Eugeniusz Iwanicki

polski pisarz

Eugeniusz Iwanicki (ur. 18 września 1933 w Domaradzkiem k. Nieświeża, zm. 10 grudnia 2020) – polski pisarz i dziennikarz.

Eugeniusz Iwanicki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 września 1933
Domaradzkie k. Nieświeża

Data śmierci

10 grudnia 2020[1]

Narodowość

polska

Język

polski

ŻyciorysEdytuj

Okres II wojny światowej spędził z matką i siostrą Haliną w Kazachstanie. Jego ojca Pawła Iwanickiego aresztowano już 18.09.1939 r. i skazano na 10 lat łagrów na Wyspach Sołowieckich. Jesienią 1941 r. został zwolniony i dołączył do rodziny w Kazachstanie[2]. W 1946 rodzina wróciła do Polski w ramach repatriacji i osiedliła się w Łasku. W Polsce Eugeniusz Iwanicki musiał ponownie uczyć się języka polskiego.

Debiutował w 1957 na łamach „Poglądów”. Należał do zespołu redakcyjnego „Odgłosów”. Był współzałożycielem grupy poetyckiej „Grabia 59”.

TwórczośćEdytuj

  • Zmowa obojętnych – 1969
  • Powódź w dolinie psów – 1970 (zbiór opowiadań)
  • Łask – 1970 (przewodnik turystyczny)
  • Powrót żurawi – 1971
  • Dzień pierwszy i następny – 1972
  • Deszczowy sezon – 1973
  • Labirynt – 1978
  • Więcej niż przyjaźń – 1980
  • Miałem dobrego pana – 1980
  • Wyprawa po białe runo – 1982
  • Anegdoty o przesławnym mieście Łasku – 1982
  • Władca zielonych ogrodów – 1984
  • Klasztor dla ateistów albo rozważania Pana T. – 1984
  • Podróż do krainy motyli – 1986 (dla dzieci)
  • Kubuś i słowik – 1986 (dla dzieci)
  • Wróg towarzysza Stalina. Wspomnienia z Kazachstanu 1940–1946 Wydawnictwo Res Polona, Łódź 1990, ISBN 83-85063-03-X – 1990
  • Proces szatana?Wydawnictwo Łódzkie 1990
  • Kat i ofiara, czyli porachunki mafii – 1991
  • Nokturny jesienne – 1998
  • Mój Łask 1946 – 2004

PrzypisyEdytuj

  1. Zmarł dziennikarz i pisarz Eugeniusz Iwanicki (pol.). lask.pl. [dostęp 2020-12-13].
  2. Wróg towarzysza Stalina. Wspomnienia z Kazachstanu 1940–1946, Wydawnictwo Res Polona, Łódź 1990, ISBN 83-85063-03-X Str. 9 i 39

Linki zewnętrzneEdytuj