Otwórz menu główne

Eugeniusz Gulczyński, pseud. Baryka (ur. 1903, zm. 23 czerwca 1944 w Ponarach) – polski historyk, badacz dziejów Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent historii USB w Wilnie, uczeń Stanisława Kościałkowskiego. Prezes korporacji "Polonia". Podczas okupacji członek AK w komórce propagandowo - prasowej. Redaktor "Polski w Walce". Aresztowany w czerwcu 1941, uwolniony wraz z innymi przez polskich kolejarzy z wagonu oczekującego na transport w głąb Rosji. Redaktor dodatku do "Niepodległości" - "Nowa Wieś". Aresztowany ponownie 11 marca 1944 w więzieniu poddany torturom. Został rozstrzelany w Ponarach przez Niemców[1]

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Rok 1830-31 w Wilnie, Wilno: skł. gł. Księg. św. Wojciecha 1933.
  • Fragmenty witebskie (przyczynek do dziejów harcerstwa i P. O. W. w Rosji 1915-1921), Wilno 1934.
  • Sprawa Marcelego Szymańskiego emisarjusza wyprawy Zaliwskiego (1833), Wilno 1934.

BibliografiaEdytuj

  • Księga pamiątkowa Koła Historyków Słuchaczy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie 1923-1933, Wilno: Zrzeszenie Kół Naukowych 1933.
  • Michał Kozłowski, Nauczyciel i wychowawca. O uczniach Stanisława Kościałkowskiego [w:] Stanisław Kościałkowski pamięci przywrócony, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź IPN 2016, s. 130-179 [2].

PrzypisyEdytuj

  1. Michał Kozłowski, Nauczyciel i wychowawca. O uczniach Stanisława Kościałkowskiego [w:] Stanisław Kościałkowski pamięci przywrócony, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź IPN 2016, s. 130-179 [1].

Linki zewnętrzneEdytuj