Otwórz menu główne

Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Sezon 2005

Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Sezon 2005 (ang. Eurocup Formula Renault 2.0) – 15. sezon w historii serii. Zmagania rozpoczęły się 30 kwietnia na belgijskim torze Circuit Zolder, a zakończyły 23 października we Włoszech, na Autodromo Nazionale di Monza. Tytuł w klasyfikacji kierowców zdobył Japończyk Kamui Kobayashi, a wśród zespołów - francuska ekipa SG Formula.

Sezon 2005 Mistrzostw Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0
Inauguracja 30 kwietnia
Zakończenie 23 października
Liczba wyścigów 16
Mistrzowie
Kierowcy Kamui Kobayashi
Zespoły SG Formula
Poprzedni sezonNastępny sezon

Spis treści

Lista startowaEdytuj

Źródło: speedsport-magazine.com[1]
R = Debiutant (klasyfikowany)

Zespół No. Zawodnik Rundy
  Motopark Academy 1   Filipe Albuquerque 1–2, 4–8
2   Matías Milla 1
3   Teemu Nyman Wszystkie
38   John Michael Edwards 3–8
  Comtec Racing 4   Westley Barber 1–4
5   Pippa Mann Wszystkie
63   Gustavo Sondermann 6
  Mr Glow Motorsport 6   Junior Strous Wszystkie
  Epsilon Euskadi 7   Bertrand Baguette Wszystkie
8   Juan Antonio del Pino Wszystkie
35   Jaime Alguersuari 8
  Graff Racing 9   Julien Canal Wszystkie
14   Hiroyuki Matsumura Wszystkie
54   Nicolas Prost 1–2
55   Ulric Amado de Carvalho 2
57   Bruce Lorgère-Roux 2
  Jenzer Motorsport 10   Federico Montoya Wszystkie
11   Michael Ammermüller Wszystkie
12   Adrian Zaugg Wszystkie
18   Walter Grubmüller Wszystkie
19   David Oberle 1, 3–8
  Prema Powerteam 15   Kamui Kobayashi Wszystkie
20   Patrick Rocha Wszystkie
21   Tom Dillmann 1–3
67   Mihai Marinescu 7–8
  Lukoil Racing Team 16   Michaił Aloszyn 1–2, 4–7
17   Siergiej Afanasjew 1–2, 4–8
  Cram Competition 21   Tom Dillmann 4–5
26   Reinhard Kofler 1–2
27   Daniel Serra Wszystkie
62   Ben Hanley 6
66   Giancarlo Serenelli 7–8
  JD Motorsport 22   Carlos Iaconelli 1
23   Marcello Puglisi 1
24   Xavier Maassen Wszystkie
37   Allan Hellmeister 6–8
  Koiranen Bros Motorsport 25   Atte Mustonen 1–2, 4–6
  SL Formula Racing 28   Dima Raikhlin 1–7
29   Cyndie Allemann 1–2, 4–8
  Team Formula Sport 30   Kasper Andersen Wszystkie
  Pons Racing 31   Dani Clos Wszystkie
32   Miguel Molina Wszystkie
  SG Formula 33   Carlo van Dam Wszystkie
34   Yann Clairay Wszystkie
52   Romain Grosjean 1–2, 7–8
53   Franck Mailleux 1–3
56   Julien Jousse 3, 7–8
58   Johan Charpilienne 3
  AR Motorsport 37   Allan Hellmeister 1–5
5?   Carlos Iaconelli 2
  Euronova Racing 51   Jérôme d'Ambrosio 1
64   Alberto Costa 7–8
65   Marco Frezza 7–8
  Epsilon Sport 59   Pierre Ragues 2–3, 5, 7
  RP Motorsport 68   Davide Valsecchi 8
  Alan Racing 69   Mauro Massironi 8
  Twincam Motorsport 70   Oliver Campos-Hull 8
  BVM Racing 71   Frederico Muggia 8
72   Gary Cester 8
73   Luca Persiani 8

Kalendarz wyścigówEdytuj

Źródło: speedsport-magazine.com[2]

Runda Data Tor Pole Position Najszybsze okrążenie Zwycięzca (kierowcy) Zwycięzca (zespoły)
1 W1 30 kwietnia   Circuit Zolder   Michael Ammermüller   Kamui Kobayashi   Michael Ammermüller   Jenzer Motorsport
W2 1 maja   Michael Ammermüller   Michael Ammermüller   Michael Ammermüller   Jenzer Motorsport
2 W1 4 czerwca   Circuit Ricardo Tormo   Michael Ammermüller   Michael Ammermüller   Michael Ammermüller   Jenzer Motorsport
W2 5 czerwca   Michael Ammermüller   Adrian Zaugg   Michael Ammermüller   Jenzer Motorsport
3 W1 9 lipca   Le Mans Circuit   Yann Clairay   Kamui Kobayashi   Kamui Kobayashi   Prema Powerteam
W2 10 lipca   Yann Clairay   Bertrand Baguette   Yann Clairay   SG Formula
4 W1 16 lipca   Circuito Urbano Bilbao   Michael Ammermüller   Michael Ammermüller   Michael Ammermüller   Jenzer Motorsport
W2 17 lipca   Adrian Zaugg   Junior Strous   Adrian Zaugg   Jenzer Motorsport
5 W1 6 sierpnia   Motorsport Arena Oschersleben   Yann Clairay   Kasper Andersen   Kamui Kobayashi   Prema Powerteam
W2 7 sierpnia   Michael Ammermüller   Michael Ammermüller   Michael Ammermüller   Jenzer Motorsport
6 W1 10 września   Donington Park   Kamui Kobayashi   Kamui Kobayashi   Kamui Kobayashi   Prema Powerteam
W2 11 września   Kamui Kobayashi   Kamui Kobayashi   Kamui Kobayashi   Prema Powerteam
7 W1 1 października   Autódromo do Estoril   Kamui Kobayashi   Yann Clairay   Kamui Kobayashi   Prema Powerteam
W2 2 października   Yann Clairay   Carlo van Dam   Yann Clairay   SG Formula
8 W1 22 lipca   Autodromo Nazionale di Monza   Kamui Kobayashi   Kamui Kobayashi   Kamui Kobayashi   Prema Powerteam
W2 23 lipca   Yann Clairay   Patrick Rocha   Yann Clairay   SG Formula

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Źródło: speedsport-magazine.com[3]
Punktacja:
Kwalifikacje: 1 punkt
Wyścig: 15-12-10-8-6-5-4-3-2-1 (dziesięć pierwszych pozycji)

