Otwórz menu główne

Europejska Unia Nadawców

międzynarodowa organizacja, skupiająca nadawców publicznych stacji radiowych i telewizyjnych

Europejska Unia Nadawców (ang. European Broadcasting Union, w skrócie EBU; franc. Union européenne de radio-télévision, w skrócie UER), nazywana także Eurowizją, powstała w 1950 roku jako organizacja skupiająca publiczne (niekomercyjne) stacje radiowe i telewizyjne Europy Zachodniej w celu wymiany realizowanych programów i wspólnej produkcji audycji dla widzów w wielu krajach. W socjalistycznej Europie Wschodniej powstała kilkanaście lat później konkurencyjna instytucja - Międzynarodowa Organizacja Radia i Telewizji (Interwizja). Polskie Radio i Telewizja należały do Interwizji. W latach 1977–1980 Festiwal w Sopocie miał nawet formułę "Festiwalu Interwizji", konkurencyjnego dla Konkursu Piosenki Eurowizji.

Europejska Unia Nadawców
European Broadcasting Union
Flaga EBU
Flaga EBU
EBU Member Elliptic.svg
     Członkowie unii      Członkowie stowarzyszeni
Język roboczy angielski, francuski
Siedziba Szwajcaria Genewa
Członkowie 73
Przewodniczący Jean-Paul Philippot
Utworzenie 12 lutego 1950
Strona internetowa

Dzięki współpracy EBU z Interwizją polscy widzowie mogli oglądać retransmisje Konkursu Piosenki Eurowizji, chociaż Polska nie mogła wystawić w nim swojego reprezentanta. Jedynym krajem socjalistycznym należącym do Eurowizji była Jugosławia, która brała udział w Konkursie od 1961 roku.

W roku 1990 Interwizja została rozwiązana, a publiczne stacje krajów postkomunistycznych zostały przyjęte do EBU. Od roku 1994 większość z nich, bierze udział w Konkursie Piosenki Eurowizji.

Do EBU należą obecnie rozgłośnie radiowe i telewizyjne z 56 krajów Europy, północnej Afryki i Bliskiego Wschodu. Należą do nich również niezależni nadawcy komercyjni z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Hiszpanii i Francji. W Polsce jedynie Telewizja Polska S.A. oraz Polskie Radio S.A. należą do EBU.

Europejska Unia Nadawców używa terminu Eurovision (pol. Eurowizja) do firmowania organizowanych przez nią imprez medialnych (konkursów, przeglądów, wymian programowych). Stąd też słowo Eurowizja jest zazwyczaj utożsamiane z tą właśnie instytucją.

