Otwórz menu główne

Eugeniusz Florkowski (ur. 9 maja 1902 w Zawadzie Lanckorońskiej, zm. 20 lutego 1989 w Zakopanem) – polski duchowny katolicki, infułat, profesor, doktor habilitowany teologii. Długoletni rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Pierwszy dziekan Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie- obecnie Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. 19 września 1925 w królewskiej katedrze na Wawelu otrzymał święcenia kapłańskie z rąk księcia kardynała Adama Stefana Sapiehy. Na pierwszej parafii był w Rabie Wyżnej, gdzie poznał Stanisława kard. Dziwisza jeszcze jako dziecko. Później został przeniesiony na Salwator i podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wykłady podjął w 1934. W 1946 habilitował się z patrologii, a w 1954 został zastępcą profesora. W latach 1931- 1939 pełnił funkcję prefekta w seminarium krakowskim. Po odejściu z seminarium kontynuował pracę dydaktyczną, aż do śmierci. W latach 1956-1957 był prezesem Polskiego Towarzystwa Teologicznego.

Był profesorem Karola Wojtyły w czasie tajnego nauczania w okresie okupacji. Uczony i naukowiec krakowski. Wykształcił wiele pokoleń teologów i kapłanów.

PublikacjeEdytuj