Pozycja Kierowca BEL
 
BEL
 
RTO
 
RTO
 
FRA
 
FRA
 
BIL
 
BIL
 
DEU
 
DEU
 
UK
 
UK
 
POR
 
POR
 
ITA
 
ITA
 
Punkty
1   Kamui Kobayashi NU 14 2 4 1 5 5 NU 1 4 1 1 1 4 1 3 157
2   Michael Ammermüller 1 1 1 1 3 6 1 2 21 1 NU 3 2 NU NU NU 149
3   Yann Clairay 17 4 4 28 2 1 2 NU 2 2 NU 19 3 1 11 1 125
4   Carlo van Dam NU 7 24 5 4 4 6 3 6 3 4 6 5 3 27 2 100
5   Filipe Albuquerque NU 12 11 16 4 8 3 5 NU 4 4 2 4 NU 63
6   Adrian Zaugg 7 9 23 9 11 3 3 1 NU 15 2 NU 11 NU DK NU 57
7   Junior Strous 4 32 20 11 12 2 10 7 NU 11 12 2 12 8 9 NU 43
8   Bertrand Baguette 6 18 5 10 7 21 DK 4 7 12 NU 5 15 9 23 5 43
9   Hiroyuki Matsumura 20 NU 9 NU 15 8 14 9 NU 16 19 12 28 14 2 9 33
10   Xavier Maassen 18 10 8 NU 14 10 12 15 15 10 5 NU 9 5 3 16 32
11   Allan Hellmeister 9 6 6 13 NU 14 9 5 NU 6 NU 18 7 27 NU 11 31
12   Romain Grosjean NU 5 3 2 32 NW NU 24 28
13   Patrick Rocha 8 13 31 20 NU NU 8 10 NU 9 7 8 8 6 NU 17 26
14   Reinhard Kofler 5 3 7 6 25
15   Jérôme d'Ambrosio 3 2 20 28 NU 15 22
16   Julien Canal NU 6 22 NU 10 11 13 16 20 18 22 14 22 NU 6 4 17
17   Daniel Serra 26 15 12 8 5 16 18 NU 13 8 NU NU 10 NU 7 20 17
18   Westley Barber 2 NU 14 NU NU 7 11 11 16
19   Kasper Andersen NU 24 NU 17 NU 20 17 14 5 NU 23 NU 21 23 5 10 16
20   Atte Mustonen 22 30 19 21 7 NU 8 13 6 NU 13
21   Julien Jousse 8 NU 19 7 NU 7 12
22   Dima Raikhlin NU 21 NU NU NU NU 22 19 NU 7 10 NU 6 NU 11
23   Teemu Nyman 11 19 15 25 15 6 18 NU 16 7 16 11 10 25 10
24   Siergiej Afanasjew NU 25 NU 29 NU NW 4 NU 21 11 25 15 18 NU 9
25   David Oberle 19 20 9 12 NU 21 9 19 8 17 14 10 NU NU 9
26   Franck Mailleux 13 22 13 NU 6 NU 5
27   Ulric Amado de Carvalho NU 7 4
28   Miguel Molina 21 26 28 NU 17 NU 20 18 12 23 14 NU 18 NU 8 19 3
29   Juan Antonio del Pino 10 17 16 12 NU 15 24 12 NU 27 13 9 17 16 NU NU 3
30   Michaił Aloszyn 12 11 18 19 NW NW NU 14 9 NU NU 26 3
31   Pierre Ragues NU 22 NU 9 11 24 33 17 2
32   Dani Clos NU 31 30 NU 18 17 NU 23 14 NU 11 15 26 22 15 13 2
33   Federico Montoya 16 27 21 14 19 NU NU 17 10 22 NU 13 13 12 12 27 1
34   Bruce Lorgère-Roux 10 NU 1
35   John Michael Edwards 29 27 19 13 19 20 15 NU 24 NW 13 14 0
36   Walter Grubmüller 24 NU NU 16 26 NU 21 24 16 17 NU NU 23 13 NU NU 0
37   Tom Dillmann NU 28 26 23 13 19 16 NU NU 21 0
38   Johan Charpilienne 20 13 0
39   Pippa Mann 14 NU NW NU NU 18 23 22 NU 26 18 NU 30 20 17 NU 0
40   Carlos Iaconelli NU NU 17 15 0
41   Matías Milla 15 23 0
42   Nicolas Prost 25 16 25 24 0
43   Cyndie Allemann 23 NU 27 18 25 20 17 25 20 NU NU 18 22 18 0
44   Marco Frezza 27 19 NU 23 0
45   Giancarlo Serenelli NU 24 20 NU 0
46   Alberto Costa 29 25 21 26 0
47   Mihai Marinescu 31 21 NU NU 0
48   Marcello Puglisi NU 29 0
Kierowcy startujący gościnnie nie byli zaliczani do klasyfikacji
  Ben Hanley 3 10  –
  Luca Persiani NU 6  –
  Davide Valsecchi 14 8  –
  Jaime Alguersuari 24 12  –
  Gustavo Sondermann 17 16  –
  Oliver Campos-Hull 16 NU  –
  Mauro Massironi 19 22  –
  Frederico Muggia NU 21  –
  Gary Cester NU NU  –
Pozycja Kierowca BEL
 
BEL
 
RTO
 
RTO
 
FRA
 
FRA
 
BIL
 
BIL
 
DEU
 
DEU
 
UK
 
UK
 
POR
 
POR
 
ITA
 
ITA
 
Punkty

Uwagi:

  • pogrubienie – pole position
  • kursywa – najszybsze okrążenie

Klasyfikacja zespołówEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Entrylist: Formula Renault 2000 Eurocup - Season 2005 (ang.). speedsport-magazine.com. [dostęp 2013-09-20].
  2. speedsport-magazine.com (ang.). speedsport-magazine.com. [dostęp 2013-09-21].
  3. Results: Formula Renault 2000 Eurocup - Season 2005 (ang.). speedsport-magazine.com. [dostęp 2013-09-21].

Linki zewnętrzneEdytuj