Spis treści

Konkursy i festiwale organizowane przez EBUEdytuj

Członkowie Europejskiej Unii NadawcówEdytuj

Członkowie zwyczajniEdytuj

Kraj Stacja Skrót Rok
A
  Albania Radio Televizioni Shqiptar RTVSH 1999
  Algieria Entreprise nationale de Radiodiffusion sonore ENRS 1970
Établissement public de télévision Algérienne ENTV
Télédiffusion d’Algérie TDA
  Andora Ràdio i Televisió d’Andorra RTVA 2002–2011, 2012
  Armenia Hajastani Hanrajin Radio ARMR 2005
Hajastani Hanrajin herrustajnkerutioun ARMTV
  Austria Österreichischer Rundfunk ORF 1953
  Azerbejdżan İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti İTV 2007
B
  Belgia Vlaamse Radio- en Televisieomroep VRT 1950
Radio-Télévision Belge de la Communauté Française RTBF
  Białoruś Belaruskaja Tele-Radio Campanija BTRC 1993
  Bośnia i Hercegowina Bosanskohercegovačka radiotelevizija BHRT 1993
  Bułgaria Byłgarsko Nacionalno Radio BNR 1993
Byłgarska Nacionalna Telewizija BNT
C
  Chorwacja Hrvatska Radiotelevizija HRT 1993
  Cypr Cyprus Broadcasting Corporation CyBC/PIK/RIK 1968
  Czarnogóra Radiotelevizija Crne Gore RTCG 2006
  Czechy Český rozhlas ČR 1993
Česká televize ČT
D
  Dania Danmarks Radio DR 1950
TV2 Danmark DK/TV2 1996
E
  Egipt Egyptian Radio and Television Union ERTV 1950–1958, 1984
  Estonia Eesti Rahvusringhääling ERR 1993
F
  Finlandia Yleisradio YLE 1950
Mainostelevisio 3 MTV3 1957
  Francja France Télévisions (France 2, France 3, France 4, France 5) FTV 1950
Radio France RF
France Médias Monde (Radio France Internationale, France 24) RFI, F24
Canal+ C+
Europe 1 E1 1987
G
  Grecja Ellinikí Radiofonía Tileórasi ERT 1950–2013, 2015
  Gruzja Sakartwelos Sazogadoebriwi Mauckebeli GPB/SSM 2005
H
  Hiszpania Radio Nacional de España RNE 1955
Cadena Sociedad Española de Radiodifusión SER 1982
Televisión Española TVE 1995
Radiotelevisión Española RTVE
Cadena de Ondas Populares de España COPE 1998
  Holandia Nederlandse Publieke Omroep NPO 1950
Nederlandse Omroep Stichting NOS
Nederlandse Programma Stichting NPS
Beste van Vlaanderen en Nederland TV BVN
Televisie Radio Omroep Stichting TROS 2010
I
  Irlandia Raidió Teilifís Éireann RTÉ 1950
TG4 TG4 2007
  Islandia Ríkisútvarpið RÚV 1956
  Izrael Israeli Public Broadcasting Corporation IPBC/KAN 2017
J
  Jordania Jordan Radio and Television Corporation JRTV 1969
L
  Liban Télé Liban TL 1950
  Libia Libyan Jamahiriya Broadcasting LJB 1974
  Litwa Lietuvos Nacionalinis Radijas ir Televizija LRT 1993
  Luksemburg Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion Multi Media CLT 1950
RTL Télé Lëtzebuerg RTL
Établissement de Radiodiffusion Socioculturelle du Grand-Duché de Luxembourg ERSL 1996
Ł
  Łotwa Latvijas Televīzija LTV 1993
Latvijas Radio LR
M
  Macedonia Północna Makedonska Radio Televizija MKRTV 1993
  Malta Public Broadcasting Services PBS 1970
  Mołdawia TeleRadio-Moldova TRM 1993
  Monako Radio Monte-Carlo RMC 1950
Télé Monte-Carlo TMC 1995
Monaco Média Diffusion MCR
  Maroko Société Nationale de Radio Télévision SNRT 1950–1961, 1968
N
  Niemcy Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland ARD 1952
Zweites Deutsches Fernsehen ZDF 1963
  Norwegia Norsk Rikskringkasting NRK 1950
TV2 TV2 1992
P
  Polska Telewizja Polska TVP 1993
Polskie Radio PR
  Portugalia Rádio e Televisão de Portugal RTP 1950
R
  Rosja Channel One Russia C1R 1993
All-Russian State Television and Radio Broadcasting Company RTR
Radio Mayak MK 1996
Radio Orpheus OP
  Rumunia Societatea Română de Radiodifuziune ROR 1993
Societatea Româna de Televiziune TVR
S
  San Marino Radiotelevisione della Repubblica di San Marino SMRTV 1995
  Serbia Radio-Televizija Srbije RTS 2006
  Słowacja Rozhlas a televízia Slovenska RTVS 2011
  Słowenia Radiotelevizija Slovenija RTVSLO 1993
  Szwajcaria SRG SSR (SRF (niemiecki), RTS (francuski), RSI (włoski), RTR (retoromański)) SRG SSR 1950
  Szwecja Sveriges Radio SR 1950
Sveriges Television SVT
Sveriges Utbildningsradio UR
TV4 TV4 2004
T
  Tunezja Radio Tunisienne RTTT 1950
Télévision Tunisienne
  Turcja Türkiye Radyo Televizyon Kurumu TRT 1950
U
  Ukraina Narodowa Telekompania Ukrainy NTU/UA:PBC 1993
W
  Watykan Radio Vaticana RV 1950
  Wielka Brytania British Broadcasting Corporation BBC 1950
United Kingdom Independent Broadcasting UKIB 1959
Channel 4 4
Sianel 4 Cymru S4C
  Węgry Duna Médiaszolgáltató Duna 2015
  Włochy Radiotelevisione Italiana RAI 1950

