Otwórz menu główne

Eugeniusz Wyzner

polski dyplomata

Eugeniusz Wyzner (ur. 31 października 1931 w Chełmnie[1]) – polski dyplomata, stały[2] przedstawiciel Polski przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w randze ambasadora (1981–1982 i 1998–1999)[3].

Eugeniusz Wyzner
Data i miejsce urodzenia 31 października 1931
Chełmno
Zawód, zajęcie dyplomata
Narodowość Polska polska
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko Stały Przedstawiciel PRL przy ONZ w Genewie
(1973–1978)
Stały Przedstawiciel Polski przy ONZ w Nowym Jorku
(1981–1982, 1998–1999)
Podsekretarz i Sekretarz Stanu w MSZ
(1994–1997)
Pracodawca Ministerstwo Spraw Zagranicznych
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)Wielki Komandor Orderu Feniksa (Grecja)

ŻyciorysEdytuj

Studiował prawo na Uniwersytetach Jagiellońskim[1] i Warszawskim (otrzymał dyplom UW)[3], a następnie ukończył studium podyplomowe na Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze.

Był członkiem PZPR[4]. Rozpoczął karierę zawodową w 1956 w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W latach 1961–1968 był zastępcą stałego przedstawiciela Polski przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. Od 1968 był zastępcą dyrektora Departamentu Prawnego i Traktatowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a od 1971 jego dyrektorem. W latach 1973–1978 był Stałym Przedstawicielem Polski przy ONZ w Genewie. W latach 1978–1981 był dyrektorem Departamentu ds. Organizacji Międzynarodowych w polskim MSZ. Pełnił funkcję Ambasadora Polski przy ONZ w Nowym Jorku w latach 1981–1982, a następnie w latach 1998–1999. W latach 1994–1995 pełnił urząd sekretarza parlamentarnego i zastępcy ministra spraw zagranicznych w randze podsekretarza stanu. W latach 1996–1997 był sekretarzem stanu i pierwszym zastępcą ministra spraw zagranicznych.

27 maja 1999 na posiedzeniu V Komitetu 53 sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ został wybrany na stanowisko wiceprzewodniczącego Komisji Międzynarodowej Służby Cywilnej ONZ i 1 sierpnia 1999 objął to stanowisko.

Funkcje pełnione w ONZEdytuj

  • 1967–1982 Przewodniczący Podkomitetu Prawnego ds. Pokojowego Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej
  • 1973–1978 Stały Przedstawiciel PRL przy ONZ w Genewie
  • 1982 Przewodniczący Komisji Rozbrojeniowej[5]
  • 1982–1992 Zastępca Sekretarza Generalnego ONZ ds. Konferencji i Specjalnych Zadań[5]
  • 1983–1984 Członek Rady[6] ds. reform administracji
  • 1984–1993 Członek Rady[6] ds. programu i budżetu
  • 1989–1992 Przewodniczący[6] Komisji Statusu Kobiet
  • 1991–1993 Przewodniczący Rady ds. nominacji i awansów personalnych[5]
  • 1992–1993 Zastępca Sekretarza Generalnego ONZ ds. Informacji Publicznej[5]
  • 1994–1997 Zastępca przewodniczącego polskich delegacji na sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ
  • 1995 Przewodniczący polskiej delegacji na konferencję ds. Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej[5]
  • 1999–2007 Wiceprzewodniczący Komisji ds. Międzynarodowej Służby Cywilnej[5]
  • od 1999 członek Komisji ds. Międzynarodowej Służby Cywilnej

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Eugeniusz Wyzner. Biblioteka Jagiellońska. [dostęp 2015-11-03].
  2. Odpowiedź na interpelację w sprawie przygotowań Polski do konferencji w Kairze organizowanej przez Fundusz Ludnościowy ONZ. orka2.sejm.gov.pl. [dostęp 2015-11-06].
  3. a b c d e Europejska Akademia Dyplomacji. www.diplomats.pl. [dostęp 2015-11-06].
  4. a b c d e Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 1112. ISBN 83-223-2073-6.
  5. a b c d e f United Nations Official Document. www.un.org. [dostęp 2015-11-06].
  6. a b c CV E. Wyzner.

BibliografiaEdytuj