

Syn zasymilowanego żydowskiego pracownika kolei. Po ukończeniu studiów filozoficznych poślubił Else von Stritzky, córkę bałtyckiego browarnika. Jego drugą żoną była Henriette Linda Oppenheimer, a trzecią Polka – Karola Piotrkowska, którą poślubił w 1934 w Wiedniu i z którą miał 2 dzieci: córkę Mirjam Josephsohn i syna Jana Roberta.

W 1935 opublikował Erbschaft dieser Zeit książkę, która krytykowała nazizm. Kiedy naziści doszli do władzy, Bloch z żoną musieli uciekać z Niemiec, kolejno do Szwajcarii, Austrii, Czechosłowacji i ostatecznie do Stanów Zjednoczonych. W 1949 powrócił do NRD i objął katedrę filozofii w Lipsku. W 1961, gdy budowano mur Berliński, nie wrócił już do NRD, ale zamieszkał w Tybindze w RFN, gdzie objął honorową katedrę filozofii.

Praca Blocha wywarła znaczny wpływ na studenckie ruchy kontestacyjne w 1968. Jako wnikliwy krytyk religii ceniony był także w świecie katolickim, mając kluczowe znaczenie dla tzw. teologii wyzwolenia.

DziełaEdytuj

  • dysertacja Kritische Erörterungen über Rickert und das Problem der Erkenntnistheorie, 1909
  • Geist der Utopie, 1918 (Duch utopizmu)
  • Atheismus im Christentum (1968) (Ateizm w chrześcijaństwie)
  • Thomas Münzer als Theologe der Revolution, 1921
  • Erbschaft dieser Zeit, Zurych 1935
  • Spuren, Berlin 1930
  • Subjekt – Objekt, Christian Thomasius i Avicenna und die aristotelische Linke, Lipsk 1949
  • Das Prinzip Hoffnung, 3 tomy, 1954–1959 (Zasada nadziei)
  • Naturrecht und menschliche Würde , 1961
  • Tübinger Einleitung in die Philosophie , 1963

Przekłady polskieEdytuj

  • Oblicze woli (zakończenie Ducha utopii), tłum. Anna Czajka, Literatura na świecie 1981, nr 7 (123);
  • Ślady (fragmenty), tłum. Anna Czajka, Literatura na świecie 1981, nr 7 (123);
  • Pamiętnik dla Elzy Bloch von Stritzky zmarłej 2 stycznia 1921 (fragmenty), tłum. Anna Czajka, Literatura na świecie 1981, nr 7 (123);
  • Rzeczywistość antycypowana, czyli jak przebiega i co osiąga myślenie utopijne, tłum. Anna Czajka, Studia filozoficzne 1982, nr 7–8.
  • Ślady, tłum. Anna Czajka, Wydawnictwo UJ, Kraków 2012.

BibliografiaEdytuj

  • Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie "Żak", 2001, s. 44. ISBN 83-88149-41-5.


Linki zewnętrzneEdytuj