Otwórz menu główne

Euzebiusz Czerkawski

Wczesne lataEdytuj

Urodził się w rodzinie greckokatolickiego księdza Tymoteusza i Marii z Kiwerowiczów. W wieku czterech lat został osierocony przez matkę. Szkołę elementarną oraz 6 letnie gimnazjum ukończył w Przemyślu (1838). Studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Lwowskim. W 1842 otrzymał tytuł doktora filozofii i nauk wyzwolonych.

Praca zawodowaEdytuj

W latach 1843–1845 pełnił funkcję adiunkta na Wydziale Filozoficznym, następnie nauczał w Tarnowie, najpierw w gimnazjum, gdzie był wiceprefektem, później w zakładzie filozoficznym. W roku szkolnym 1849/50 nauczał w gimnazjum akademickim we Lwowie. W 1855 powołany na stanowisko radcy szkolnego dla Galicji i Bukowiny, od 1860 pełnił nadzór nad gimnazjami w zachodniej Galicji. W 1864 mianowany inspektorem dla szkół średnich w Styrii i Karyntii. W 1868 wrócił do Lwowa, gdzie w 1870 został inspektorem szkolnym I klasy. Rok później zamianowany profesorem zwyczajnym filozofii na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie pozostawał do przejścia na emeryturę w 1892. W czasie pracy uniwersyteckiej trzykrotnie wybierany rektorem uczelni (1865/66, 1875/76, 1876/77) i wielokrotnie dziekanem wydziału filozoficznego. W latach 1874–1890 był członkiem Rady Szkolnej, jako delegat miasta Lwowa.

Działalność politycznaEdytuj

W 1869 wybrany posłem do Sejmu Krajowego z obwodu czortkowskiego (z kurii wielkich posiadłości), w którym zasiadał do 1889. Aktywnie działał na rzecz przywrócenia języka polskiego i ukraińskiego do szkół wyższych średnich i ludowych w Galicji (ustawa z 1873). W Sejmie Krajowym był referentem wielu wniosków dotyczących oświaty szkolnej. W 1881 roku, na jego wniosek ustanowiono stałą katedrę historii polskiej na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1869-1893 zasiadał w Radzie Państwa w Wiedniu, najpierw jako delegat Sejmu Krajowego, a od 1873 jako delegat miast Tarnopol i Brzeżany. W 1875 bronił tam praw Rady Szkolnej, która utraciła prawo mianowania dyrektorów i profesorów w gimnazjach. Od 1888 był wiceprezesem Koła Polskiego. Złożył mandat w wyniku problemów zdrowotnych w 1893 roku. Jego grób znajduje się na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

OdznaczeniaEdytuj

PublikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. funkcjonowała także błędna nazwa Tuczapy lub Tuczempy w pow. jarosławskim. „Muzeum”, s. 686, X 1896. 
  2. Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 288, s. 2, 12 grudnia 1867. 

BibliografiaEdytuj