Otwórz menu główne

Eugeniusz Koziej (ur. 15 listopada 1926 w Firleju, zm. 12 stycznia 2015 w Warszawie) – polski specjalista z zakresu elektrotechniki samochodowej oraz maszyn elektrycznych. W latach 1993-2003 członek Komitetu Elektrotechniki PAN.

Eugeniusz Koziej
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1926
Firlej
Data i miejsce śmierci 12 stycznia 2015
Warszawa
Profesor nauk nauk technicznych
Specjalność: elektrotechnika samochodowa, maszyny elektryczne
Alma Mater Politechnika Warszawska
Doktorat 1960
Habilitacja 1966
Profesura 1975
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Warszawska
Uczelnia Politechnika Lubelska
Stanowisko Profesor zwyczajny
Okres zatrudn. 1991-1998

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

 
Grób prof. Eugeniusza Kozieja na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Eugeniusz Koziej urodził się w roku 1926 w Firleju. W roku 1947, po uzyskaniu matury rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie (późniejsza Politechnika Szczecińska). Na trzecim roku studiów inżynierskich rozpoczął pracę jako asystent w Katedrze Maszyn Elektrycznych. W roku 1951 Eugeniusz Koziej uzyskał tytuł inżyniera, a w roku 1952 przeniósł się na Politechnikę Warszawską. Tytuł magistra otrzymał w roku 1954.

Eugeniusz Koziej staż odbył w Zakładach ELIN w Austrii (1957) oraz Zakładach Siemens w Belinie Zachodnim (1960). W latach 1977-1980 pracował jako konsultant dla Zakładach EMIT w Żylinie.

Oprócz pracy w przemyśle, prowadził także pracę badawczo-dydaktyczną na uczelniach technicznych. Pracował w Instytucie Elektrotechniki, na Politechnice Warszawskiej oraz Lubelskiej.

Na Politechnice Warszawskiej pełnił funkcję kierownika Zakładu Maszyn Elektrycznych (1976-1978, 1983-1990) oraz dyrektora Instytutu Maszyn Elektrycznych (1985-1988)[1]. W późniejszym okresie pełnił funkcje kierownika Katedry Maszyn Elektrycznych na Politechnice Lubelskiej, a w roku 1996 został członkiem Senatu PL.

Eugeniusz Koziej prowadził, także współpracę z uczelniami zagranicznymi. W latach 1984 i 1989 prowadził wykłady na studiach podyplomowych na Uniwersytecie Technicznym w Helsinkach.

Od roku 1998 profesor emeritus.

OdznaczeniaEdytuj

oraz wielokrotnie nagradzany przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj