Estádio Universitário de Lisboa

Estádio Universitário de Lisboa (wym. [(ɨ)ˈʃtadu univɨɾsiˈtaɾu dɨ liʒˈβoɐ], EUL) – wielofunkcyjny kompleks sportowy o powierzchni ok. 40 ha[2] położony w miasteczku uniwersyteckim Uniwersytetu Lizbońskiego. Jego centralny punkt stanowi Estádio de Honra, stadion typu olimpijskiego, z trawiastym boiskiem i bieżnią lekkoatletyczną.

Estádio de Honra
Ilustracja
Estádio de Honra Engenheiro Vasco Pinto de Magalhães
Państwo  Portugalia
Miejscowość Lizbona
Adres Av. Professor Egas Moniz, 1600-190 Lizbona
Architekt João Simões, Norberto Correia
Data otwarcia 27 maja 1956
Właściciel Uniwersytet Lizboński
Klub reprezentacji Portugalii w rugby
Pojemność stadionu 3 677[1]
Oświetlenie 400 lx[1]
Wymiary boiska 116 × 68 m[1]
Nawierzchnia boiska trawa
Dodatkowe wyposażenie bieżnia, rzutnia, skocznia
Położenie na mapie Lizbony
Mapa konturowa Lizbony, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Estádio de Honra”
Położenie na mapie Portugalii
Mapa konturowa Portugalii, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Estádio de Honra”
Ziemia38°45′07,11″N 9°09′42,65″W/38,751975 -9,161847
Strona internetowa
Boiska treningowe w kompleksie Estádio Universitário de Lisboa

HistoriaEdytuj

Powstanie uniwersyteckiego ośrodka sportowego wiąże się ściśle z rozbudową miasteczka akademickiego Uniwersytetu Lizbońskiego. Autorem wstępnego projektu stadionu wielofunkcyjnego był João Simões, jednak data jego stworzenia nie jest znana. W grudniu 1955 roku przedstawiono plan budowy akademickiego kompleksu sportowego autorstwa João Simõesa i Norberta Correi. Uroczyste otwarcie EUL nastąpiło 27 maja 1956 r. w obecności ministra edukacji narodowej[3]. Sam stadion, Estádio de Honra powstał jako mały „stadion olimpijski” przeznaczony do uprawiania szerokiego wachlarza dyscyplin[2].

Niedługo później rozpoczęto rozbudowę kompleksu – pierwsza wielofunkcyjna hala sportowa powstała w roku 1966, kolejna 15 lat później[2]. Następne obiekty wzniesiono w latach 90., kiedy to powstał kompleks tenisowy, pawilon do sportów walki oraz baseny sportowe, a także przebudowano Estádio de Honra[2].

Na obiektach EUL od samego początku rozgrywano liczne zawody sportowe. Już w 1956 zorganizowano mistrzostwa pod egidą Międzynarodowej Federacji Sportowej Edukacji Katolickiej[2]. W roku 1968 rozegrano II Akademickie Mistrzostwa Świata w Judo, w 1994 roku Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce[2], cztery lata później Mistrzostwa Ibero-Amerykańskie w Lekkoatletyce[4], zaś w roku 2009 dyscypliny lekkoatletyczne Igrzysk Luzofonii[5]. Na terenie kompleksu organizowane są też liczne zawody akademickie[2]. Co więcej, Estádio de Honra jest regularnie wykorzystywany podczas domowych meczów reprezentacji Portugalii w rugby.

ObiektyEdytuj

W skład akademickiego centrum sportowego wchodzi obecnie kilkadziesiąt obiektów służących do uprawniania różnych dyscyplin – drużynowych i indywidualnych. Są to:

  • centralny stadion Estádio de Honra Engenheiro Vasco Pinto de Magalhães z pełnowymiarowym boiskiem (116 × 68 m), ośmiotorową bieżnią lekkoatletyczną, rzutnią, skocznią i sztucznym oświetleniem[1]. Stadion ma kształt elipsy z trybuną główną usytuowaną po stronie zachodniej. Na trybunie znajduje się 1,5 tys. miejsc (nie licząc 77 w lożach), zaś dalsze 2100 osób może się pomieścić na stopniach na całej długości pozostałych trybun[1][3]. Stadion otaczają brązowe rzeźby o tematyce nawiązującej do sportu akademickiego, których autorami są Hélder Coelho Baptista, Manuel Marques Borges i Stella de Albuquerque[3].
  • stadion lekkoatletyczny z sześciotorową bieżnią, rzutnią, skocznią i siłownią[6],
  • sześć boisk przeznaczonych do gry w piłkę nożną lub rugby (trzy z nawierzchnią naturalną, trzy z syntetyczną)[7]
  • trzy pawilony:
    • pawilon nr 1 (wymiary 66 × 25 m) z boiskiem wielofunkcyjnym (42 × 25 m) do futsalu, koszykówki, piłki ręcznej, piłki siatkowej, mniejszymi boiskami treningowymi o syntetycznej nawierzchni przeznaczonymi do badmintona, koszykówki i piłki siatkowej, salami do tenisa stołowego oraz siłownią[8],
    • pawilon nr 2 (wymiary 45 × 23 m) z boiskiem wielofunkcyjnym do futsalu, piłki ręcznej i piłki siatkowej, które można podzielić w taki sposób, że zostanie wydzielone boisko do badmintona[9],
    • pawilon nr 3 (wymiary 44,40 × 19,90 m) z salą (wymiary 24 × 14 m) przeznaczoną do sportów walki oraz salą z siedmioma planszami szermierczymi[10]
  • trzy otwarte boiska sportowe przeznaczone do piłki nożnej lub tenisa (dwa z cementową, jedno z syntetyczną nawierzchnią)[11],
  • kompleks basenów (sportowe: 50 × 25 m, 25 × 12,5 m oraz basen rekreacyjny 11 × 5,5 m)[12],
  • siedem kortów tenisowych[13],
  • treningowe pole golfowe[13].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Estádio de Honra (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  2. a b c d e f g História do EUL (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  3. a b c Estádio Universitário de Lisboa (port.). Monumentos.pt. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  4. El Atletismo Iberoamericano. San Fernando 2010 (hiszp.). Organizacja Państw Iberoamerykańskich. s. 151. [dostęp 2014-10-11].
  5. Atletismo (port.). Igrzyska Luzofonii 2009. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-22)].
  6. Pista de Atletismo (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  7. Campos de Grandes Jogos (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  8. Pavilhão nº 1 (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  9. Pavilhão nº 2 (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  10. Pavilhão nº 3 (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  11. Polidesportivos Descobertos (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  12. Complexo de Piscinas (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].
  13. a b Mapa das Instalações (port.). Uniwersytet Lizboński. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-11)].