Otwórz menu główne

Eudokim, imię świeckie Wasilij Iwanowicz Mieszczerski (ur. 1 kwietnia 1869, zm. 1935) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Drugi zwierzchnik Żywej Cerkwi.

Eudokim
Wasilij Mieszczerski
arcybiskup niżnonowogrodzki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1869
gubernia włodzimierska
Data i miejsce śmierci 10 maja lub 22 października 1935
Moskwa
arcybiskup niżnonowogrodzki
Okres sprawowania 1918 - 1924
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1893
Prezbiterat 21 czerwca 1894
Sakra biskupia 4 kwietnia 1904
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 kwietnia 1904
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Konsekrator Włodzimierz (Bogojawleński)
Współkonsekratorzy Sergiusz (Łanin), Grzegorz, Jan, Antoni, Nikanor (Nadieżdin), Parteniusz (Lewicki), Tryfon (Turkiestanow), Sergiusz (Stragorodski)

Urodził się w rodzinie psalmisty cerkiewnego. W 1894 ukończył Moskiewską Akademię Duchowną. W czasie studiów złożył śluby zakonne przed jej rektorem, archimandrytą Antonim (Chrapowickim). 21 czerwca 1894 został hieromnichem, zaś z początkiem nowego roku szkolnego podjął pracę w seminarium duchownym w Niżnym Nowogrodzie. Po dwóch latach awansował na jego inspektora. W 1898 podniesiony do godności archimandryty i przeniesiony na stanowisko inspektora akademii, której był absolwentem. Od 1902 był jej wykładowcą, a od 1903 – rektorem.

4 stycznia 1904 miała miejsce jego chirotonia na biskupa wołokołamskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Po pięciu latach przeniesiony do eparchii tulskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa kaszyrskiego. W 1914 podniesiony do godności arcybiskupiej jako arcybiskup aleucki i północnoamerykański, kierował misją rosyjską w Ameryce Północnej. W 1917 wrócił do Rosji jako delegat na Sobór Lokalny, a wkrótce potem został wybrany arcybiskupem Niżnego Nowogrodu.

16 czerwca 1922 w liście otwartym, który podpisali również metropolita Sergiusz (Stragorodzki) oraz arcybiskup Serafin (Mieszczeriakow), opowiedział się po stronie ruchu Żywej Cerkwi przeciw patriarsze moskiewskiemu Tichonowi. W nowej strukturze kościelnej otrzymał godność metropolity Odessy 2 listopada 1922. Od 13 kwietnia 1924 w miejsce Antoniego (Granowskiego) przewodniczył Wyższej Radzie Cerkiewnej. Rok wcześniej wybrany przewodniczącym Synodu Żywej Cerkwi.

Od 1934 pozostawał w stanie spoczynku, zachowując jednak członkostwo w Synodzie. Zmarł 10 maja lub 22 października 1935 jako konsekwentny zwolennik odnowicielstwa. Pochowany w Moskwie na Cmentarzu Wagańskim.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Platon (Rożdiestwienski)
Biskup aleucki i północnoamerykański
1914 - 1918
Następca
Aleksander (Niemołowski)
Poprzednik
Joachim (Lewicki)
Biskup niżnonowogrodzki
1918 - 1924
Następca
Sergiusz (Stragorodzki)
Poprzednik
Antonin (Granowski)
Przewodniczący Świętego Synodu Żywej Cerkwi
1924 - 1928
Następca
Beniamin (Muratowski)