Kraje i stacje kandydująceEdytuj

Kraj Stacja Skrót
  Katar Qatar Radio QR
  Kazachstan Qazaqstan Radio and Television Corporation KRTC
  Kosowo Radio Televizioni i Kosovës RTK
  Liechtenstein 1 Fürstentum Liechtenstein Television 1FLTV
  Maroko 2 Morocco Television (La deuxième Télévision) 2M TV
  Palestyna Palestinian Broadcasting Corporation PBC

Dawni członkowie zwyczajniEdytuj

Kraje nieistniejąceEdytuj

Kraj Stacja Skrót Lata uczestnictwa
  Czechosłowacja Czechoslovak Radio Television ČST 1991–1992
  Jugosławia Yugoslav Radio Television JRT 1950–1992
  Serbia i Czarnogóra Alliance of Public Radio and Television UJRT 2002–2006

Stacje radiowo-telewizyjne nieistniejąceEdytuj

Kraj Stacja Skrót Lata uczestnictwa
  Monako
  Włochy
Telemontecarlo TMC 1984–2001
  Hiszpania Antena 3 de Radio A3R 1988–1993
  Izrael Israel Broadcasting Authority IBA 1957–2017
  Słowacja Slovenská televízia STV 1993–2010
Slovenský rozhlas SR
  Grecja Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση
Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi
NERIT[1] 2014–2015
  Węgry Magyar Rádió MR 1993–2015
Magyar Televízió MTV

Członkowie stowarzyszeniEdytuj

Kraj Stacja Skrót
  Australia Australian Broadcasting Corporation ABC
FreeTV Australia Free
Special Broadcasting Service SBS
  Bangladesz National Broadcasting Authority of Bangladesh NBAB
  Brazylia Rádio Cultura RC
  Chile Canal 13 UCTV
  Chiny China Central Television CCTV
China National Radio CNR
Shanghai Media Group SMG
  Grenlandia Kalaallit Nunaata Radioa KNR
  Gruzja Teleimedi TEME
Rustawi 2 RB
  Hongkong Radio Television Hong Kong RTHK
  Indie All India Radio AIR
  Iran Islamic Republic of Iran Broadcasting IRIB
  Japonia Nippon Hōsō Kyōkai NHK
Tokyo Broadcasting System TBS
Tokyo FM TFM
  Kanada Canadian Broadcasting Corporation CBC/SRC
  Kazachstan Khabar Agency KA
Kanał 31
  Korea Południowa Korean Broadcasting System KBS
  Kuba Instituto Cubano de Radio y Televisión ICRT
  Malezja Radio Televisyen Malaysia RTM
  Mauritius Mauritius Broadcasting Corporation MBC
  Nowa Zelandia Radio New Zealand RNZ
Television New Zealand TVNZ
  Oman Public Authority for Radio and TV of Oman PART
  Południowa Afryka South African Broadcasting Corporation SABC
  Stany Zjednoczone National Broadcasting Company NBC
American Broadcasting Company ABC
Columbia Broadcasting System CBS
American Public Media APM
National Public Radio NPR
WFMT Radio Network WFMT
  Syria Organisme de la Radio-Télévision Arabe Syrienne ORTAS

Zatwierdzeni uczestnicy członkostwaEdytuj

Kraj Stacja Skrót
  Unia Europejska Euronews Euronews
  Belgia /   Francja /   Szwajcaria TV5 Monde TV5
  Francja /   Niemcy Arte Arte
  Macedonia Północna JP MRD (Macedonian Broadcasting) JPMRD
  Rosja Russian TV and Radio Broadcasting Network RTRN
  Hiszpania Catalunya Música CAT
Cellnex Telecom

PrzypisyEdytuj

  1. Zastąpiła upadłą ERT (członka EBU w latach 1950-2013)

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj