Otwórz menu główne

Esplanada w Łodzi – dawny Dom Handlowy Hugo Schmechela i Juliana Rosnera znajdujący się przy ulicy Piotrkowskiej 100a w Łodzi[2].

Dawny Dom Handlowy Hugo Smechela i Juliana Rosnera
Obiekt zabytkowy nr rej. ZS/2/26 z 8.07.1964 oraz A/26 z 20.01.1971[1]
Ilustracja
Esplanada
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Piotrkowska 100a
Styl architektoniczny secesja
Architekt August Furuhjelm
Rozpoczęcie budowy 1909
Ukończenie budowy 1909
Pierwszy właściciel Hugo Schmechel i Julian Rosner
Kolejni właściciele Wawrzyniec Gerbich, Powszechna Spółdzielnia Spożywców
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Esplanada
Esplanada
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Esplanada
Esplanada
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Esplanada
Esplanada
Ziemia51°45′54,80″N 19°27′26,84″E/51,765222 19,457456

Spis treści

HistoriaEdytuj

W 1909 roku przedsiębiorstwo handlowe Hugo Schmechela i Juliana Rosnera wydzierżawiło od Zgromadzenia Majstrów Tkackich w Łodzi na 10 lat część posesji przy Piotrkowskiej 100. W tym samym roku został wybudowany dwupiętrowy „dom konfekcyjny” w stylu secesyjnym[2], według projektu ówczesnego łódzkiego architekta miejskiego – pochodzącego z Finlandii, Augusta Furuhjelma. Wyróżnikiem tego budynku jest wielka witryna na pierwszym piętrze.

W 1926 nowy dzierżawca Wawrzyniec Gerbich, przekształcił sklep w kawiarnię i cukiernię. Remont trwał dwa lata. Po jego zakończeniu nadał im wspólną nazwę „Esplanada”. Lokal szybko stał się jednym z częściej uczęszczanych, chociażby ze względu na położenie w centralnym punkcie ul. Piotrkowskiej.

Podczas II wojny światowej, pod niemieckim zarządem, lokal zachował swoją funkcję pod tą samą nazwą.

Tuż po wojnie budynek i znajdującą się w nim kawiarnię i cukiernię przekazano Powszechnej Spółdzielni Spożywców „Społem” w Łodzi zmieniając jej nazwę na „Powszechna”. W 1946 r., bez uprzedzenia, w nocy z 6 na 7 lipca (z niedzieli na poniedziałek), lokal został przekształcony ponownie w sklep. Na parterze pomieszczono dział artykułów piśmiennych, zabawek artykułów szklanych i naczyń oraz artykułów gospodarstwa domowego, a na drugim działy artykułów włókienniczych, „komercyjnych” i „włókienniczych przydziałów kartkowych” oraz obuwniczy. Nawiązaniem do poprzedniej funkcji była zachowana cukiernia z kilkoma stolikami, pozostawiona na parterze[3][4].

W końcu lat 90. XX wieku budynek wyremontowano i powrócono do gastronomicznej tradycji lokalu.

ArchitekturaEdytuj

Budynek jest jednym z najlepszych przykładów architektury secesyjnej w Łodzi, w Polsce, a nawet w Europie.

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 2018-09-30. s. 42. [dostęp 2011-08-18].
  2. a b Anna Rynkowska, Ulica Piotrkowska, wyd. I, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 200, ISBN 978-83-939822-4-0.
  3. I.K. Przewrót w Esplanadzie; [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 8 VII 1946, nr 187, s. 3.
  4. Z kawiarni – Dom Towarowy powstaje w ciągu jednej nocy; [w:] „Kurier Popularny”, 7 VII 1946, nr 185, s. 4.

BibliografiaEdytuj