Ewa Domańska

Ewa Domańska (ur. 1963) – polska historyczka, teoretyczka i historyczka historiografii, metodolożka nauk humanistycznych, profesorka nauk humanistycznych, profesorka na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, visiting associate professor na Stanford University, członkini Polskiej Akademii Nauk.

Ewa Domańska
Ilustracja
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1963
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: metodologia historii, historia historiografii
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Doktorat 5 czerwca 1995 – historia
UAM
Habilitacja 18 czerwca 2007 – historia
UAM
Profesura 2 grudnia 2016
nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Okres zatrudn. od 1989
Strona domowa

Kariera zawodowaEdytuj

Absolwentka Instytutu Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W 1995 roku uzyskała stopień naukowy doktora, pracując pod kierunkiem Jerzego Topolskiego na UAM, Haydena White’a (na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley oraz University of California at Santa Cruz) oraz Franka Ankersmita (na Rijksuniversiteit Groningen). Stypendystka Fundacji Fulbrighta (1995-1996, UC Berkeley) i Fundacji Kościuszkowskiej (2000-2001, Stanford University). W roku 2007 uzyskała tytuł doktora habilitowanego, zaś w 2010 profesora UAM. Od 2002 roku visiting professor w Department of Anthropology Stanford University (tam także od 2009 research affiliate The Europe Center[1] i affilialted faculty w Center for Russian, East European & Eurasian Studies (CREEES)[2]. 2 grudnia 2016 roku uzyskała tytuł profesora nauk humanistycznych[3].

Autorka i redaktorka książek prezentujących najnowsze nurty w humanistyce i naukach społecznych. Przewodnicząca „ The International Commission for the History and Theory of Historiography”, członek komitetu międzynarodowej fundacji "Imitatio. Integrating Human Sciences"[4], członek Komitetu Nauk o Kulturze PAN (od 2015) i ekspert Komitetu Nauk Historycznych PAN (od 2016). Tutor Akademii „Artes Liberales"[5], laureatka programu "Mistrz" (Fundacja na rzecz Nauki Polskiej)[6] oraz programu OPUS 6 (NCN). W latach 2014–2016 członek Rady Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki.

Od 2020 członek korespondent Polskiej Akademii Nauk[7].

