Otwórz menu główne

Eugeniusz Markowski (ur. 8 listopada 1912 w Warszawie, zm. 24 lutego 2007 w Warszawie) – polski malarz, scenograf, pedagog oraz dyplomata.

Eugeniusz Markowski uczęszczał na ASP w Warszawie i w roku 1938 uzyskał dyplom w pracowni prof. Tadeusza Pruszkowskiego. Leitmotivem w jego pracach są ludzie oraz zwierzęta przedstawiane w skarykaturalizowany i zbrutalizowny sposób, a sam artysta od początku swojej twórczości stosował figurację.

Od lat 40. był związany z przedstawicielstwem dyplomatycznym w Rzymie, a później w Kanadzie. Kiedy objął placówkę dyplomatyczną w Ottawie, starał się o sprowadzenie do Polski wawelskich arrasów, znajdujących się wtedy w Quebec. Jego starania zostały zakończone sukcesem.

W latach 1956 - 1970 zajmował stanowisko dyrektora w Departamencie Współpracy z Zagranicą. Od roku 1970 był profesorem malarstwa na Akademiach Sztuk Pięknych w Warszawie i Poznaniu. Zmarł w 2007. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Żonaty z córką pisarza Jarosława Iwaszkiewicza Teresą (dziennikarką i redaktorką), miał z nią córkę Magdę[1].

Za twórczość artystyczną otrzymał:

  • Nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida (w 1984)
  • Nagrodę pisma "EXIT" (w 1994)
  • Nagrodę ministra kultury w dziedzinie Sztuk Pięknych (w 2005)
  • Poznańską Nagrodę Kolekcjonerów im. dr. Lecha Siuty

Odznaczenia i orderyEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Zamieszany w sprawy świata - artykuł Moniki Małkowskiej; Rzeczpospolita, wtorek 23 października 2007, Nr 248 (7845), str.24
  • Małgorzata Kitowska-Łysiak, Instytut Historii Sztuki KUL, grudzień 2004: Sylwetki, Eugeniusz Markowski (pol.). [dostęp 25 października 2007].

Linki zewnętrzneEdytuj