Otwórz menu główne

Europejski standard emisji spalin

Silnik spełniający normę EURO 6

Europejski standard emisji spalin – norma dopuszczalnych emisji spalin w nowych pojazdach sprzedawanych na terenie Unii Europejskiej oraz Europejskim Obszarze Gospodarczym. Standardy te zostały opracowane w serii Dyrektyw Europejskich, które sukcesywnie zwiększały swoją restrykcyjność.

Spis treści

Zakres obowiązywaniaEdytuj

Obecnie, emisja tlenków azotu (NOx), węglowodorów (HC), tlenków węgla (CO) i cząstek stałych (PM) są uregulowane dla większości pojazdów, samochodów osobowych, ciężarówek, autobusów, pociągów, traktorów i maszyn rolniczych, barek, lecz wyłączając statki morskie i samoloty. Dla każdego typu pojazdu stosowane są inne standardy. Spełnianie wymogów emisji jest określone przez uruchomienie silnika w standardowym testowym cyklu – WLTP (World Harmonized Light Wehicle Test Procedure). Niespełniające wymogów emisji pojazdy nie mogą być sprzedawane na terenie UE, ale nowsze standardy nie dotyczą pojazdów już jeżdżących. Nie ma żadnych nakazów używania specyficznych technologii, by spełnić wymogi emisji, lecz przy ustalaniu standardów brana jest pod uwagę ogólnie dostępna technologia. Nowe modele muszą spełniać obecnie istniejące lub planowane standardy, lecz modele o krótkim cyklu życia mogą być oferowane w poprawionej wersji silnikowej.

Na początku 2000 roku Australia rozpoczęła harmonizowanie własnego prawa (Australian Design Rule) w zakresie emisji spalin przez nowe silniki spalinowe z europejskimi standardami. Norma EURO 3 została wprowadzona od 1 stycznia 2006 roku, a następne normy progresywnie zgodnie z europejskimi datami.

Normy spalinEdytuj

Test NEDC, w którym sprawdzany jest pojazd pod kątem emisji spalin z technicznego punktu widzenia nie odzwierciedla codziennego użytkowania pojazdu, ponieważ producenci mogą zmniejszyć masę pojazdu poprzez zdejmowanie tylnych siedzeń, poprawiać aerodynamikę poprzez zaklejenie kratek i klamek drzwi lub zmniejszyć obciążenie alternatora przez wyłączenie reflektorów, wentylatora w kabinie pasażerskiej lub po prostu odłączenie alternatora, który ładuje akumulator[1].

Od 1 września 2017 roku na terenie Unii Europejskiej wszystkie nowe modele samochodów muszą być poddawane testom WLTP i RDE (Real Driving Test) które znacznie lepiej sprawdzają pojazdy w porównaniu do rzeczywistej jazdy pod kątem spalania oraz emisji spalin.

 
Uproszczona tabela przedstawiająca postęp europejskich norm emisji dla samochodów benzynowych.

Dla samochodów osobowych z silnikiem benzynowymEdytuj

Dopuszczalne wartości emisji spalin w poszczególnych normach EURO dla samochodów osobowych z silnikiem benzynowym
emisja EURO 1

[1993]

EURO 2

[1997]

EURO 3

[2001]

EURO 4

[2006]

EURO 5

[2011]

EURO 6

[2015]

CO [g/km] 2,72 2,2 2,3 1 1 1
HC [g/km] 0,2 0,1 0,1 0,1
NOx [g/km] 0,15 0,08 0,06 0,06
HC+NOx

[g/km]

0,97 0,5
PM [g/km] 0,005* 0,005*
Cząstki stałe

[#/km]

6.0×1011

* Dotyczy silników z wtryskiem bezpośrednim (GDI)

 
Uproszczona tabela przedstawiająca postęp europejskich norm emisji dla samochodów z silnikami wysokoprężnymi.

Dla samochodów osobowych z silnikiem wysokoprężnymEdytuj

Dopuszczalne wartości emisji spalin w poszczególnych normach EURO dla samochodów osobowych z silnikiem wysokoprężnym
emisja EURO 1

[1993]

EURO 2

[1997]

EURO 3

[2001]

EURO 4

[2006]

EURO 5

[2011]

EURO 6

[2015]

CO [g/km] 2,72 1 0,64 0,5 0,5 0,5
HC [g/km]
NOx [g/km] 0,5 0,25 0,18 0,08
HC+NOx

[g/km]

0,97 0,7 0,56 0,3 0,23 0,17
PM [g/km] 0,14 0,08 0,05 0,025 0,005 0,005
Cząstki stałe

[#/km]

6.0×1011** 6.0×1011

** Obowiązuje od stycznia 2013 roku.

Dla pojazdów dwukołowychEdytuj

Dopuszczalne wartości emisji spalin dla pojazdów dwukołowych o pojemności ≥ 150 cc z silnikiem benzynowym
Emisja

[g/km]

EURO 1

[1999]

EURO 2

[2005]

EURO 3

[2007]

EURO 4

[2017]

EURO 5

[2020]

CO 13 5,5 2 1,14 1
HC 3 1 0,3 0,38 0.06
NOx 0,3 0,3 0,15 0,07 0.06
PM 0.0045*

* Dotyczy silników z wtryskiem bezpośrednim (GDI)

Normy EuroEdytuj

EURO 1Edytuj

Obowiązywała od 1993 roku.

  • dla samochodów osobowych – Dyrektywa 91/441/EWG[2]
  • dla samochodów osobowych i lekkich ciężarówek – Dyrektywa 93/59/EWG[3].

By spełnić normę Euro 1 producenci zaczęli korzystać z katalizatora spalin.

EURO 2Edytuj

Obowiązywała od 1997 roku.

  • dla samochodów osobowych – Dyrektywa 94/12/WE[4] (oraz 96/69/WE[5])
  • dla pojazdów dwu- oraz trójkołowych – Dyrektywa 2002/51/WE[6] (oraz 2006/120/WE[7]).

EURO 3Edytuj

Obowiązywała od 2001 roku.

  • dla wszystkich pojazdów – Dyrektywa 98/69/WE[8]
  • dla pojazdów dwu- oraz trójkołowych – Dyrektywa 2002/51/WE[6] (oraz 2006/120/WE[7]).

Od normy Euro 3 przepisy UE wprowadzają różne limity emisji dla pojazdów z silnikami wysokoprężnymi i benzynowymi. Diesle mają bardziej surowe normy emisji CO, ale dopuszcza się wyższą emisję NOx.

EURO 4Edytuj

Obowiązywała od 2006 roku.

  • dla wszystkich pojazdów – Dyrektywa 98/69/WE[8] (oraz 2002/80/WE[9])
  • dla pojazdów dwu- oraz trójkołowych – Rozporządzenie nr 168/2013[10].

Pojazdy o napędzie benzynowym są zwolnione ze standardów emisji cząstek stałych (PM) do etapu Euro 4

EURO 5Edytuj

Obowiązywała od 2011 roku.

  • dla lekkich samochodów osobowych i użytkowych – Rozporządzenie nr 715/2007[11]
  • dla pojazdów dwu- oraz trójkołowych – Rozporządzenie nr 168/2013[10].

EURO 6Edytuj

Obowiązuje od 2014 roku Rozporządzenie Komisji (UE) nr 459/2012[12] dla lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych.

W 2008 roku Parlament Europejski uchwalił normę Euro 6 i zaktualizował ją w 2012, która dotyczy poziomu zanieczyszczeń emitowanych przez lekkie pojazdy samochodowe. Dopuszczalna wartość emisji tlenków azotu ma wynieść 400 mg/kWh, a więc o 80% mniej niż w normie Euro 5. Limity emisji cząstek stałych zostaną zmniejszone o 66% i mają wynosić 10 mg/kWh.

Norma dotycząca liczby cząstek stałych obowiązuje od 2013 r. z normą Euro 5b dla silników wysokoprężnych, a od 2015 r. z wartością Euro 6 dla silników benzynowych.

PrzypisyEdytuj

  1. Normy emisji spalin Euro i badanie NEDC – o co w tym chodzi?, Autokult.pl [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  2. Dyrektywa Rady 91/441/EWG z dnia 26 czerwca 1991 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  3. Dyrektywa Rady 93/59/EWG z dnia 28 czerwca 1993 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  4. Dyrektywa 94/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 marca 1994 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  5. Dyrektywa 96/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 października 1996 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  6. a b Dyrektywa 2002/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  7. a b Dyrektywa Komisji 2006/120/WE z dnia 27 listopada 2006 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  8. a b Dyrektywa 98/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  9. Dyrektywa Komisji 2002/80/WE z dnia 3 października 2002 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  10. a b Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r., eur-lex.europa.eu [dostęp 2019-01-04] (pol.).
  11. Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, EUR-Lex [dostęp 2017-07-29].
  12. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 459/2012 z dnia 29 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 6), eur-lex.europa.eu, 29 maja 2012 [dostęp 2017-07-29].

Linki zewnętrzneEdytuj