Ewa Jabłońska-Deptuła

polska historyk

Ewa Jabłońska-Deptuła (ur. 3 lutego 1931 w Warszawie, zm. 8 listopada 2008 w Lublinie) – polska historyk XIX i XX wieku, działaczka opozycji w okresie PRL.

Ewa Jabłońska-Deptuła
Data i miejsce urodzenia

3 lutego 1931
Warszawa

Data i miejsce śmierci

8 listopada 2008
Lublin

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia XIX i XX w
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1962
Uniwersytet Wrocławski

Habilitacja

1981

Profesura

1992

Uczelnia

Katolicki Uniwersytet Lubelski

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”

Życiorys edytuj

Absolwentka historii na Uniwersytecie Warszawskim (1957). W 1962 roku doktorat na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 1957 była związana z Wydziałem Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, tam habilitacja w 1978 (uznana przez władze państwowe 1981), w 1991 profesor nadzwyczajna, 1992 profesor zwyczajna. Od 1992 roku kierownik Katedry Historii Kultury Polskiej KUL. Od końca lat 70. wykładowca w Towarzystwie Kursów Naukowych. We wrześniu 1980 roku pośredniczyła w przekazaniu tysiąca dolarów od belgijskiej Polonii na fundusz powstającego Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego „Solidarność” Regionu Środkowowschodniego. W październiku 1980 była współzałożycielką oraz jednocześnie przewodniczącą „Solidarności” na KUL. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczyła w strajku okupacyjnym w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie. Organizowała też pomoc dla rodzin osób represjonowanych. W okresie 11 maja-22 lipca 1982 roku internowana i osadzona w Gołdapi.

Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1974) oraz odznaką Zasłużonego Działacza Kultury (2001).

Jest pochowana na cmentarzu przy Zakładzie dla Ociemniałych w Laskach.

Wybrane publikacje edytuj

  • (współautor: Janina Gawrysiakowa), Materiały do zaangażowania patriotycznego zakonów męskich w Królestwie Polskim w latach 1861-1864, Lublin 1976.
  • Przystosowanie i opór. Zakony męskie w Królestwie Kongresowym, Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX 1983.
  • Współczesne zagrożenia rodziny, Lublin 1984.
  • Kościół, religia, patriotyzm. Polska 1764-1864, Warszawa: Wydawnictwo Nasze Dziedzictwo 1985.
  • Trwanie i budowa. Honorat Koźmiński, Warszawa 1986.
  • Niepokalanki w polskim trwaniu. (Dzieje Zgromadzenia do momentu śmierci Matki Marceliny Darowskiej), Niepokalanów: Wydawnictwo Ojców Franciszkanów 1993.
  • Marcelina Darowska – niepokalanka (życiorys bł. Matki Marceliny), Lublin: Wydawnictwo El-Pres 1996.
  • Matka Elżbieta Czacka i dzieła Lasek, Lublin 2002.
  • Warto było (wspomnienia), Lublin 2006.
  • Epilog Pniewa( wspomnienia), Lublin 2009.
  • Siostra Ewa Noiszewska, niepokalanka 1885–1942, wyd. 2, przejrzane i poprawione, Szymanów: [Siostry Niepokalanego Poczęcia NMP]; Warszawa: Wydawnictwo Sióstr Loretanek 2019.

Życie prywatne edytuj

Była żoną historyka Czesława Deptuły.

Bibliografia edytuj

  • Księga pamiątkowa w 75-lecie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wkład w kulturę polską w latach 1968-1993, red. M. Rusecki, Lublin 1994.
  • Scientia et Fidelitate. Księga Pamiątkowa Ewy i Czesława Deptułów, Profesorów KUL, red. Tomasz Panfil, Lublin 2013.

Linki zewnętrzne edytuj