Zainteresowania badawczeEdytuj

Interesuje się niekonwencjonalnymi tendencjami w badaniach historycznych (m.in. historią antropologiczną, historią postkolonialną, nową historią materialną, historia środowiskowa, historią wielogatunkową, historią i krytyką sztuki oraz historią nie-antropocentryczną), multidyscyplinarnym podejściem do budowania wiedzy o przeszłości (szczególnie relacjami historii z antropologią kulturową, archeologią, krytyką sztuki oraz literaturoznawstwem). W ciągu ostatnich lat koncentruje się na badaniach nad porównawczą teorią nauk humanistycznych i społecznych w perspektywie humanistyki ekologicznej oraz związkami tych dziedzin z naukami o życiu.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • [współredaktor z Edwardem Skibińskim i Pawłem Stróżykiem] Hayden White w Polsce: fakty, krytyka, recepcja. Kraków: Universitas, 2019, ss. 368, ​ISBN 978-83-242-3593-3
  • Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2017, ss. 370, ​ISBN 978-83-011-9477-2
  • [red.] Jerzy Topolski, Teoretyczne problemy wiedzy historycznej. Antologia tekstów, Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2016, ss. 346, ​ISBN 978-83-648-6428-5
  • [współredaktor z Rafałem Stobieckim i Tomaszem Wiśliczem] Historia – dziś. Teoretyczne problemy wiedzy o przeszłości, Kraków: Universitas, 2014, ss. 416, ​ISBN 97883-242-2050-2
  • [red.] Hayden White, Przeszłość praktyczna, Kraków: Universitas, 2014, ss. 314, ​ISBN 97883-242-2542-2​.
  • Historia egzystencjalna. Krytyczne studium narratywizmu i humanistyki zaangażowanej, Warszawa: PWN, 2012, ss. 224., ​ISBN 978-83-01-16965-7​.
  • Ева Доманська, Історія та сучасна гуманітаристика: дослідження з теорії знання про минуле [Historia a współczesna humanistyka. Studia z teorii wiedzy o przeszłości], przeł. na ukraiński Volodymyr Sklokin]. Київ: Ніка-Центр, 2012, ss. 264., ​ISBN 978-966-521-605-6​.
  • [red.] Robert Darnton, Wielka masakra kotów i inne epizody francuskiej historii kulturowej, tłum. Dorota Guzowska, Warszawa: PWN, 2012, ss. 336 ​ISBN 978-83-01-17252-7​.
  • [red.] Natalie Zemon Davis, Powrót Martina Guerre’a, przeł. Przemysław Szulgit, Poznań: Zysk i S-ka, 2011, ss. 252, ​ISBN 978-83-7506-475-9​.
  • [współredaktor z Przemysławem Czaplińskim] Zagłada: współczesne problemy rozumienia i przedstawiania, Poznań: Wydawnictwo Poznańskich Studiów Polonistycznych, 2009, ss. 332, ​ISBN 978-83-61573-09-8​.
  • [red.] Hayden White, Proza historyczna, Kraków: Universitas, 2009, ss. 380, ​ISBN 978-83-242-0918-7​.
  • [współredaktor z Frankiem Ankersmitem i Hansem Kellnerem] Re-Figuring Hayden White, Stanford: Stanford University Press, 2009, ss. 400 ​ISBN 0-8047-6275-9​.
  • [współredaktor z Mirosławem Lobą] French Theory w Polsce, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2010, ss. 486, ​ISBN 978-83-7177-622-9​.
  • [red.] Teoria wiedzy o przeszłości na tle współczesnej humanistyki. Antologia, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2010, ss. 698, ​ISBN 978-83-7177-701-1​.
  • Historie niekonwencjonalne. Refleksja o przeszłości w nowej humanistyce, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2006, ss. 323, ​ISBN 83-7177-473-7​.
  • [red.] Frank Ankersmit, Narracja, reprezentacja, doświadczenie. Studia z teorii historiografii, Kraków: Universitas, 2004, ss. 449, ​ISBN 83-242-0375-3​.
  • [red.] Pamięć, etyka i historia. Angloamerykańska teoria historiografii lat dziewięćdziesiątych, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2002, ss. 322, ​ISBN 83-7177-052-9​.
  • [współredaktor z Markiem Wilczyńskim) Hayden White, Poetyka pisarstwa historycznego, Kraków: Universitas, 2000, ss. 390; wyd. II poprawione i uzupełnione, Kraków: Universitas, 2010, ss. 398, ​ISBN 978-83-242-1269-9​.
  • [red.] Encounters: Philosophy of History After Postmodernism, Charlottesville and London: The University Press of Virginia, 1998, ss. 293. [tłum. na język chiński Peng Gang. Beijing: Peking University Press, 2007. 波兰 ] 埃娃 · 多曼斯卡:《 邂逅:后现代主义之后的历史哲学》,彭刚译,北京:北京大学 出版社,2007年12月。na język rosyjski tłum. Marina Kukartseva. Moskwa: KANON+, 2010, ss. 400.Философия история после постмодернизма: беседы с Х. Уайтом, Ф. Анкерсмитом, Дж. Топольски и др.
  • Mikrohistorie: spotkania w międzyświatach, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1999, ss. 299; wydanie II uzupełnione i poprawione: Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2005, ss. 337, ​ISBN 83-7177-334-X​.
  • Historia: o jeden świat za daleko?, wstęp, przekład i opracowanie Ewa Domańska. Poznań: IH UAM, 1997, ss. 134, ​ISBN 83-86650-16-8​.

PrzypisyEdytuj

  1. [http://europe.stanford.edu/people/Ewa_Domanska/ research affiliate The Europe Center, Stanford University]. www.europe.stanford.edu. [dostęp 2011-05-26].
  2. Affilialted faculty of the Center for Russian, East European & Eurasian Studies. www.creees.stanford.edu. [dostęp 2011-05-26].
  3. M.P. z 2017 r. poz. 41
  4. Członek komitetu międzynarodowej fundacji Imitatio. www.imitatio.org. [dostęp 2011-05-25].
  5. Ewa Domańska - Tutor Akademii "Artes Liberales". www.aal.edu.pl. [dostęp 2011-05-25].
  6. laureatka programu "Mistrz". fnp.org.pl. [dostęp 2012-08-13].
  7. Administrator strony UAM, Nowi członkowie PAN wybrani - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, amu.edu.pl [dostęp 2020-01-22] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj