Otwórz menu główne

Eupatoria (ukr. Євпаторія Jewpatorija, krm. Kezlev (Gezlev)[2], ros. Евпатория, gr. Ευπατορία, Κερκινίτις, Κερκινίτιδα – Eupatoria, Kerkinitis, Kerkinityda, dawniej po polsku Kozłów[3], orm. Եվպատորիա) – miasto o spornej przynależności państwowej, na Krymie, port nad Morzem Czarnym. Około 107 tys. mieszkańców (2014).

Eupatoria
Євпаторія
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
 Ukraina
Republika  Republika Krymu
Autonomiczna Republika Krymu
Powierzchnia 123,7 km²
Wysokość 10 m n.p.m.
Populacja (2017)
• liczba ludności
• gęstość

106 151[1]
1633 os./km²
Nr kierunkowy +380-6569
Kod pocztowy 97400-97490
Położenie na mapie Krymu
Mapa lokalizacyjna Krymu
Eupatoria
Eupatoria
Ziemia45°12′13″N 33°21′41″E/45,203611 33,361389
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Jest dużym ośrodkiem turystycznym i uzdrowiskowym posiadającym rozwiniętą bazę hotelową. Rocznie miasto odwiedza ponad 0,5 mln turystów (2001). O turystycznej atrakcyjności Eupatorii decydują jedne z nielicznych na Krymie plaże piaszczyste (Nowa Plaża na wschodzie i Czajka w Zaoziernoje kilka km na zachód od miasta), a także największa na półwyspie liczba słonecznych dni i wyjątkowo mała liczba dni deszczowych w sezonie. Oprócz tego w bezpośrednim sąsiedztwie miejscowości (osiedle Zaozerne zwany dawniej Czajka na zachodzie oraz tereny wzdłuż drogi do Saki na wschodzie) występują wody mineralne i złoża błota o własnościach leczniczych.

HistoriaEdytuj

Eupatoria liczy sobie około 2500 lat. Powstała jako kolonia grecka o nazwie Kerkinityda. Następnie, kolejno we władzy Rzymian i Bizancjum.

Po zdobyciu przez Turków w 1471 roku otrzymała nazwę Gözleve (Gezlev)[2]. Po 1485 część Chanatu Krymskiego. Po przyłączeniu Krymu do Rosji w 1783 r. miasto otrzymało dzisiejszą nazwę Eupatoria[2]. W 1855 w trakcie wojny krymskiej w okolicach miasta doszło do bitwy, w której połączone siły turecko-francusko-brytyjskie odniosły zwycięstwo nad wojskami rosyjskimi.

Od 1954 roku w Ukraińskiej SRR, od 1991 roku – w niepodległej Ukrainie na terenie Autonomicznej Republiki Krym, w której językiem autonomii jest język rosyjski.

W mieście dnia 24 grudnia 2008 roku doszło do wybuchu gazu w którym zginęło 27 osób, a 21 zostało rannych.

W 2010 roku został wybudowany kościół katolicki pw. św. Marcina.

W 2014 anektowana przez Rosję.

DemografiaEdytuj

Skład narodowościowy miasta w latach 1897 i 2001 na podstawie danych ze spisów powszechnych Imperium Rosyjskiego i Ukrainy:

  1. Tatarzy: 8846 (49,38%)
  2. Rosjanie: 4715 (26,32%)
  3. Żydzi: 1511 (8,44%)
  4. Ukraińcy: 1150 (6,42%)
  5. Grecy: 919 (5,13%)
  6. Ormianie: 347 (1,94%)
  7. Niemcy: 213 (1,19%)
  8. Polacy: 78 (0,44%)
  9. Białorusini: 29 (0,16%)
  10. Francuzi: 21 (0,12%)
  • 2001
  1. Rosjanie: 64,9%
  2. Ukraińcy: 23,3%
  3. Tatarzy krymscy: 6,9%
  4. Białorusini: 1,5%
  5. Ormianie: 0,5%
  6. Żydzi: 0,4%
  7. Tatarzy (z wyłączeniem Tatarów krymskich): 0,2%
  8. Polacy: 0,2%
  9. Mołdawianie: 0,2%
  10. Azerowie: 0,2%

ZabytkiEdytuj

CiekawostkiEdytuj

 
Tablica upamiętniająca pobyt Adama Mickiewicza
  • W 1826 w Eupatorii przebywał Adam Mickiewicz. Jego pobyt upamiętnia tablica.
  • W Eupatorii znajduje się jedno z największych na świecie skupisk Karaimów.
  • W okolicach Eupatorii znajduje się kilka stacji łączności kosmicznej zbudowanych w czasach radzieckich : NIP-10, NIP-16, NIP-22. Służyły do łączności i kontroli radzieckich sond kosmicznych wysyłanych w kierunku Wenus, Marsa i Księżyca (m.in. sondy, która wyniosła pojazd księżycowy Łunochod).
  • Z radaru RT-70 w pobliżu Eupatorii wysłana została wiadomość w kierunku gwiazdy HD 10307.
  • Prawdziwym reliktem są eupatoryjskie linie tramwajowe – stare niemieckie wagony jeżdżą wyłącznie pojedynczym torem, trzeba więc być przygotowanym na wiele przesiadek i mijanek, zanim dotrze się na drugi koniec miasta.
  • W Eupatorii urodziła się Zula Pogorzelska – polska śpiewaczka, aktorka filmowa, teatralna i tancerka kabaretowa.

Miasta partnerskieEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj